เมื่อในประเทศเกิดสงคราม มีอา (Anna Castillo) ซึ่งกำลังตั้งท้องอยู่ก็หาทางหนีออกมาโดยซ่อนไปในตู้คอนเทนเนอร์ แต่เมื่อเกิดเหตุไม่คาดฝันทำให้คอนเทนเนอร์นั้นต้องลอยอยู่กลางทะเล เธอจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อรอดชีวิตไปให้ได้

เอาจริงๆ ถ้านั่งคิดดีๆ หนังก็มีช่องโหว่บ้างล่ะครับ แต่จากการที่ดูหนังมานานผมก็เลยมักจะบอกตัวเองว่า ถ้าจุดโหว่มันไม่ใหญ่เกินไปจนทำให้หนังเสียกระบวน ถ้าพอจะมองข้ามได้ก็ข้ามๆ ไป และสำหรับเรื่องนี้แล้ว ด้วยการเล่าเรื่อง การแสดง และความระทึกที่แทรกมาเป็นพักๆ ก็เลยพอจะทำให้เราลืมมันไปได้อยู่

คนที่ต้องได้รับคำชมไปแบบเนื้อๆ เน้นๆ เลยคือ Castillo ครับ เพราะเธอแสดงอยู่คนเดียวจริงๆ เธอทำให้เราเชื่อว่าเธอกำลังพยายามเอาตัวรอดท่ามกลางสถานการณ์ที่ไม่อาจควบคุม สีหน้าแววตาของเธอทั้งยามกลัวและยามมุ่งมั่นมันทำให้เรารู้สึกอยากเอาใจช่วยเธอ พูดง่ายๆ คือดูแล้วอินครับ พอเห็นเธอสู้ขนาดนั้นเราก็เลยอยากให้เธอรอด ไม่อยากให้ชีวิตของเธอต้องจบลง

และผมชอบวิธีคิดในการแก้ปัญหาหลายๆ อย่างของเธอนะ บางอย่างดูง่ายๆ แต่ได้ผล มันทำให้ผมย้อนนึกไปว่าบางทีทางออกง่ายๆ นี่แหละคือสิ่งที่หลายคนลืมนึกไป เพราะมัวแต่คิดว่าการแก้ปัญหามันจะต้องเหนือชั้น ต้องปีนกระได มันต้องแก้แล้วจบเลย ซึ่งบางครั้งมันไม่ได้ บางปัญหามันต้องแก้ทีละเปลา บางอันต้องแก้ตรงเฉพาะหน้าก่อน แล้วพอมีเวลาค่อยคิดกันยาวๆ

บางครั้งการพยายามคิดให้ไร้กรอบ ก็คือกรอบอย่างหนึ่งที่ล้อมเราเอาไว้

อีกอย่างคือหนังหดหู่อยู่นะครับ ไม่ว่าจะฉากหลังตอนต้นเรื่องที่เต็มไปด้วยภาพสงคราม ภาพการเข่นฆ่า หรือการต้องมาเห็นคนตายต่อหน้าทีละเยอะๆ แต่ก็ยังถือว่าอยู่ในระดับพอประมาณ คือไม่มากจนทำให้เราหมดสนุก แต่ก็มากพอที่จะทำให้เรารู้สึกได้ว่าโลกในหนังมันสิ้นหวังแค่ไหน และทำให้เข้าใจว่าทำไมมีอาและอีกหลายๆ คนถึงเลือกเสี่ยงไปตายเอาดาบหน้ามากกว่าจะยอมอยู่ในประเทศนั้น

ผู้กำกับ Albert Pintó ถือว่าคุมหนังได้ดีครับ ไม่เลอเลิศ แต่ถือว่าน่าพอใจ ที่แน่ๆ คือหนังทำให้เราอยากติดตามไปจนจบ และทำให้เราลุ้นในแต่ละอุปสรรคที่มีอาต้องฟันฝ่า แต่ก็ต้องยอมรับครับว่าหนังมีจุดที่ช้าๆ เรื่อยๆ อยู่บ้าง ซึ่งก็ยังดีที่ไม่มากจนเกินไป แต่กระนั้นมันก็พลอยทำให้บางจังหวะของหนังมันนิ่งจนแอบน่าเบื่ออยู่บ้าง แต่ไม่มากครับ แค่บางช่วงเท่านั้นน่ะ

แต่สิ่งหนึ่งที่ต้องยอมรับเลยคือฉากไหนก็ตามที่มีอาบาดเจ็บหรือได้แผล – อย่างซีนตอนปีนตู้คอนเทนเนอร์แล้วโดนบาดนั่น – มันเล่นเอาเสียวจี๊ดจนรู้สึกเหมือนเนื้อเราโดนปาดไปด้วยเลย

เป็นหนังอีกเรื่องที่ผมจะไม่ร่ายยาวครับ เพราะมันไม่ได้เป็นหนังปรัชญาล้ำลึกอะไร มันคือหนังระทึกขวัญว่าด้วยการเอาตัวรอดของผู้หญิงคนหนึ่ง สำหรับผมแล้ว ถ้ามันพอจะน่าติดตาม พอจะระทึกตื่นเต้น ผมก็ให้ผ่านแล้วล่ะ และเรื่องนี้ก็ต้องถือว่าทำได้น่าพอใจ ที่สำคัญเลยคือ Castillo เอาอยู่ครับ บอกเลยว่าถ้าหนังขาดเธอไปหรือได้คนที่มาแสดงเล่นได้ไม่ถึง หนังก็คงจะออกมาธรรมดา

คำถามที่เหลือคงมีแค่ว่า ท่านชอบหนังแนวเอาชีวิตรอดไหมล่ะครับ – พวก Cast Away อะไรทำนองนี้ – หากชอบล่ะก็ เรื่องนี้ดูได้เพลินๆ ไม่น่าจะผิดหวัง

สองดาวกว่าๆ ครับ

(6.5/10)