เถียนซื่อซื่อ (หมีเซียะ, Michelle Yim) คือสาวน้อยจอมเอาแต่ใจ ลูกสาวของมหาเศรษฐีเถียนไป่ซื่อ (จิงเหมี่ยว, Ching Miao) จริงๆ แล้วนางได้หมั้นหมายกับหยางฝาน (หยวนเต๋อ, Yuen Tak) ไว้แล้ว แต่หัวใจดวงน้อยของนางกลับลอยไปหาฉินเก้อ (เฉินกวนไถ้, Chen Kuan Tai) จอมยุทธชื่อดังที่มีแม่ยกอยู่ทั่วแผ่นดิน

ทีนี้ซือซือก็ตัดสินใจเดินทางไปหาฉินเก้อครับ ระหว่างทางนางเลยเจอกับเรื่องราวมากมาย ที่จะทำให้นางได้ตระหนักว่า บางครั้งคนที่เราเฝ้าฝันหาก็อาจไม่ได้ดีไปกว่าคนธรรมดาที่คอยอยู่เคียงข้างเราเสมอก็ได้

สมทบด้วยเจิ้งเจียเชิง (Cheng Ka Sang) เป็นเยี่ยหังเชิง เจ้าแห่งคมหอก, ฮุ่ยเทียนซื่อ (Austin Wai) เป็นลิ่วฟงกู่ หนึ่งในคนดังของแผ่นดินไม่น้อยหน้าฉินเก้อ, หลินซิ่วจุน (Lam Sau Kwan) เป็นเถียนชิ สาวใช้ของซือซือ, หลินฮุยหวง (Lam Fai Wong) เป็นหวังต้าเหนียง, หวงเหวยเหวย (Wong Wei Wei) เป็นเหมยกูกู, จูเถี่ยเหอ (Chu Tiet Wo) เป็นจอมยุทธตาเดียว เซี่ยไห่ถัง, กู้เหวินจง (Ku Wen Chung) เป็นชายชราที่กำลังเดินทางไปงานแต่งที่ซือซือพบระหว่งทาง, ฉู่เซียงหยุน (Choh Seung Wan) เป็นจางเห่าเอ๋อ หญิงงามเมืองผู้เลื่องลือ, หวังชิงเหอ (Wong Ching Ho) เป็นวู่เฉิงชิง พิธีกรการแข่งขันระหว่างฉินเก้อกับลิ้วฟงกู่

หนังดัดแปลงมาจากนิยายของ โกวเล้ง (Gu Long) ครับ ชื่อภาษาอังกฤษคือ The Celebrity ส่วนของไทยนั้นมีแปลออกมา 2 ฉบับ นั่นคือ “ผู้ยิ่งใหญ่” ที่แปลโดย ว. ณ เมืองลุง และ “เทพบุตรยุทธจักร” ที่แปลโดย กิตติพิรุณ ซึ่งก็ดัดแปลงเป็นบทภาพยนตร์โดย เหง่ยคัง (Ni Kuang) และกำกับโดย หลูจิ้นกู (Lu Chun Ku) ครับ ซึ่งท่านผู้กำกับก็มาร่วมแสดงด้วย เป็นจ้าวหยวนซง (ตัวจริง) ที่ออกอุบายลวงหลอกซือซือ

ตอนแรกแอบกลัวว่าหนังจะออกมาติงต๊องครับ เพราะเปิดมาซือซือก็แสนจะเอาแต่ใจ เรื่องก็ออกแนวชวนหัว หรือตัวหยวนเต๋อที่มารบบทหยางฝานนั้นก็ดูโหงวเฮ้งไม่ค่อยจะพระเอกเท่าไหร่ แต่กลายเป็นว่าหนังเพลินใช้ได้เลยครับ เรื่องมันเริ่มเข้าท่าตอนที่ซือซือเริ่มตะลุยยุทธจักร เจอหลากเรื่องราวและผู้คนที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม หนังเลยเริ่มมีอะไรให้ตามมากขึ้น

ของดีต่อมายกให้คิวบู๊เลยครับ บู๊กันมันส์ไม่เลว นี่ก็เกินคาดเหมือนกัน เพราะนึกถึงหนังจะเน้นเบาจนลืมบู๊ แต่กลายเป็นว่าทุกตอนที่บู๊ถือว่าไม่เสียฟอร์มหนัง Shaw (รวมถึงหนังที่ดัดแปลงจากงานของโกวเล้งด้วย)

ผมชอบที่หนัง (รวมถึงนิยาย) จิกกัดโลกที่นิยมชมชอบคนมีชื่อเสียง ประมาณว่าคนดังนี่ยังไงก็เลอเลิศประเสริฐสุด ทั้งที่จริงๆ แล้วถ้าวัดกันด้วยความสามารถหรือคุณธรรม คนดังบางคนอาจดีไม่เท่าคนธรรมดาที่ไม่โด่งไม่ดังด้วยซ้ำ แต่การให้ค่าโดยคนในสังคมจะอิงชื่อเสียงเป็นหลัก ซึ่งนึกไปมันก็ขำดีครับ เพราะเอาเข้าจริงโลกทุกวันนี้มันก็ยังหนีไม่พ้นอะไรแบบนั้น

ซือซือก็เป็นเหมือนตัวแทนบุคคลที่นิยมคนดัง คิดวาดฝันไปเพริศแพร้วแล้วว่าฉินเก้อดีอย่างนั้นดีอย่างนี้ แต่ครั้นพอนางได้อยู่ใกล้ชิดฉินเก้อจริงๆ นางถึงค่อยตระหนักว่าฉินเก้อก็เป็นมนุษย์ปุถุชน มีทั้งด้านดีที่น่านิยม แล้วก็มีข้อเสียเหมือนใครๆ ได้เหมือนกัน หรือบางคนที่มีชื่อโด่งดังได้รับการยกย่องสารพัด แต่กลับทำตัวชั่วร้ายต่ำช้านี่ก็มีอยู่เช่นกัน ดังนั้นถ้าจะบอกว่าเรื่องราวนี้สะท้อนถึงคำว่า “ชื่อเสียงมิใช่ทุกสิ่ง” ก็คงไม่ผิด

จริงๆ ตัวเรื่องนี่คือผมชอบเลยครับ เพียงแต่การเล่าเรื่องในบางช่วงบางตอนก็อาจยังไม่ลงล็อคนัก บางช่วงก็ช้าไป (อย่างตอนต้นๆ) หรือบางช่วงก็รวบรัดซะ (เช่นตอนท้ายๆ ที่มีการพลิกผันของเรื่องราว แต่เล่าแบบด่วนสุดๆ) ผมเลยยังไม่ถึงกับชอบหนังเรื่องนี้แบบเต็มขั้น แต่กระนั้นก็พูดได้ล่ะครับว่าเป็นอีกหนึ่งหนังที่ควรดู ไม่ว่าจะดูเพื่อความบันเทิง หรือดูเพื่อเตือนตัวเองไม่ให้หลงละเมอไปกับคำว่า เซเลบ มากจนลืมความจริงไป

สองดาวกว่าๆ ครับ

(6.5/10)