ป้ายกำกับ: ชอลิ้วเฮียง

ศึกวังน้ำทิพย์ (1977) Clans of Intrigue

เมื่อน้ำทิพย์ถูกขโมยไป และมีชาวยุทธ 3 คนตายเพราะพิษน้ำทิพย์ ผู้ที่ถูกสงสัยว่าอยู่เบื้องหลังก็คือ ชอลิ้วเฮียง (ตี้หลุง, Ti Lung) แต่ก็แน่นอนว่าพี่ชอของเราไม่ได้เป็นคนทำครับ เขาเลยต้องก้าวสู่ยุทธภพเพื่อสืบหาความจริง อันนำมาสู่การผจญภัยที่แสนอันตรายและซับซ้อน

Chief of Thieves: Chu Liu Xiang (2021)

ในฐานะแฟนชอลิ้วเฮียง เขาสร้างมากี่ภาคกี่ตอนก็พร้อมจะตามดูครับ และสำหรับฉบับนี้นี่อดทนรอดูมาหลายปี รอดูตั้งแต่เขาประกาศสร้าง แต่ปรากฏว่ารอแล้วรอเล่ามันก็ไม่เข้าไทยซักที พยายามเปิดไปที่เว็บสตรียมของมันโดยตรงก็เอาแต่บอกว่าเรื่องนี้ยังไม่ให้บริการในไทย ไอ้เราก็ยังอุตส่าห์รอนะครับ คืออยากอุดหนุนของถูกลิขสิทธิ์นั่นแหละ แต่รอมาเป็นปีๆ ก็ไม่เอามาสักที ในที่สุดทนไม่ไหว หาทางดูมันตามเน็ตนี่แหละ – ไม่งั้นก็ไม่รู้ว่าจะได้ดูเมื่อไร

ชอลิ้วเฮียง ถล่มพรรคตาข่ายฟ้า (2001) Chor Lau Heung 2001

นี่คือชอลิ้วเฮียงฉบับปี 2001 ครับ โดยเริ่มเรื่องที่สมัยพี่ชอยังหนุ่มๆ ครับ เขาได้พบกับลี้คิมฮวงและได้รับถ่ายทอดวิชามีดบินเสียวหลี่มาจากลี้คิมฮวงด้วย (เอาเข้าไป)

ชอลิ้วเฮียงถล่มวังค้างคาว (1984) The New Adventures of Chor Lau Heung

ครับ เรายังป้วนเปี้ยนอยู่ที่ชอลิ้วเฮียงนะครับ บางคนเริ่มหงุดหงิด ไอ้นี่มันย้ำคิดย้ำทำรึเปล่าหว่า แนะนะทีไรล่ะมาเป็นเซ็ททุกที คือที่ผมทำแบบนี้เพื่อให้มันครบๆ ชุดไปน่ะครับ และผมเชื่อว่าคนชอบพี่ชอต้องมีไม่ใช่น้อยแน่ๆ (หาพวกครับ อิอิอิ )

ชอลิ้วเฮียง ตอน เผด็จศึก (1979) Chor Lau Heung II

หลังจากแนะนำภาคแรกไปเมื่อนานมาแล้วนะครับ ก็ได้เวลาพูดถึงตอนต่อซะทีกับหนังจีนชุดแนวงกำลังภายในที่ผมยกนิ้วให้เลยนะครับ แม้จะเก่าแก่เกือบสามสิบปี แต่ดีกรีความสนุกยังไม่มีตก คือสำหรับผมนี่บอกตรงๆ ว่าดูแล้วยังติดมากกว่าหนังกำลังภายในยุคหลังๆ ซะอีกนะครับ

ชอลิ้วเฮียง ตอน สยบบ้อฮวย (1979) Chor Lau Heung I

เฮ่อ เป็นการรอคอยที่ยาวนานเหลือเกินครับ ผมเคยดูชอลิ้วเฮียงฉบับนี้มานานมาแล้วนะครับ ราวๆ ปี 2535 ล่ะมั้ง จาก VDO แม้จะจำความไม่ได้แม่น แต่มันประทับใจนะ จนมานั่งคุยกับเพื่อนเมื่อไม่นานมานี้ นั่งโหวตกันครับ หนังจีนชุดที่สนุกและเลือกดารามารับบทได้เด็ดขาดที่สุดคือเรื่องไหน และเราก็ได้คำตอบที่เป็นเอกฉันท์ตรงกันโดยไม่ได้นัดหมายว่า ต้องเป็นชอลิ้วเฮียงนี่แหละ

[ อ่านบ้านๆ #14 ] ชอลิ้วเฮียง ตอน กล้วยไม้เที่ยงคืน (โก้วเล้ง)

ถือเป็นชอลิ้วเฮียงตอนที่ 8 อันเป็นตอนสุดท้ายที่โก้วเล้งได้ประพันธ์ไว้ และเป็นตอนที่คนส่วนใหญ่เอ่ยเป็นเสียงเดียวว่า “ไม่สนุก ไม่ชอบ และไม่ต้องอ่านก็ได้”