เบทริก (Sallie Harmsen) กับลูกสาวชื่อฮันน่า (Noor van der Velden) ย้ายกลับมาอยู่บ้านพ่อแม่ของเธอที่อยู่ใกล้กับป่าพรุครับ แต่ทีนี้พออยู่ไปสักพักก็เริ่มมีเรื่องแปลกๆ เช่นมีใครก็ไม่รู้มาป้วนเปี้ยนรอบบ้าน แล้วเรื่องก็หนักข้อขึ้นเมื่อมีคนเข้ามาพื่อจะทำร้ายพวกเธอ เบทริกจึงต้องพยายามหาคำตอบว่ามันกำลังเกิดอะไรขึ้นกันแน่

หนังสยองจากประเทศเนเธอร์แลนด์ครับออกแนว Folk Horror (หนังที่เอาตำนานสยองพื้นบ้านมาเล่า) มาว่ากันถึงข้อดีก่อน อย่างแรกที่ชอบคือภาพสวยดีครับ องค์ประกอบภาพของแต่ละช่วงจัดวางได้เหมาะ ซึ่งก็เป็นฝีมือของผู้กำกับภาพ Emo Weemhoff ที่เริ่มต้นจากงานหนังสั้น แล้วก็โดดมาจับงานหนังใหญ่เป็นสิบปีแล้ว ที่ชอบเป็นพิเศษคงช่วงที่หนังเล่นกับแสงสีสดๆ ที่ตัดกับความมืดได้อย่างดี ได้อารมณ์เหนือจริงอยู่หน่อยๆ

สำหรับตัวหนังนั้น ผมมองว่ากลางๆ ครับ คือถ้าดูกันที่เนื้อเรื่องมันก็ลงสูตรตามสไตล์หนังแนวนี้ ที่ตัวเอกกลับมาบ้าน แล้วก็ค้นพบความลับอะไรสักอย่างที่ซ่อนอยู่ในบ้านหรือในเมือง แล้วที่เหลือก็คือรอลุ้นว่าเธอจะสามารถรอดพ้นจากเรื่องร้ายๆ ไปได้ไหม – กับเรื่องนี้ก็ตามนั้นเลยครับ ไม่ได้มีอะไรให้ว้าวหรือโดดเด่นเป็นพิเศษ

แต่ดาราแสดงกันดีครับ ส่วนการเล่าเรื่องก็ถือว่าเรื่อยๆ อันนี้สารภาพเลยว่าบางจังหวะก็แอบหลับเหมือนกัน จนแอบคิดว่าถ้าหนังซอยให้กระชับกว่านี้สักหน่อย หรือระหว่างทางมีการสร้างความระทึกหรือสยองมากกว่านี้อีกสักนิดก็คงจะดี เพราะเท่าที่เป็นนี่คือยังไม่สยองมากนัก ด้านบรรยากาศนั้นถือว่าใช้ได้ครับ แต่มันยังไม่ถึงขั้นทำให้หลอนหรืออกสั่นขวัญผวา เลยทำให้เกิดช่วงเอื่อยๆ หรือน่าเบื่อขึ้นมาเป็นพักๆ

แต่การดูหนังเรื่องนี้ทำให้ผมนึกถึงแง่คิดที่ผู้ใหญ่ที่ผมเคารพท่านหนึ่งเคยบอกไว้ว่า “เราต้องระวังไม่ให้สิ่งแย่ๆ จากพ่อแม่ถ่ายทอดไปยังลูก” เช่นถ้าเรารู้ว่าพ่อแม่ของเรามีความไม่น่ารักเรื่องไหน พอถึงยามที่เราเป็นพ่อแม่บ้าง เราก็ต้องไม่ทำให้ลูกเจอสิ่งเหล่านั้น เราต้องสกัดมันออกจากดีเอ็นเอ แล้วถ่ายทอดแต่สิ่งดีๆ สิ่งที่มีคุณค่า หรือสิ่งที่จะทำให้ลูกเติบโตต่อไปได้อย่างมีความสุขบนโลกใบนี้

มันเป็นหน้าที่โดยตรงของพ่อแม่เลยครับ ที่ต้องปกป้องลูกจากหลายๆ สิ่ง หนึ่งในนั้นก็คือ ด้านมืดของเราและครอบครัว

ปกป้องในที่นี้ไม่ได้หมายถึงให้ปิดหูปิดตา แต่เราต้องใช้ความเป็นผู้ใหญ่ของเรา ใช้ประสบการณฺ์ที่เคยผ่านเรื่องราวอะไรต่างๆ มาก่อน มาช่วยไกด์ ช่วยนำทาง หรือไม่ก็อธิบายให้ลูกได้เข้าใจ ถ่ายทอดมุมมองด้านต่างๆ ให้ลูกมองให้รอบด้าน – บางครั้งเราก็ต้องใช้ความเจ็บปวดในอดีตของเรานี่แหละ มาเป็นสื่อการสอนให้ลูกมีทักษะ สามารถรับมือกับโลกได้เก่งขึ้นกว่าเรา… มันอาจไม่เกี่ยวกับหนังโดยตรงนะครับ แต่การดูหนังเรื่องนี้ทำให้ผมคิดถึงมัน

ในแง่ความสนุกหนังอาจยังไม่ถึงขั้นสนุกมากหรือน่าดูมากๆ ยกเว้นถ้าท่านชอบหนังสยอง Folk Horror แบบนี้ หรือชอบหนังลึกลับประเภทตัวเอกสืบไขปริศนาไปทีละเปลา แต่ก็ต้องบอกก่อนว่าอย่าคาดหวังครับ โดยเฉพาะเรื่องความสยองหรือน่ากลัว และเอาเข้าจริงๆ หลังจากผมดูจบแล้ว พอมาคิดเกี่ยวกับรายละเอียดบางอย่างดีๆ ก็พบว่าหนังมีช่องโหว่ไม่น้อย

ก็อย่างที่ผมเคยบอกน่ะครับ หนังมันก็มีช่องโหว่กันบ้างแหละ จะมากน้อยก็ว่ากันไป แต่ถ้าเรื่องไหนทำได้สนุกและเพลินพอ เราก็อาจจะยอมลืมๆ และมองข้ามช่องโหว่นั้นไปได้บ้าง – แต่กับเรื่องนี้มันยังไม่สนุกถึงระดับนั้นครับ

สองดาวครับ

(6/10)