เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ฉบับหนังใหญ่ครับ กับเรื่องของ สี่เหวินเฉียง (เลสลี่ จาง, Leslie Cheung) และติงลี่ (หลิวเต๋อหัว, Andy Lau) กับการไต่เต้าสู่ความเป็นใหญ่ในเซี่ยงไฮ้

สมทบด้วย หนิงจิ้ง (Ning Jing) เป็นฝงเฉิงเฉิง, อู๋ซิงกั๋ว (Wu Hsing Kuo) เป็นฝงจิ้งเหยา พ่อของเฉิงเฉิง, หลิวชุน (Lau Shun) เป็นลุงหลิว มือขวาของคุณฝง, หวงเพ่ยเสีย (Almen Wong) เป็นมือสังหารสาว, หลี่เจี้ยนเหริน (Lee Kin Yan) เป็นลูกน้องของติงลี่, หนังอำนวยการสร้างโดย ฉีเคอะ (Tsui Hark) และกำกับโดย พานเหวินเจี๋ย (Poon Man Kit) ครับ

งานสร้างนับว่ายิ่งใหญ่ใช้ได้เลยครับ และดนตรีประกอบโดย หูเหว่ยลี่ (Wu Wai Lap) ก็นับว่าน่าจดจำกับการเอาทำนองเพลงธีมเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ในตำนานมาบรรเลงใหม่ให้อลังการขึ้น ถือว่าช่วยเสริมอารมณ์ให้หนังได้อย่างดีทีเดียว

ส่วนตัวหนังก็ย่อมมีการดัดแปลงและตัดทอนจากต้นฉบับไปบ้างน่ะนะครับ แต่โดยรวมผมก็ว่าหนังทำออกมาไม่เลว การเล่าเรื่องก็ชวนติดตามพอสมควร แม้ส่วนตัวผมจะมองว่าเลสลี่ จางยังไม่เชิงว่าเหมาะกับบทสี่เหวินเฉียงมากนัก แต่ในแง่การแสดงก็ต้องยอมรับล่ะครับว่าเขาทำได้ดี ส่วนเฮียหลิวผมว่าลื่นไปกับบทติงลี่ได้ไม่เลว แต่ลึกๆ ก็ยังแอบคิดอยู่เหมือนกันว่าน่าจะยังมีดารารายอื่นที่ใช่มากกว่านี้ แต่ก็เอาเถอะครับ ถ้าดูแบบไม่คิดมากผมว่าทั้งคู่ก็เล่นได้ดีนั่นแหละ

ถ้าถามว่าผมชอบฉากไหนสุดก็คงเป็นตอนที่ติงลี่และสี่เหวินเฉียงต้องเอาตัวรอดจากเจ้าพ่อที่หมายจะเล่นงานติงลี่น่ะครับ ช่วงนั้นผมว่าทั้งมันส์ทั้งลุ้น ถือเป็นช่วงแอ็คชั่นที่เดือดสุดของหนังแล้วล่ะ

พูดตรงๆ ว่าฉบับดั้งเดิมนั้นคลาสสิคครับ ส่วนฉบับนี้ถ้าไม่คิดมากผมว่าก็ได้อยู่ แม้จะมีช่วงที่ผมว่ามันดูหลุดๆ ไปบ้าง – อย่างตอนงูยักษ์นั่นเป็นต้น ดุเป็นอนาคอนด้าเชียว

เกร็ดเล็กๆ จากหนังก็คือ ตอนแรกมีการวางตัวให้ หยางไฉ่หนี (Charlie Yeung) มารับบทฝงเฉิงเฉิงครับ แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนมาเป็นหนิงจิ้งแทน

สองดาวกว่าๆ ครับ

(6.5/10)