สำหรับภาคนี้ เฟรดดี้ ครูเกอร์ (Robert Englund) ได้มาก่อกวนการนอนของเด็กวัยรุ่นอีกกลุ่มหนึ่งในสถานบำบัดทางจิต ซึ่งวัยรุ่นที่ว่าก็มี คริสเตน พาร์คเกอร์ (Patricia Arquette), โรแลน คินเคด (Ken Sagoes), ไทแรน ไวท์ (Jennifer Rubin) แล้วก็โจอี้ (Rodney Eastman) พวกเขาต้องมาเผชิญกับการรังควานของจอมปีศาจนิ้วเขมือบ
ผมไม่ถึงกับเป็นแฟนเกมอันนี้นะครับ แค่พอเล่นบ้าง แต่ก็ชอบครับสนุกดี มืดทึมดี พอสร้างเป็นหนังก็ไม่ได้สะทกสะท้านอะไรครับ ดูก็ได้ ไม่ดูก็ไม่เป็นไร ไม่ได้หวังอะไรนัก จนมันออกแผ่นมานี่แหละครับถึงขวนขวายมาดู
หนังสยองเก่าๆ ของค่าย Orion (ตอนนี้ได้ Warner Bros. จัดจำหน่ายครับ)
และแล้วศุกร์ 13 ก็ดำเนินมาถึงภาคที่ 4 อันมีชื่อว่าจะเป็นตอนจบแล้ว (ซึ่งมันไม่จริงครับ เห็นๆ อยู่ ทำออกมาเป็นสิบภาคน่ะ)
ครับ เดาได้ไม่ยากใช่มั้ยครับว่าหนังภาคแรกดังซะ ก็เลยมีการทำตอนต่อออกมา (และก็มีมาอีกเรื่อยๆ)
หลังจากผมตะบันพูดถึงหนังชุด Halloween 8 ภาคไปแล้วนะครับ ก็ถึงเวลาของหนังสยองชุดต่อมาที่สร้างตามมาติดๆ ซึ่งจุดกำเนิดของหนังเรื่องนี้ก็น่าสนใจดีครับ มันเริ่มที่ Sean S. Cunningham ที่ตอนนั้นกำลังต้องการทำหนังตลกเกี่ยวกับฟุตบอลเรื่องหนึ่ง แต่เขาไม่มีทุนนี่สิครับ เขาเลยอยากได้หนังดังๆ ซักเรื่องขึ้นมาทำทุน
หลังจากทิ้งปมเรื่องน้ำพุแห่งความเยาว์วัย (The Fountain of Youth) เอาไว้ตั้งแต่ภาคก่อน มาคราวนี้ก็ได้เวลาสานต่อครับ กับการผจญภัยตอนที่ 4 ของกัปตันแจ็ค สแปร์โรว์ (Johnny Depp) เจ้าของลีลาอันเป็นเอกลักษณ์ไม่ว่าจะการเดิน พูด นั่ง วิ่ง ฟันดาบ กรี๊ด ดีกรีความเจ้าชู้ประตูดินชนิดหาตัวจับยาก และความสามารถในการหาเรื่องใส่ตัวบ่อยมากๆ
หนังเล่าถึงวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งที่เข้าไปเที่ยวยังพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งที่จัดแสดงงานเป็นแนวสยองนะครับ มีห้องของปีศาจในตำนานต่างๆ อย่างแดร็กคูล่า, แฟรงเกนสไตน์, มนุษย์หมาป่า แล้วก็อีกเยอะครับ
ครับ และหนังเรื่องนี้คือเรื่องหนึ่งที่เป็นต้นแบบของ House of Wax ปี 2005 นะครับ คืออย่างนี้ HoW น่ะ รีเมคจากหนัง 3 เรื่องด้วยกัน นั่นคือ Mystery of the Wax Museum ในปี 1933 ตามด้วย House of Wax ปี 1953 และก็หนังเรื่องนี้อีกด้วยน่ะครับ
ในช่วงต้นยุค 90 นี่เราจะได้เห็นงานสไตล์เดียวกันตามสูตรออกมาเป็นร้อยๆ เรื่องครับ อย่างพวกหนังแอ๊คชั่นสไตล์ Die Hard กับ Lethal Weapon นี่สร้างออกมาเพียบ แต่ที่ดังจริงๆ ก็มีแค่สองเรื่องนั่นแหละครับ และอีกแนวหนึ่งที่จะเจอบ่อยก็คือ แนวตำรวจคู่หู
หมื่นทิพ's Review 