หนังที่เอาเรื่องราวของนักร้องระดับอมตะ Whitney Houston มาบอกเล่าครับ ซึ่งก่อนจะดูนั้นผมก็เผื่อใจเอาไว้หน่อยแล้วเพราะกระแสของหนังก็ปนเปกันไป คำชมก็ไม่เยอะ บ้างก็ว่ายังเล่าเรื่องของ Houston ได้ไม่เจาะลึกพอ

หรือในแง่รายได้ก็ถือว่าไม่เข้าเป้า ทำเงินทั่วโลกไป $59 ล้านจากทุนสร้างประมาณ $45 ล้าน ก็จัดว่าเข้าเนื้ออยู่พอตัว

ครั้นพอได้ดู ผมก็รู้สึกชอบอยู่นะครับ จุดแรกที่โอเคคือการที่หนังเอาเสียงร้องของจริงของ Houston มาใช้ในหนัง เลยทำให้ฉากร้องเพลงจะมาพร้อมพลังเสมอครับ และถือเป็นไฮไลต์หลักของหนังเลยก็ว่าได้

ในแง่การแสดงของ Naomi Ackie ผมถือว่าได้อยู่นะครับ จริงๆ คืออยู่ในข่ายดีเลยเพียงแต่อาจยังไม่ถึงกับสุดยอด ส่วนดาราสมทบอย่าง Stanley Tucci, Ashton Sanders, Tamara Tunie, Nafessa Williams ก็ถือว่าเสริมหนังได้ดีโดยเฉพาะ Tucci ที่ดูแล้วรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นของตัวละครนี้ขึ้นมาเลย

การเล่าเรื่องผมว่าก็ดูได้เรื่อยๆ ครับ ส่วนตัวมองว่าอยู่ในข่ายโอเคเหมือนกัน เพียงแต่มันอาจจะขาดลูกเล่นอะไรบางอย่างที่จะทำให้หนังน่าสนใจมากขึ้น แล้วผมก็มองว่าบทยังไม่ดีแบบเต็มร้อย คือในเชิงการบอกเล่าประวัติของเธอนั้นก็ถือว่าเก็บรายละเอียดมาได้ดีครับ จับเอาเรื่องใหญ่ๆ มาใส่จอได้ค่อนข้างครบ แต่การร้อยเรียงผูกเรื่องมันยังไม่กลมกล่อมและยังไม่ลึกซึ้ง ทำให้แม้ดูหนังจนจบแล้วเราจะพอรู้เรื่องชีวิตของเธอแบบคร่าวๆ ได้ แต่ในแง่มิติตัวละครแล้วหนังยังไม่ถึงกับพาเราดำดิ่งไปกับชีวิตของ Houston ได้แบบเต็มที่

ก็พอเข้าใจล่ะครับที่หลายคนจะมองว่าหนังยังไม่สุด ซึ่งมันก็ยังไม่สุดจริงๆ นั่นแหละ แต่ผมว่ามันก็ไม่ได้แย่นะ จริงๆ ถือว่าน่าพอใจในระดับหนึ่งเลย เพียงแต่ก่อนหน้านี้มันเคยมีหนังที่เอาชีวิตคนดนตรีมาเล่าแบบถึงรสถึงชาติ ถึงลูกถึงคนกว่าอย่าง Bohemian Rhapsody, Walk the Line หรือ Rocketman กับ Elvis ก็ถือว่าถึงกว่า เลยพอเข้าใจได้หากจะมีคนผิดหวังน่ะนะครับ

ส่วนผมก็อย่างที่บอกครับ ไม่คาดหวังเลยไม่ผิดหวัง จริงๆ พลังสำคัญที่ทำให้ผมติดตามหนังเรื่องนี้ไปจนจบก็คือการได้ฟังพลังเสียงของ Houston นี่แหละ ในขณะที่เรื่องราวชีวิตเธอก็พอจะรู้คร่าวๆ อยู่แล้ว (ก็โตมากับเพลงของเธอนี่ครับ) การดูหนังก็เลยเหมือนอ่านบทความชีวิตเธอซ้ำอีกสักหน แต่ไม่ได้มาพร้อมอะไรที่ทำให้ว้าว

แต่การดูหนังแนวชีวประวัติแบบนี้ก็ทำให้เห็นจุดร่วมอย่างหนึ่งของคนดังนะครับ ว่าแทบจะส่วนใหญ่เลยที่ชีวิตของพวกเขามีอันต้องระหกตกม้าตายอันเนื่องมาจากการกระทำของคนใกล้ตัว – ก็ถือเป็นแง่คิดเตือนใจที่พึงระลึกและระวังเอาไว้นะครับ เพราะไม่เฉพาะคนดังๆ หรอกที่โดนแบบนี้ แม้แต่คนธรรมดาสามัญก็โดนกันได้ โดยเฉพาะเรื่องเงินๆ ทองๆ เนี่ย หากไว้ใจคนใกล้ตัวมากจนเกินไปโดยไม่ตรวจสอบก็มักจะโดนเข้าแทบทุกราย

แต่ถ้าถามว่าผมดูแล้วอินไหม ผมก็อินนะ แต่ก็อย่างที่บอกน่ะครับว่าอินเนื่องจากรู้เรื่องราวชีวิตของเธอมาก่อน รวมถึงโตมากับเพลงของเธอ เลยทำให้จูนกับหนังได้ค่อนข้างติด และถ้าถามว่าผมรู้ได้ยังไงว่าอิน ก็ขอตอบเป็นการเล่าเหตุการณ์ประกอบแล้วกันนะครับ

พอดูหนังไปถึงตอนไคลแม็กซ์ (ซีนร้องเพลงเมดเลย์ 3 เพลงรวดอันเป็นตำนาน) ภรรยาที่นั่งดูอยู่ด้วยก็พูดขึ้นว่า “เสียงร้องในหนังนี่น่าจะของตัวจริงใช่ไหม?” ตัวผมซึ่งรู้คำตอบอยู่แล้วก็ตอบเธอไปว่า “ใช่ เพราะไม่มีใครร้องแบบนี้ได้…” แต่ผมพูดได้ไม่จบครับ เพราะตอนจะพูดว่า “…แบบนี้ได้…” เสียงผมหายไปแล้วครับ กลายเป็นน้ำตาไหลแทน – อินไม่อินก็ลองคิดดู

ผมเลยอยากแนะนำให้ดูครับ โดยเฉพาะแฟนๆ Whitney Houston ที่แม้หนังจะไม่ถึงกับสุดยอด แต่ด้วยความที่เรารู้จักเธอและได้ยินเสียงเธอมานาน แค่นั้นก็เป็นฐานเพียงพอที่จะทำให้คุณอินไปกับเรื่องราวชีวิตของเธอ ส่วนท่านที่ไม่ได้รู้จักเธอมาก่อน ผมว่าหนังก็น่าจะทำให้ท่านรู้จักเธอมากขึ้นครับ เพียงแต่อาจยังไม่ถึงขั้นทำให้ท่านอินตามตัวละครได้เท่านั้น

สองดาวครึ่งครับ

(7/10)