เมื่อค้นพบว่าละครบอร์ดเวย์ที่สร้างแล้วเจ๊งอาจทำกำไรได้มากกว่าที่สร้างแล้วดัง ผู้สร้างอย่างแม็กซ์ เบียลี่สต็อก (Nathan Lane) และนักบัญชี ลีโอโพลด์ บลูม (Matthew Broderick) จึงจับมือกันสร้างละครที่มีแววเจ๊งสุดๆ เท่าที่เคยมี แล้วเรื่องบ้าบอคอแตกก็ตามมาอีกเป็นพรวน

หนังต้นฉบับนั้นกำกับโดย Mel Brooks ยอดนักสร้างหนังตลกระดับตำนานครับ โดยได้ Zero Mostel กับ Gene Wilder มาแสดงคู่กัน แล้วจากนั้นช่วงต้นยุค 2000 David Geffen ก็ชวนให้ Brooks เอา The Producers มาปัดฝุ่นอีกครั้งโดยทำเป็นละครบอร์ดเวย์ แล้วมันก็ฮิตแบบสุดๆ จนได้รับการสร้างเป็นหนังใหญ่ เป็นเวอร์ชั่นที่ผมกำลังพูดถึงอยู่นี้

หนังได้ดาราหลักจากบอร์ดเวย์ต้นฉบับอย่าง Lane และ Broderick มาขึ้นจอครับ รวมถึง Gary Beach ในบทผู้กำกับโรเจอร์ เดอบรีส์, Robert Bart ในบทคาร์เมน ผู้ช่วยของโรเจอร์ แล้วก็อีกหลายคนครับ แล้วก็ขนเอาเพลงจากเวอร์ชั่นบอร์ดเวย์มาขึ้นจอ ซึ่งทุกเพลงนั้นแต่งโดย Brooks ทั้งสิ้น อันนี้ต้องยอมรับในความสามารถเลยครับ ปู่เขาสุดยอดมากจริงๆ

เนื่องจากผมไม่เคยดูฉบับบอร์ดเวย์จึงไม่รู้น่ะนะครับว่ามันต่างหรือเหมือนกันแค่ไหน ก็ขอพูดเฉพาะเวอร์ชั่นหนังอันนี้ ซึ่งของดีคือเพลงเพราะๆ ที่อัดกันมาเต็มครับ ส่วนดาราในเรื่องก้เล่นได้ฮาและลื่นไหลแบบสุดๆ เรียกว่าหนังสนุกสนานดูเพลินเจริญใจนี่ก็เพราะดารากับเพลงเลยล่ะ

ในขณะที่การเล่าเรื่องนั้น ในส่วนของความฮาน่ะถือว่าได้เลยครับ ดูสนุกดี แต่ในส่วนของมิติหรือความสัมพันธ์ตัวละครนั้นอาจยังไม่มากนัก บางคนอาจสงสัยว่านี่มันหนังตลก แล้วผมจะห่วงเรื่องมิติตัวละครทำไม ก็บอกได้ว่ามันมีผลในตอนท้ายครับ โดยเฉพาะฉากในศาลที่มาพร้อมเพลง Till Him ที่ผมชอบแบบสุดๆ คือเพลงน่ะเพราะ ความหมายโคตรดี แต่ในแง่อารมณ์อาจยังไม่สุดเท่าไหร่ จนอดคิดไม่ได้ว่าถ้าหนังปูฟื้นความสัมพันธ์ระหว่างแม็กซ์และลีโอมากกว่านี้ ตอนท้ายน่าจะซึ้งเอาเรื่องทีเดียว

แต่ก็พอเข้าใจน่ะนะครับ เพราะแค่เท่าที่เป็นนี่หนังก็ยาว 2 ชั่วโมงกว่าแล้ว ถ้าเพิ่มเรื่องดราม่าลงไปสงสัยจะยาวเกิน ก็ถือว่าได้อย่างเสียอย่างน่ะนะครับ

ส่วนรายได้นั้นถือว่าไม่โอเคเท่าไหร่ครับ ทำเงินไปเพียง $38 ล้านจากทั่วโลก แต่ทุนสร้างน่ะ $45 ล้านครับ ก็เข้าเนื้อไปพอตัว ส่วนหนึ่งก็เพราะจังหวะที่หนังฉายนั้นฟ้าไม่เปิดเท่าไหร่ เพราะมีหนังบิ๊กๆ อย่าง King Kong, The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe, Fun with Dick and Jane และ Memoirs of a Geisha มาล้อมหน้าล้อมหลัง รายได้เลยไปไม่ได้ไกลครับ (ในอเมริกาทำไปแค่ $19 ล้านเท่านั้นครับ)

โดยรวมใครที่ชอบหนังเพลงเบาสมอง ผมว่าเรื่องนี้น่าจะตอบโจทย์ท่านได้อยู่ครับ ดูสนุก เพลงเพราะ การเล่าเรื่องก็ลื่นพอตัว (แต่อาจยังไม่กลมกล่อมไปเสียทั้งหมด) สำหรับผมดูเอาสนุกได้สบายครับ จริงๆ ดูแค่ดาราผมว่าก็คุ้มแล้วล่ะ แต่ละคนมาบ้ากันได้ฮาทีเดียว โดยเฉพาะ “ฮิตเลอร์” น่ะครับ ได้ใจมากๆ

สองดาวกว่าๆ ครับ

(6.5/10)