เช็งเหมิง (กุ๊ฟง, Ku Feng) ร่วมมือกับ หลุงเหวินเชียน (ไป่อิง, Pai Ying) ในการปล้นฆ่าชิงทรัพย์สินมาจากผู้คน แต่ทีนี้ ฝงต้ากัง (ไซฮุง, Tsai Hung) ซึ่งเป็นพยานรู้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสามารถรอดไปได้ ด้วยความที่พวกเหวินเชียนกลัวว่าต้ากังจะมาเปิดโปงก็เลยวางแผนให้โจรกะล่อนอย่าง หยางหลิน (เดวิด เจียง, David Chiang) หาทางฆ่าต้ากังซะ

แต่แล้วเมื่อหยางหลินรู้ความจริง เขาก็เลยหาทางช่วยต้ากัง อันนำมาสู่การไล่ล่าในตอนท้ายที่พวกตัวเอกต้องปราบเหล่าโจรให้สิ้นไป

สมทบด้วย หลี่ลี่ลี่ (Lily Li) ในบทเป่ายิง คนรักของหยางหลิน, เจียนเซิน (Chan Shen) เป็นท่านเหลียง หนึ่งในคนของเหวินเชียน, เจียงหยาง (Chiang Yang) เป็นผู้กองฟาง, หูจิน (Hu Chin) เป็นเหม่ยฮัว นายของเป่ายิง, หวังชิง (Wong Ching) เป็นมือขวาของหลุงเหวินเชียน หนังเขียนบทโดย เหง่ยคัง (Ni Kuang) และผู้กำกับก็คือ เดวิด เจียง พระเอกของเรื่องนั่นแหละครับ

เอาจริงๆ ผมชอบโครงเรื่องนะครับ ถือว่าหนังวางอะไรไว้ได้ดี ส่วนดารานี่ก็หายห่วง ทุกคนเล่นได้ดีทั้งฝ่ายดีและฝ่ายร้าย และงานสร้างกับฉากบู๊ทั้งหลายก็ถือว่าทำออกมาได้ดุดันและน่าจดจำ

แต่สิ่งที่ผมว่ามันลดทอนความเพลินของหนังลงไปก็คือการเดินเรื่องที่ออกจะช้าไปสักนิด อย่างเนื้อหาที่ผมสรุปไว้ในย้อหน้าแรกนั่นหนังก็ใช้เวลาเกือบชั่วโมงน่ะครับ ในการเล่าเรื่อง ระหว่างดูเลยแอบรู้สึกว่าเรื่องมันไม่ค่อยคืบไปไหนสักเท่าไหร่ และระหว่างทางหนังก็แทบไม่มีฉากบู๊เลย คือหนังจะบู๊หนักๆ ก็ตอนต้นเรื่องกับตอนครึ่งชั่วโมงท้าย อะไรเหล่านี้ก็เลยทำให้ความลื่นไหลและความเพลินมันลดปริมาณลงไปหน่อยในตอนกลางๆ เรื่อง

แต่อย่างน้อยฉากบู๊ก็ทำได้ดีครับ โดยเฉพาะลีลาของไซฮุงที่หนักแน่นเอาเรื่อง ช่วงที่เขากับกุ๊ฟงบู๊กันนี่ถือว่ามันส์เลยล่ะ

โดยรวมผมว่าหนังทำออกมาค่อนข้างดีเลยครับ ดูแล้วไม่ผิดหวัง เพียงแค่ถ้าหนังเล่าเรื่องแบบกระชับกว่านี้สักนิด แล้วก็ใส่ฉากบู๊แทรกลงไปให้เยอะอีกหน่อย ผมว่าหนังจะมันส์ขึ้นอีกเยอะทีเดียว

สองดาวใกล้ครึ่งครับ

(6.5/10)