รู้ไหมครับว่าทุกวันนี้ผมยังนึกถึงหนังเรื่องนี้เป็นระยะ เพราะชอบครับ ตรงเนื้อหานั้นไม่ได้ชอบอะไรมากมาก แต่ผมชอบตรง “Special Effect” และงานด้านภาพที่ทำออกมาได้สวย ตื่นตา ค่อนข้างเนียนและสมจริง ซึ่งสมัยที่ดูรอบแรกในโรงนั้นมันเป็นอะไรที่ติดตาจริงนะครับ (นี่ขนาดสมัยนั้นไม่มีโรงหนัง 3D แบบปัจจุบันนะเนี่ย)
ชาร์ลี แฮร์ริสัน (Bruce Greenwood) นักสืบเอกชนที่ได้รับการว่าจ้างให้ช่วยปกป้องหนูน้อยโจอี้ สกาเวลโล (Jarrett Lennon) ที่กำลังโดนพวกคลั่งลัทธิตามล่า เนื่องจากพวกนั้นเชื่อว่าโจอี้คือทายาทซาตาน คือจอมมารที่ถือกำเนิดขึ้นมาเพื่อต้านพระคริสต์ ด้วยเหตุนี้ชาร์ลีจึงต้องร่วมมือกับคริสทีน (Belinda Bauer) แม่ของโจอี้ เพื่อช่วยกันหาทางหยุดยั้งความบ้าคลั่งของลัทธิอันตรายนี้ให้จงได้
ภาคต่อที่ย้อนไปทำเป็นภาคบีกินนิ่งครับ ว่าด้วยตี๋เหรินเจี๋ยวัยหนุ่ม (จ้าวโหย่วถิง) กับคดีประหลาดที่สะเทือนเมืองหลวง เมื่อมีการพบเห็นเทพมังกร สัตว์ประหลาดขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นกลางทะเลสร้างความเสียหายให้กับกองทัพเรือของแผ่นดินถังไปอย่างมหาศาล
ตี๋เหรินเจี๋ยคือบุคคลในประวัติศาสตร์จีนอีกท่านหนึ่งท่านได้รับการกล่าวขวัญถึง โดยดำรงตำแหน่งสูงสุดเป็นอัครมหาเสนาบดีแห่งราชวงศ์ถัง และที่สำคัญคือได้รับใช้ราชสำนักในรัชสมัยพระนางบูเช็กเทียน กล่าวกันว่าตี๋เหรินเจี๋ยมีบทบาทอย่างยิ่งในการทูลเสนอแนะให้พระนางบูเช็กเทียนปรับเปลี่ยนรูปแบบการปกครอง โดยลดความรุนแรงโหดร้ายลง และให้มาใช้หลักคุณธรรมและเมตตาแทน
เป็นหนังที่ผมสนใจใคร่ดูมากๆ ครับในตอนแรก… ลองว่าขึ้นต้นแล้วมีคำว่า “ในตอนแรก” ก็คงพอเดาได้นะครับว่าในตอนหลังนั้นผมจะรู้สึกอย่างไร 555
ยอมรับแต่เริ่มแรกเลยครับว่าผมรู้สึกดีกับหนังเรื่องนี้ด้วยหลายๆ ปัจจัยที่มันโดนใจผมพอดี เลยทำให้ผมค่อนข้างแน่ใจว่าสิ่งที่ผมจะเขียนต่อไปนี้คงจะไร้ความเป็นกลางอย่างแน่นอน
Mortdecai จัดเป็นหนังน่าเสียดายแห่งปีครับ เพราะวัตถุดิบน่ะมีดีๆ หลายอย่าง ไม่ว่าจะดาราอย่าง Johnny Depp, Gwyneth Paltrow, Paul Bettany, Ewan McGregor, Olivia Munn และ Jeff Goldblum แต่ละคนนี่มืออาชีพ เคยผ่านงานหนังเบาสมองกันมาแล้วทั้งนั้นด้วย
“รหัส” และ “มนุษย์” มีความเหมือนกันมากๆ อยู่ 2 ประการใหญ่ๆ นั่นคือ “ซับซ้อน” และ “ต้องใช้เวลาทำความเข้าใจ”
John Wick เป็นหนังรัวกระสุนที่สะใจมากเรื่องหนึ่งครับ ดูเพลินตั้งแต่ต้นจนจบจริงๆ
วันก่อนคว้าหนังเรื่องนี้มาดูอีกครั้ง ระหว่างดูก็รู้สึกคิดถึงพี่ Robin Williams ขึ้นมาครับ จำได้ว่าสมัยก่อนผมจะได้เข้าโรงไปฉีกยิ้มกับหนังของพี่ท่านแทบทุกปี ยิ้มกว้างบ้าง ยิ้มน้อยบ้างตามอัตภาพของหนังแต่ละเรื่อง แต่ถึงจะยิ้มน้อยยังไงก็เถอะครับ สำหรับผมการได้เห็นหน้าพี่ท่านก็เหมือนได้เจอคุณลุงจอมสนุกที่แสนคุ้นเคย… นึกถึงวันเก่าๆ เหมือนกันแฮะ
หมื่นทิพ's Review 