กิล เรนาร์ด (Robert De Niro) เซลส์ขายมีดที่กำลังอยู่ในจุดตึงเครียดแบบสูงสุด เพราะงานก็กำลังง่อนแง่น ส่วนอดีตภรรยาก็ไม่ต้องการให้เขาได้เจอหน้าลูก สิ่งเดียวที่ดูเหมือนจะชุบชูจิตใจของเขาได้ก็คือการดูเบสบอล และการเชียร์บ้อบบี้ เรย์เบิร์น (Wesley Snipes) นักหวดมือทองที่เขานิยมชมชอบ

แต่เมื่อบ็อบบี้ฟอร์มตก บวกกับเรื่องหนักๆ ในชีวิตที่ถาโถมเข้ามา เลยทำให้กิลตัดสินใจทำทุกวิถีทางเพื่อผลักดันให้นักกีฬาคนโปรดของเขากลับมาโด่งดังอีกครั้ง… โดยไม่สนว่าจะต้องฆ่าใครบ้าง

ตัวหนังดูน่าสนใจนะครับ แล้วยังได้ De Niro มาแสดงบททำนองจิตๆ แบบนี้ แล้วดาราก็มากันเพียบ แต่ผลลัพธ์ที่ออกมากลับค่อนข้างธรรมดาครับ คือผมไม่ได้มองว่าหนังแย่นะ แค่ว่ามันธรรมดา คือดูได้ เพราะนักแสดงช่วยไว้ส่วนหนึ่ง แล้วก็ลีลามุมกล้องหวือหวาตามสไตล์ผู้กำกับ Tony Scott แต่ตัวเรื่องมันยังไม่สุดครับ อย่างความโหดหรือความจิตของกิลนั้นมันยังไม่เต็มที่ ดีกรีความลุ้นหรือความตื่นเต้นมันเลยมาแค่ระดับหนึ่ง ยังไม่ถึงขั้นบีบจนคนดูเกร็ง

แล้วในแง่ดารานั้น จริงๆ ได้คนเด็ดๆ มาแสดงเยอะครับ ไม่ว่าจะ Ellen Barkin, John Leguizamo, Benicio Del Toro, Chris Mulkey, Kurt Fuller แต่กลายเป็นว่าแต่ละคนไม่มีความเด่น บางตัวละครนี้ตัดออกไปเลยก็ไม่เสียกระบวนหนัง ทั้งที่แต่ละโมเมนต์ที่พวกเขาโผล่มานั้น พวกเขาก็แสดงดีน่ะครับ สามารถดึงความสนใจจากเราได้อยู่ แต่กลับไม่เด่น ไม่มาเพิ่มเสริมรสชาติของหนังให้น่าสนใจขึ้น

ด้านความระทึกก็อย่างที่บอกครับว่ามันไม่สุด ความน่าติดตามก็ไม่สุด พอดูจบก็พอเข้าใจล่ะครับว่าทำไมหนังทุนสร้าง $55 ล้านเรื่องนี้ถึงทำเงินได้แค่ $18 ล้านเท่านั้น

ว่ากันว่า Scott นั้นบอกปัดที่จะมากำกับหนังเรื่องนี้ถึง 2 ครั้ง 2 ครา เพราะเขาไม่ชอบบทและไม่สนใจกีฬาเบสบอล แต่พอ De Niro เซ็นสัญญาว่าจะมาเล่นเท่านั้นแหละ Scott ตกลงมาทำให้ทันที เพราะเขาอยากร่วมงานกับ De Niro มานานแล้ว – ถึงขั้นบอกปัดงานกำกับ The Rock เพื่อมาทำเรื่องนี้โดยเฉพาะ

แต่จากข่าวนี้ก็ทำให้พอทราบเป็นเลาๆ น่ะครับ ว่าบทคงยังไม่ลงตัวตั้งแต่ต้นแล้ว เพราะขนาด Scott ยังรู้สึกแบบนั้นเลย ซึ่งในแง่ชื่อเสียงหรือผลงาน หนังเรื่องนี้อาจไม่ได้ให้คุณกับ Scott มากนัก แต่ในเชิงการทำงานแล้ว หนังเรื่องนี้เป็นเสมือน “สนามทดลอง” ที่ Scott ตั้งใจใช้ในการทดลองมุมกล้องและเทคนิคถ่ายภาพแบบต่างๆ ซึ่งเขาตั้งใจที่จะนำไปใช้แบบเต็มที่อีกทีในผลงานถัดไป ซึ่งก็คือ Enemy of the State นั่นเอง

ดังนั้นถ้าถามผมนะ ผมมองว่าการทำหนังเรื่องนี้ไม่เสียเปล่าสำหรับ Scott ครับ เพราะความหวือหวาใน Enemy of the State นั้นมันได้ใจและทำให้หนังสนุกอย่างมาก แล้วก็ต้องยอมรับครับว่าแม้หนังเรื่องนี้จะธรรมดา แต่ลีลามุมกล้องในแบบของ Scott ยังคงน่าพอใจอยู่ และจริงๆ มันก็มีส่วนช่วยพยุงให้คนดูอย่างผมยังอยากดูหนังต่อไปจนจบได้ (แม้จะมีหลับสัปหงกบ้างก็ตาม)

ส่วนบทกิล เรนาร์ดนี้ ดาราที่ได้รับการทาบทามให้มาแสดงก็มี Jack Nicholson, Al Pacino ซึ่งทั้งคู่ก็บอกปัดไปครับ และจริงๆ Snipes น่ะอยากแสดงเป็นกิลมากกว่า แต่พอ De Niro ได้บทไปเขาก็ยอมรับ แล้วก็ถอยมาเป็นบ็อบบี้แทน

และมีข่าวด้วยว่า Brad Pitt ถูกทาบทามให้มารับบทบ็อบบี้ แต่พี่เขาบอกชัดครับว่าถ้าจะให้แสดง พี่เขาขอบทกิลเท่านั้น พอทีมงานไม่ตกลง พี่เขาก็อำลา – อันนี้พอเข้าใจได้ครับ เพราะบทกิลนี้มีสีสันมากกว่าจริงๆ

และอีกหนึ่งผลกระทบจากความล่มของหนัง The Fan ก็คือ ระหว่างถ่ายทำหนังเรื่องนี้ Snipes ได้มีการทำสัญญามูลค่า $10 ล้านกับทางค่าย Warner Bros. ไว้ เป็นหนังแอ็คชั่นผจญภัยชื่อ Sandblast ว่าด้วยการตามหาหัวรบนิวเคลียร์ที่หายไปในเขตทะเลทราย แล้วพวกเขาก็ต้องปะทะกับหน่วยรบฝ่ายร้ายที่ต้องการหัวรบเหมือนกัน ว่ากันว่าคนที่จะมาเล่นเป็นหัวหน้าฝ่ายร้ายก็คือ Jean Claude Van Damme

แต่พอ The Fan ล่ม รวมถึงหนังอีกหลายเรื่องของ Van Damme ทำเงินไม่เข้าเป้า โครงการเลยเป็นอันจบ แม้จะมีการเริ่มต้นเดินหน้าไปบ้างแล้วก็ตาม

ส่วนตัวผมมองว่าหนังไม่แย่ครับ อย่างน้อยดูการแสดงดีๆ ของ De Niro ก็พอได้อยู่ แต่ถ้าอยากได้ความสนุกแบบคุ้มค่าเต็มเม็ดเต็มหน่วยจริงๆ และอยากดูหนังแนวนี้ (หนังว่าด้วยคนที่จิตหลุดเพราะชีวิตมันสู้กลับ) ผมแนะนำ Falling Down ครับ รับรองถึงใจ

สองดาวครับ

(6/10)