กระบี่ไล่ลม ไป๋อี้เผิง (หลิงหยุน, Ling Yun) สังหารคนสกุลเหลิ่งไป 30 ชีวิตเพื่อล้างแค้นที่เหลิ่งหลูหยุน (เจียนเซิน, Chan Shen) ไปขืนใจน้องสาวของเขาและยังฆ่าล้างตระกูลไป๋อีก

แต่แล้วในการล้างแค้นครั้งหนึ่ง เขาได้จับตัวเหลิ่งชิวเสีย (หลี่ลี่ลี่, Lily Li) และในที่สุดพวกเขาก็รักกัน จนอี้เผิงคิดจะวางเรื่องความแค้นลง แต่คนตระกูลเหลิ่งกลับวางยาและตัดเส้นเอ็นข้อเท้าของเขา ก่อนจะทิ้งไว้ให้ตายที่หุบเขาหนานอี้

สิบกว่าปีต่อมา เซี่ยโหวเสี่ยวถง (หวังยี่, Wong Yue) ทายาทของขุนนางผู้ภักดีจำต้องหลบหนีการตามล่าของทางการมาจนถึงหุบเขาหนานอี้ และ ณ ที่แห่งนี้เสี่ยวถงก็ได้ฝึกเคล็ดวิชาลมปราณที่อี้เผิงทิ้งไว้ อีกทั้งยังได้แผนที่ขุมทรัพย์ที่ถูกซ่อนไว้ที่หัวลู่ซัน และการเดินทางเพื่อตามหาขุมทรัพย์จึงเริ่มต้น

สมทบด้วย หนิวหนิว (Niu Niu) ในบทเหลิ่งหนิงจือ, ฮุ่ยอิงหง (Kara Wai) เป็นเสี่ยวเหมย, เซี่ยผิง (Teresa Ha, Ha Ping) มาแป๊บๆ ในบทป้ากว่าน, หลอลี่ (Lo Lieh) เป็นผู้เฒ่าเหลิ่ง ผู้นำกลุ่ม 5 โหดสกุลเหลิ่ง ส่วนอีก 4 คนรับบทโดย เจียงเตา (Chiang Tao), ถังเยี่ยนชาน (Bruce Tong), ถูจี่หลง (Dick Wei) และเว่ยหง (Wei Hung)

หนังดัดแปลงจากนิยาย เพ็กฮวยเกี่ยม ของ กิมย้ง (Louis Cha, Jin Yong) ส่วนคนดัดแปลงบทก็คือ เหง่ยคัง (Ni Kuang) และกำกับโดย เหอเมิ่งหัว (Ho Meng Hua) ครับ

สำหรับผม ช่วงตอนต้นตั้งแต่เริ่มไล่มาจนถึงเสี่ยวถงได้ฝึกวิชานั้นจัดว่าสนุกและน่าติดตามอยู่ครับ ส่วนช่วงกลางๆ เรื่องออกจะเดินช้าไปนิด บางส่วนก็เหมือนพายเรือวนๆ ต้องรอจนตอนท้ายหนังถึงกลับมาสนุกอีกหน แต่โดยรวมแล้วก็ถือเป็นหนังกำลังภายในที่ดูได้เพลินๆ อยู่

งานคิวบู๊ผมว่าใช้ได้เลยครับ ควงกระบี่ฟันกันได้ค่อนข้างมันส์ ดีกรีความพลิ้วถือว่าอยู่ตรงกลาง คือไม่ได้ดูเป็นบู๊แบบสเต็ปแบบยุคก่อนๆ แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นพลิ้วเป็นเรื่องเป็นราวแบบในยุทธจักรจิ้งจอกฟ้า แต่ก็ต้องถือว่าน่าพอใจครับ บู๊สู้กัน ตั้งค่ายปะทะกันได้มันส์อยู่

หนังมาพร้อมคำคมชวนคิดดีๆ อย่างเช่น “ผู้ฝึกยุทธสำคัญที่มุ่งมั่น และผู้มุ่งมั่นทำได้ทุกอย่าง” และ “กระบี่สนิมจับก็ให้ขัดออก คนล้มก็ให้ลุกขึ้น” อะไรเหล่านี้ถือเป็นของชอบสำหรับผมครับ มันได้ใจความและสามารถเอาไปใช้ในชีวิตได้ในหลายวาระ

จริงๆ ผมว่าเรื่องนี้ก็สนุกใช้ได้ครับ แต่อาจเพราะผมดูเรื่องนี้หลังจากสนุกแบบเต็มๆ ไปกับยุทธจักรจิ้งจอกฟ้าแล้ว พอย้อนมาดูเรื่องนี้ก็เลยอาจจะติดนิดหน่อยตรงช่วงกลางๆ ที่ยังกระชับได้อีก แต่ก็นั่นล่ะครับ ยังไงผมก็ถือเป็นหนังกำลังภายในของ Shaw Brothers ที่น่าสนใจที่จะลองลิ้มสักครั้ง

สองดาวกว่าๆ ครับ

(6.5/10)