เมื่อน้ำทิพย์ถูกขโมยไป และมีชาวยุทธ 3 คนตายเพราะพิษน้ำทิพย์ ผู้ที่ถูกสงสัยว่าอยู่เบื้องหลังก็คือ ชอลิ้วเฮียง (ตี้หลุง, Ti Lung) แต่ก็แน่นอนว่าพี่ชอของเราไม่ได้เป็นคนทำครับ เขาเลยต้องก้าวสู่ยุทธภพเพื่อสืบหาความจริง อันนำมาสู่การผจญภัยที่แสนอันตรายและซับซ้อน

ดาราในเรื่องนี้อุดมสมบูรณ์มากครับ ตั้งแต่ เยี่ยหัว (Yueh Hua) ในบทหลวงจีนอู๋ฮัว ยอดฝีมือสหายของพี่ชอ, เทียนชิง (Tien Ching) เป็นหนานกงหลิง หัวหน้าพรรคกระยาจก, หลิงหยุน (Ling Yun) เป็นมือสังหารยี่เทียนหง, กุ๊ฟง (Ku Feng) เป็นหัวหน้าเหลียง เจ้าของบ่อนสำนักซูชา ที่ชอลิ้วเฮียงไปตามรอยไขคดี

เฉินซู่เจีย (Chen Szu Chia) เป็นซูหยงหยง, หลิวฮุ่ยหลิง (Liu Hui Ling) เป็นลี้หงซิ่ว, จงลี่ (Chuang Li) เป็นซงเทียนเอ๋อ 3 สาว 3 นางที่อยู่เคียงข้างพี่ชอเสมอ

หลี่ชิง (Li Ching, Ching Lee) เป็นไข่มุกดำ ลูกสาวของจามู่เหอ หนึ่งในเหยื่อพิษน้ำทิพย์, เป่ยตี้ (Betty Pei Ti) เป็นเจ้าหญิงหยินชิแห่งวังน้ำทิพย์, เหมียวเข่อซิ่ว (Nora Miao) เป็นกงหนานเยี่ยน คนสนิทของเจ้าหญิงหยินชิ, เซี่ยผิง (Teresa Ha, Ha Ping) เป็นซูเชียนเชียน ป้าของซูหยงหยงที่เคยอยู่ในวังน้ำทิพย์มาก่อน

นอกจากนี้ยังมี หยวนหัว (Yuen Wah) เป็นนินจาอิกะที่เคยมาท้าดวลกับชาวจงหยวนเมื่อนานมาแล้ว, กู้กวนจง (Ku Kuan Chung) เป็นมือเหล็กฟั่นเทียนฟง และ ฉีเส้าเฉียน (Norman Chu) เป็นพี่รองแห่งสำนักกังซา

ก็เป็นการเอานิยายตอนกลิ่นหอมกลางธารเลือด มาป๊ะกับ ศึกวังน้ำทิพย์ แล้วก็มีบางส่วนบางเสี้ยวของตอนพายุทะเลทราย (ดัดแปลงเป็นบทภาพยนตร์โดย เหง่ยคัง (Ni Kuang)) ตัวหนังจัดว่าสนุกอยู่ครับ – แน่นอนว่าไม่สุดยอดเท่านิยายที่บรรยายเล่าได้เพริดแพร้วกว่ามาก เอาแค่ฉากต่อสู้ก็สุดๆ แล้ว – ส่วนฉบับหนังก็ถือว่าเล่าเรื่องได้น่าติดตาม เดินเรื่องฉับไวและมีปมให้ตามเรื่อยๆ ซึ่งส่วนหนึ่งที่บทแน่นก็เพราะรากฐานตอนเป็นนิยายมันแข็งแรงอยู่แล้วน่ะครับ พอเอามาทำเป็นหนังก็ดัดแปลงโดยเอาฉากสำคัญๆ ของแต่ละตอนมายำรวมกัน หนังเลยดูน่าสนใจไปจนจบ แต่ก็อย่างที่บอกนั่นแหละว่ายังไม่เพริดแพร้วเท่าฉบับนิยาย

ตี้หลุงก็ยังคงยอดฝีมือครับ เล่นได้หลากบท อย่างเรื่องนี้ก็ถือว่าเล่นเป็นพี่ชอได้ดี ดูขี้เล่นอารมณ์ดีหน้าเปื้อนยิ้มไม่กริ่งเกรงภัยใด ดารารายอื่นก็ถือว่าเสริมเรื่องราวได้พอเหมาะ เรื่องคิวบู๊ก็จัดว่าดีครับ บู๊มันส์และมาเรื่อยๆ การเดินเรื่องก็น่าติดตาม มีการทิ้งปมวางปมให้คนดูสนใจอยู่ตลอด และเดินเรื่องจัดว่าเร็วอยู่ครับ ไม่ค่อยมีช่วงน่าเบื่อ

ส่วนงานฉากนั้นจริงๆ ผมว่าเวิร์คนะ อาจจะมีตรงส่วนของวังน้ำทิพย์ที่ยังดูไม่อลังแบบเต็มที่ แต่ก็พอเข้าใจน่ะครับ ด้วยยุคสมัยนั้นได้ประมาณนี้ก็ถือว่าโอเคแล้วล่ะ อันนี้ก็พอรับได้

สำหรับผมนี่ถือว่าไม่ผิดหวังนะ สนุกแบบดูได้เรื่อยๆ เรื่องราวก็ซับซ้อนพอประมาณ มีการหักหลังหักมุมพอสมควร และที่ออกจะชอบอีกอย่างคือตอนจบครับ ที่หนังจบแบบกึ่งๆ ทิ้งเชื้อ กึ่งๆ ให้คนดูรู้สึกว่าหนังเหมือนจะยังไม่จบ ซึ่งก็ถือเป็นตอนจบที่ให้รสน่าสนใจดี

สองดาวครึ่งกันไปครับ

(7/10)