ด้วยหน้าหนัง แล้วก็อะไรอีกหลายๆ อย่างทำให้หนังเรื่องนี้ค่อนข้างจะนอกสายตานะครับ แม้แต่ผมก็รู้สึกเช่นนั้นด้วย แล้วพอมาเจอ พี่แบงค์ วงแคลช (ปรีติ บารมีอนันต์) นำแสดงผสมกับหน้าหนังสไตล์วัยรุ่นอุดมความรุนแรง ก็คิดไปถึงเรื่อง พันธุ์เอ็กซ์ เด็กสุดขั้ว ที่มีผลลัพธ์ไม่ถึงกับน่าจดจำสักเท่าไร จริงๆ ผมก็คงจะไม่ได้เข้าไปชมหรอกครับถ้าหากไม่เผอิญมีคนมาสะกิดให้ลองดูก่อนแล้วค่อยว่ากัน… แล้วผมก็ลองเรียบร้อย

พล็อตหลักนั้นว่าด้วย ไท (พี่แบงค์) ชายหนุ่มเลือดเดือดที่เพิ่งพ้นโทษด้วยแรงวิ่งเต้นของพี่ชายฝาแฝดที่ตอนนี้กำลังอยู่ในอาการโคม่า ไทจึงพยายามหาความจริงว่าเกิดอะไรขึ้นกับพี่ชายกันแน่ แล้วพอสืบไปๆ เขาก็พบว่าพี่ได้เข้าไปพัวพันกับกีฬาใต้ดินครับ เป็นการแข่งบาสเถื่อนที่เถื่อนสุดขีด กติกาก็คือทำอย่างไรก็ได้ให้ต่างฝ่ายต่างสามารถชูตลูกแล้วทำแต้ม ใช่ครับ จะอัด จะซัด กระทืบได้ทั้งหมด ขอให้ได้ชัยชนะเป็นพอ ฟังคร่าวๆ แค่นี้ก็น่าจะสัมผัสได้ถึงความรุนแรงในระดับหนึ่ง ผมก็คาดว่าหนังคงแรงเอาเรื่อง แล้วพอได้ดูก็พบว่ามันรุนแรงกว่าที่คาดอีกครับ ยิ่งช่วงไคลแม็กซ์ตอนแข่งกันนี่แรงถึงเจ็บถึงเลือดกันไปเลยล่ะ

ว่ากันที่ตัวหนังก่อน… หนังโอเคกว่าที่คิดครับ แม้ด้านบทจะมีอะไรที่เกินจริงไปบ้าง (เช่นดีกรีความรุนแรงในบาสเถื่อนที่ออกจะหนักจนยากจะเชื่อ) แต่ถ้ามองที่ประเด็นสะท้อนสังคมล่ะก็ ท้าชนก็จับเอาเรื่องความเหลวแหลกรุนแรงของวัยรุ่นในโลกปัจจุบันมาตีได้ตรงพอสมควร ไม่ว่าจะเรื่องการใช้ความรุนแรงตัดสินปัญหา เรื่องกิจกรรมผิดกฎหมายสารพัดที่เกิดขึ้นอยู่เนืองๆ ไหนจะเรื่องกลุ่มผู้มีอิทธิพลที่มีอำนาจขนาดชี้เป็นชี้ตายคนได้ หรือเงินทองที่คนมีก็มีกันจนล้น ส่วนคนไม่มีก็ต้องมาหาทางออก และคนจำนวนไม่น้อยเพียงเพื่อหาเงินก็ยอมทำสิ่งผิด ถ้าว่ากันถึงการนำเสนอตรงนี้ ท้าชนทำได้ไม่เลวครับ จัดเป็นหนังวิพากษ์สังคมที่น่าพอใจเรื่องหนึ่ง ก็ต้องขอชมในความกล้า แต่กระนั้น… ยอมรับว่าตอนดูเนี่ยผมกลัวมาก

… กลัวคนดูที่เป็นวัยรุ่นวัยคะนองจะซึมซับอะไรบางอย่างลงไป เพราะแม้หนังจะบอกถึงด้านมืดของสังคมวัยรุ่นได้ดี แต่ปัญหาประการหนึ่งคือหนังไม่ได้มีการสรุปขมวดเรื่องให้เกิดแง่คิดแก่คนดู เหมือนเอาปัญหาจริงๆ มาตีแผ่ให้ดู แต่ก็ไม่ได้บอกแนวทางที่จะจัดการเรื่องพวกนี้อย่างชัดเจนสักเท่าไร หรือหนังจะเหน็บแนมสังคมปัจจุบันที่คนเราชอบเอาปัญหามาพูด ชอบติชอบบ่น แต่ไม่เสนอทางออกกันสักทีก็ไม่รู้

ดังนั้นคนที่ชมเรื่องนี้แล้ว อย่าลืมใคร่ครวญให้ดีนะครับ เหตุการณ์ในเรื่อง การกระทำหรือคำพูดที่ดุดันจากตัวละครคือตัวอย่างที่เราไม่ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง ไม่เช่นนั้นเราอาจจะพบบทสรุปชีวิตที่น่าเศร้าอย่างหลายๆ ตัวละครในหนังก็ได้

และสำหรับใครที่ยังไม่ได้ดู… ก่อนอื่นต้องถามตัวเองครับว่ารับหนังรุนแรงได้หรือไม่ ตัวหนังนั้นแทบจะไม่มีความบันเทิง แทบจะไม่เจอเสียงหัวเราะใดๆ ซ้ำยังมีความรุนแรงแบบเข้มข้นอีกด้วย ผมจึงไม่ค่อยอยากจะแนะนำวัยรุ่นให้เข้าไปดู… แต่ถ้ามีโอกาส พ่อแม่จะลองนั่งชมก็น่าสนเหมือนกัน เพื่ออะไรน่ะเหรอฮะ… ก็เพื่อเรียนรู้โลกมืดของวัยรุ่นในยุคปัจจุบัน ดูให้เข้าใจและเราจะได้เอาปัญหาในท้าชนมาพิจารณาและใส่ใจป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องไม่ดีกับลูกหลานของเรา เรียกว่าดูเพื่อรู้น่ะครับ

ก็อยู่ที่แต่ละคนนะครับ อย่างที่บอกว่าหนังมันไม่บันเทิง ดูจบแล้วปริมาตรความสุขในใจผมมันเหือดๆ ไปยังไงก็ไม่รู้ แต่พอปรับใจได้ก็โอเคล่ะครับ อย่างน้อยหนังก็กล้าคิดกล้าทำ แต่คงจะดีกว่านี้มากหากหยอดอะไรที่มันบันเทิงลงมาอีกนิด ให้มันคล่องคอ แล้วก็ผสมแง่คิดในเชิงหาทางออกมาเป็นประเด็นตบท้ายสักหน่อย คงจะโอเคขึ้นอีกมากทีเดียว

ครับ จะชมหรือไม่ก็สุดแท้แต่นะครับ ผมก็ทำหน้าที่เอามาบอกเล่า ในแง่หนัง ท้าชนทำออกมาได้ไม่เลวครับ ถึงเครื่องและแรง ดิบไม่ใช่เล่น ดาราก็โอเคนะ พี่แบงค์แกเหมาะกับบทเถื่อนแบบนี้อยู่แล้ว ถือว่าแคสคนเล่นได้ดีครับ การถ่ายภาพพวกฉากต่อยตีก็ถือว่าดีเลยล่ะ ยิ่งช่วงไคลแม็กซ์นี่ตอนวาดขา คนเอาจระเข้ฟาดหางจนน้ำบนพื้นติดตามขาขึ้นมาเป็นริ้วๆ ก็ทำได้เท่ห์ดีครับ จริงๆ หลายส่วนของหนังถือว่าเข้าขั้นดีเลยล่ะครับ แต่ฟอร์มหนัง หน้าหนัง และความรุนแรงในหนังทำให้กลุ่มผู้ชมจำกัดลงไปพอตัว แต่สำหรับผม หนังมีดีอยู่จริงๆ น่ะแหละ เพียงแต่รสชาติความเป็นหนัง มันพร่องความบันเทิงไปหน่อยเท่านั้นเอง

แต่กระนั้นก็อย่าลืมครับ ดูแล้วต้องคิดตามให้ดี เราดูเป็นเยี่ยงอย่างว่าไม่ควรทำ อย่าเอาเป็นแบบอย่างเชียวล่ะ

สองดาวครับ

(6/10)