สารคดีที่จะพาเราย้อนไปวันที่ 11 กันยายน 2001 ผ่านคำบอกเล่าของผู้ที่อยู่ในตึกแฝด ตั้งแต่ก่อนจะเกิดเหตุ หลังจากเครื่องบืนชน จนถึงจุดที่อาคารทั้งสองถล่มลงมา

เป็นสารคดีที่เล่าเรื่องได้อย่างเห็นภาพครับ ส่วนหนึ่งก็ด้วยภาพที่ทีมงานสร้างขึ้นประกอบคำบอกเล่า ทำให้เราเห็นภาพรวมของเหตุการณ์ และที่สำคัญคือทำให้เราเหมือนไปอยู่ในตึกในวันนั้น ซึ่งการร้อยเรียงคำบอกเล่าก็ถือว่าน่าติดตามครับ ทำให้เราใจจดใจจ่อถึงเหตุการณ์ต่างๆ ที่ผู้อยู่ในเหตุการณ์ต้องเผชิญ ยิ่งมีการบอกเส้นเวลาว่าตอนนี้อยู่ ณ จุดไหนของวันนั้น ตอนนี้เครื่องบินกำลังจะชน หรือตอนนี้ตึกกำลังจะถล่ม อะไรเหล่านี้สามารถสร้างความกดดันให้เราอย่างได้ผล

การได้ฟังคำบอกเล่าจากผู้รอดชีวิตนั้น ในทางหนึ่งก็ทำให้เราได้เห็นภาพเหตุการณ์ และในอีกทางก็เป็นเหมือนเครื่องเตือนสติให้เราตระหนักว่า “อย่าประมาทกับชีวิต” เพราะเราไม่มีทางรู้ครับว่านาทีข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น หรือวันพรุ่งนี้เราจะได้ตื่นขึ้นมาไหม สำหรับผมแล้วการฟังเรื่องเหล่านี้ทำให้ผมอยากจะใช้ชีวิตให้คุ้มค่าที่สุดเท่าที่จะทำได้

อีกเรื่องคือ ถ้าเราเกิดไปอยู่ท่ามกลางสถานการณ์ที่คับขัน สติคือสิ่งสำคัญที่เราจะต้องมี และสิ่งที่ต้องจำไว้เลยก็คือ วัตถุข้าวของอะไรก็ตามถือเป็นเรื่องรอง ถ้านาทีนั้นมันฉุกเฉินและเสี่ยงต่อชีวิต ให้เลือกเอาชีวิตรอดไว้ก่อน อย่ามัวห่วงของ อย่ามัววิ่งกลับไปเอาของ เอาชีวิตไว้ก่อน

เหมือนที่ผู้รอดชีวิตคนหนึ่งพูดไว้น่ะครับ ว่าการตัดสินใจลงหรือไม่ลงลิฟต์ของเธอในวันนั้น มันคือเสี้ยววินาทีของความเป็นความตาย เพราะถ้าวันนั้นเธอเลือกที่จะไม่ลงลิฟต์ ตอนนี้เธออาจไม่ได้มาให้สัมภาษณ์อยู่อย่างนี้ก็ได้

เป็นสารคดีที่สะท้อนช่วงนาทีวิกฤติออกมาได้ดีชิ้นหนึ่งครับ แต่ขอพูดตรงๆ ว่า ถ้าเลือกได้ ผมขอให้ไม่มีเหตุที่ก่อให้เกิดสารคดีนี้ขึ้นมาเลย จะดีกว่าครับ

สองดาวครึ่งบวกๆ ครับ

(7.5/10)