เมื่อเหล่าเด็กหนุ่มในบรองซ์พบว่ากำลังมีแวมไพร์มาเพ่นพ่านในย่านนี้ การต่อสู้เพื่อปกป้องบ้านของพวกเขาจึงเริ่มต้น

หนังชวนให้นึกถึง Fright Night ครับ แต่เรื่องนั้นสนุกกว่าแยะ ในขณะที่เรื่องนี้ก็กลางๆ ครับ ดูได้เรื่อยๆ ไม่ถึงกับสนุกมากหรือห้ามพลาด ส่วนหนึ่งผมว่าเพราะความตื่นเต้นชวนลุ้นมันน้อยไปหน่อย ประมาณว่าเด็กๆ ในเรื่องนี่ดูเหมือนจะสามารถสู้กับแวมไพร์ได้ง่ายไปนิด ความลุ้นมันเลยน้อยครับ นี่ถ้าพิษสงของแวมไพร์มันร้ายกว่านี้หน่อย ให้ปราบยากๆ หน่อย หนังอาจจะเข้าท่ากว่านี้ก็ได้

แต่สำหรับผมแล้ว ความสนุกมันอยู่ที่ระหว่างทางครับ เพราะหนังมีการอ้างอิงถึงอะไรต่อมิอะไรเกี่ยวกับหนังแวมไพร์เอาไว้เยอะดี อย่างชื่อบริษัทเมอเนา เอนเตอร์ไพรซ์ที่มากว้านซื้ออาคารในย่านบรองซ์นั้น ก็อ้างอิงมาจากชื่อผู้กำกับ F.W. Murnau ที่กำกับ Nosferatu เวอร์ชั่นต้นฉบับ

หรือแฟรงค์ โพลิโดรี่ เจ้าของบริษัทนั่นก็อ้างอิงมาจาก John William Polidori ที่เขียนนิยาย The Vampyre ขึ้นมานั้นเอง – นิยายเรื่องนี้มีต้นเรื่องมาจากเรื่องเล่าของ Lord Byron ครับ แต่คนที่เอามาเรียบเรียงแต่งต่อคือ Polidori

แล้วในเรื่องเรายังจะได้เห็นตัวละครหนึ่งอ่านนิยาย Salem’s Lot ของ Stephen King และยังได้เห็นตัวละครนั่งดู Blade กันอีกด้วย – อะไรเหล่านี้ทำให้หนังดูเพลินขึ้นสำหรับผมน่ะนะครับ

ถือว่าดูได้สำหรับคนที่อยากดูหนังแวมไพร์ที่ไม่โหดนัก – เหมือนตั้งใจทำออกมาให้เด็กพอจะดูได้น่ะครับ – แต่ก็อย่างที่บอกน่ะครับ ถ้าหนังเสริมความตื่นเต้นลุ้นๆ ลงไปอีกสักหน่อยก็คงดี

ส่วนใครอยากดูแนวนี้ที่เจ๋งๆ ล่ะก็ ผมแนะนำ Fright Night เลยครับ สนุกสุดคือฉบับดั้งเดิม ส่วนฉบับรีเมคก็รองลงมา แต่ก็สนุกเหมือนกัน

สองดาวหน่อยๆ ครับ

(6/10)