เถียนซื่อซื่อ (หมีเซียะ, Michelle Yim) คือสาวน้อยจอมเอาแต่ใจ ลูกสาวของมหาเศรษฐีเถียนไป่ซื่อ (จิงเหมี่ยว, Ching Miao) จริงๆ แล้วนางได้หมั้นหมายกับหยางฝาน (หยวนเต๋อ, Yuen Tak) ไว้แล้ว แต่หัวใจดวงน้อยของนางกลับลอยไปหาฉินเก้อ (เฉินกวนไถ้, Chen Kuan Tai) จอมยุทธชื่อดังที่มีแม่ยกอยู่ทั่วแผ่นดิน
ท่านลุงซุนหยู (กุ๊ฟง, Ku Feng) คือผู้ทรงอิทธิพลในยุทธภพ แล้วก็แน่นอนว่ามีคนอยากกำจัดเขา จึงได้วางแผนส่งนักฆ่ามามากมาย หนึ่งในนั้นคือ เม่งแชฮุ้น (จงหัว, Tsung Hua) แต่ทุกอย่างก็มีอันต้องเปลี่ยนแปรไปเมื่อเขาได้พบกับลูกสาวของท่านลุงซุนที่ชื่อ เสี่ยวเตี๋ย (จิงลี่, Ching Li)
ปอปอ (เหมียวเข่อซิ่ว, Nora Miao) สาวน้อยที่เข้าเมืองเซี่ยงไฮ้มาตามหาพ่อ แล้วเธอก็ได้เจอกับ เฮยเป้า (จงหัว, Tsung Hua) เพื่อนในวัยเยาว์ที่ตอนนี้ทำงานให้ท่านรอง (เว่ยหง, Wei Hung) ซึ่งเป็นผู้ทรงอิทธิพลที่หมายจะรวบอำนาจทั้งหมดมาไว้ที่ตนเอง แล้วก็คิดจะใช้เฮยเป้าเป็นเครื่องมือ แต่สิ่งที่ท่านรองไม่ทันคาดคิดก็คือเฮยเป้าเองก็มีแผนอยู่ในหัวเหมือนกัน
ดัดแปลงจากงานของโกวเล้งครับ แล้วก็กำกับโดย ฉู่หยวน (Chor Yuen) มือเก๋าเก่าแก่ของ Shaw Brothers และต้องบอกก่อนว่าชื่อตัวละครที่ผมลงในรีวิวนี้อ้างอิงตามฉบับพากย์ไทยที่ผมได้ดูครับ ดังนั้นถ้ามันจึงอาจไม่ตรงกับฉบับนิยายแปล แต่ท่านก็น่าจะพอเดาได้แหละครับว่าใครเป็นใคร
นักบวชซูหรูซือ (Tang Ching) ได้ตีดาบเชือดกวางขึ้น อัยเป็นดาบวิเศษที่คนทั้งยุทธภพหมายจะครอบครอง แต่กล่าวกันว่ามีเพียง 2 ยอดฝีมือเท่านั้นที่คู่ควร คนแรกคือ เหลียนเฉินปี (หลิวหย่ง, Tony Liu) แห่งหมู่บ้านไหมทอง และอีกคนคืออาเซียว (ตี้หลุง, Ti Lung) คนพเนจรแห่งยุทธภพ
เรื่องนี้ก็มีหลายนามกรไทยครับ ชื่อดั้งเดิมสมัยออกฉายนั้นคือ ฤทธิ์มีดสั้น ลี้กิมฮวง ครั้นมายุคหลังชื่อก็มาเป็น ฤทธิ์มีดสั้น ลี้คิมฮวง ภาค 2 เพราะหนังเป็นตอนต่อจาก ศึกยุทธจักรหงส์บิน (The Sentimental Swordsman – 1977)
ศึกยุทธจักรหงส์บิน ก็คือ ฤทธิ์มีดสั้น ลี้คิมฮวง ครับ ได้ตี้หลุงมารับบทลี้คิมฮวง แล้วก็ได้เอ๋อตงเซินมาเป็นอาฮุย
ศึกล้างเจ้ายุทธจักร หรือ Death Duel ดัดแปลงจากนิยายเรื่อง “ซาเสียวเอี้ย” ของมังกรโบราณโก้วเล้งครับ เปิดเรื่องมาหนังก็แนะนำให้เรารู้จักกับเยี่ยสือซัน (หลิงหยุน, Yun Ling) หรืออี้จับซา มือกระบี่ที่ท้าประลองกับจอมยุทธทั่วหล้า แต่ยังมีอีกหนึ่งจอมยุทธที่ได้ชื่อว่าเป็นยอดฝีมือระดับไร้เทียมทานนั่นคือคุณชายสาม เซี่ยเสี่ยวฟง (เอ๋อตงเซิน, Tung-Shing Yee) แห่งสำนักกระบี่เทวะ
ถือเป็นชอลิ้วเฮียงตอนที่ 8 อันเป็นตอนสุดท้ายที่โก้วเล้งได้ประพันธ์ไว้ และเป็นตอนที่คนส่วนใหญ่เอ่ยเป็นเสียงเดียวว่า “ไม่สนุก ไม่ชอบ และไม่ต้องอ่านก็ได้”
นี่คือตำนานบทที่ 7 ของชอลิ้วเฮียงครับ โดยโก้วเล้งเขียนห่างจากตอนที่แล้ว (ดวงชะตาดอกท้อ) ถึง 5 ปี
หมื่นทิพ's Review 