The Hunt (2020) จับ ล่า ฆ่าโหด

พล็อตของ The Hunt จะว่าไปก็ไม่ได้ใหม่อะไรครับ นั่นคือการจับเอาคนแปลกหน้ามาปล่อยไว้ในป่าแห่งหนึ่ง ก่อนที่พวกเขาจะโดนไล่ล่าฆ่าให้ตายประหนึ่งเกมกีฬาของคนจิตโหด ที่เหลือที่ต้องตามดูก็คือใครจะรอดเป็นคนสุดท้าย และตกลงใครเป็นคนจับพวกเขามาเล่นเกมโหดแบบนี้กันแน่

Old (2021) โอลด์

“เมื่อไม่คาดหวัง ก็ไม่ผิดหวัง” คำพูดนี้ใช้บอกตัวเองได้เสมอครับ และผมก็มักจะเอามาเตือนตัวเองตลอดยามจะดูผลงานของพี่มาโนช (M. Night Shyamalan) ครับ

The Man from Toronto (2022) ชายจากโตรอนโต

The Man from Toronto หนังสไตล์คู่หูคู่ต่างครับ Kevin Hart กับ Woody Harrelson มาเจอกัน รายแรกก็พล่ามไม่หยุดฉูดไม่อยู่ ส่วนรายหลังก็ออกแนวขาดโหด ซัดชาวบ้านทั่วสารทิศ

Colors of Love (2021) สีสันสื่อรักแห่งเราสอง

Colors of Love หนังโรแมนติกที่เนื้อเรื่องธรรมดา ไม่แปลกใหม่อะไร แต่สิ่งที่เตะตาผมมากๆ คือฉากหลังครับ เรื่องราวเกิดช่วงฤดูใบไม้ร่วง เราเลยจะได้เห็นบรรยากาศดีๆ อบอวลไปด้วยใบไม้สีนวลตาประดับอยู่ในแทบทุกฉาก

Hitman’s Wife’s Bodyguard (2021) แสบ ซ่าส์ แบบว่าบอดี้การ์ด 2

Hitman’s Wife’s Bodyguard ถือเป็นภาคต่อภาคบังคับอีกเรื่องที่ต้องเกิดขึ้นครับ หลังจากภาคแรกฮิตเกินคาด โกยทั่วโลกไป $176 ล้าน (จากทุนเพียง $30 ล้าน)

นักฆ่าเทวดาแขนเดียว (2011) Wu Xia

สิ่งแรกที่ควรรู้เกี่ยวกับ นักฆ่าเทวดาแขนเดียว ก็คือ แม้หน้าหนังจะดูเป็นหนังแอ็กชัน แต่เอาเข้าจริงหนังบู๊กันไม่เยอะครับ มีฉากต่อยตีต่อสู้จริงๆ เพียง 3 ช่วงเท่านั้น นอกนั้นจะออกแนวหนังชีวิตผสมด้วยการสืบสวนเสียมากกว่า

The Unholy (2021) เทวาอาถรรพ์

The Unholy เล่าถึงเรื่องของอลิซ (Cricket Brown) สาวน้อยที่บกพร่องทางการได้ยินมาตั้งแต่เด็ก แต่แล้ววันหนึ่งปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น เมื่อเธอสามารถพูดได้และยังมีพลังสามารถเยียวยารักษาผู้คนที่เจ็บไข้ได้อีกด้วย ซึ่งเธอเชื่อว่าเธอได้รับพรจากพระแม่มารีย์ และมีหน้าที่ช่วยเหลือคนให้หลุดพ้นจากความทุกข์ทน

Chip ‘n Dale: Rescue Rangers (2022)

Chip ‘n Dale: Rescue Rangers เป็นหนึ่งในหนังที่ผมขำหนักมากในปีนี้ครับ คงเพราะหนังถูกเส้นผมพอดี สารพัดมุกในหนังมันเข้าเป้าเรียกรอยยิ้มและเสียงหัวเราะจากผมได้แบบเป็นกอบเป็นกำ

Operation Christmas Drop (2020) ภารกิจของขวัญจากฟ้า

พูดก็พูดครับ เวลาเขียนถึงหนังสูตรสำเร็จโรแมนติกแบบนี้แล้วบางทีก็ไม่รู้จะเขียนอะไร เพราะสิ่งที่เขียนก็คงเป็นอะไรเดิมๆ แบบที่ผมเขียนเกี่ยวกับหนังสไตล์นี้มาแล้วไม่รู้กี่รอบ