ต้องยอมรับนะครับว่าตลาดหนังสยองขวัญเป็นตลาดที่ใหญ่มาก และมีคนสร้างหนังเลือกทำหนังแนวนี้ออกมาเรื่อยๆ เพราะมีผู้ชมกลุ่มที่รอดูอยู่แล้วไม่ว่ามันจะเห่ยหรือดีแค่ไหนก็ตาม อย่างน้อยเข้าโรงแล้วไม่ได้เงิน แต่พอไปออกแผ่นเดี๋ยวก็ได้ทุนคืนเอง
การเขียนถึงหนังเรื่องนี้จะว่ายากก็ยากครับ เพราะมันก้ำกึ่งระหว่างสปอยล์กับไม่สปอยล์ เพราะบางประเด็นหากผมพูดไป ก็เหมือนผมสปอยล์เรื่องราวไป ดังนั้นผมติดป้ายไว้ตรงนี้ก่อนเลยดีกว่าว่าเป็น **บทความสปอยล์** ตามนั้นนะครับ เพื่อความสบายใจของทุกฝ่าย (โดยเฉพาะผม ^_^)
เรื่องนี้ผมตื่นเต้นมากตอนได้ยินข่าวว่าจะทำน่ะนะครับ เพราะในที่สุด Adam Sandler กับ Rob Schneider โคจรมาเจอกันอีกครั้ง หลังจากที่ไม่ได้ร่วมงานกันมาตั้ง 5 ปี (จนถึงกับมีข่าวลือว่าพวกเขามีปัญหากันน่ะครับ)
ก่อนผมดูหนังเรื่องนี้ ผมจัดการเอา “407 เที่ยวบินผี” ของบ้านเรามาเปิดดูก่อนครับ ดูแบบเรียงลำดับตามปีที่ฉาย เรื่อง 407 มาก่อน (ฉายปี 2012) ส่วนเรื่องนี้มาทีหลังครับ แต่พล็อตมีความคล้ายกัน คือว่าด้วยความสยองบนเที่ยวบินหนึ่ง
เห็นชื่อดารานำอย่าง Brandon Routh, Caity Lotz และ Tom Cavanagh แล้วตอนแรกก็นึกล่ะครับว่ามันจะเป็นหนัง Crossover กับซีรี่ส์ Arrow และ The Flash หรือเปล่าเนี่ย (555)
แม้นี่จะเป็นหนังผี แต่ผมขอเล่าแบบขำๆ แล้วกันน่ะนะครับ (5555) สรุปแล้ว นี่คือการเอา The Exorcist มาเจอกับ Poltergeist ครับ คือลอกสูตรหนังพวกนั้นมาแบบเต็มๆ ดังนั้นใครคาดหวังอะไรสดใหม่ล่ะก็ ทำใจได้เลยครับ ^_^
หนังเรื่องนี้ทำให้ผมรู้สึกเหมือนกำลังดูหนังของ James Wan ครับ ไม่ว่าจะเรื่องราวตามสืบหาความจริงที่บรรยากาศดูเก่าๆ คล้าย Dead Silence แล้วก็เรื่องบ้านหลอนๆ แบบ Insidious
หนังเรื่องนี้มีความพิเศษต่อผมนิดหนึ่งครับ เพราะเป็นหนังที่อาจารย์สอนวิชาประวัติศาสตร์สมัยมัธยมศึกษาที่ผมเคารพมากๆ เคยเล่าให้ฟัง โดยท่านเล่าให้ฟังว่าเป็นหนังเกี่ยวกับราชินีอียิปต์ที่ฟื้นขึ้นมา และจบลงแบบน่าจะมีภาคต่อ แต่อาจารย์ก็รอมาเป็นสิบๆ ปีก็ไม่มีสักที
ถ้าหนังเรื่องนี้ฉายเมื่อสัก 30 ปีก่อนนะครับ แล้วผมได้ไปเจอโปสเตอร์อันนี้แปะที่ไหนเข้าล่ะก็ มันคงได้รับการจัดว่าเป็นหนังดูดีมีฟอร์ม และน่าดูมากอีกเรื่องหนึ่งเลยทีเดียวล่ะ
ในเบื้องต้นหนังเรื่องนี้น่าสนใจสำหรับผมครับ เรื่องของหนุ่มสาวคู่หนึ่งไปเที่ยวพักผ่อนกันที่ไอซ์แลนด์ แต่วันหนึ่งพวกเขาตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าไม่เหลือใครในโลกอีกต่อไป ทุกแห่งหนกลายเป็นสถานที่ร้างไร้ผู้คน
หมื่นทิพ's Review 