หนังสยองจากสิงคโปร์ครับ จริงๆ มันคือแนวรวมเรื่องสั้น แต่การเล่าเรื่องจะไม่ได้แยกเป็นตอนๆ ครับ มันจะเล่าไปพร้อมกัน สลับๆ กันไป แล้วบางส่วนมันก็จะมาเชื่อมกัน

เนื้อหาหลักๆ แบ่งเป็น 3 เรื่องครับ เรื่องแรกคืออินฟลูเอนเซอร์สาวที่อยากเพิ่มเรตติ้ง ก็เลยตัดสินใจไปยังลานจักรยานที่เขาลือกันว่ามีผีครับ ส่วนเรื่องที่ 2 ว่าด้วยเด็กชายคนหนึ่งที่ชอบแอบพ่อออกมาขึ้นรถเมล์รอบดึกอยู่บ่อยๆ ส่วนอีกเรื่องก็ว่าด้วยหญิงสาวที่ต้องทำงานขับรถเพื่อหาเงินมารักษาพ่อ แต่แล้วกลับกลายเป็นว่าเธอโดนบางสิ่งตามหลอกหลอน

แนวหนังนี่เข้าทางผมเลยครับ แต่ผลลัพธ์ค่อนข้างจะเรื่อยเจื้อยไปหน่อย ผมว่าตัวพล็อตน่ะใช้ได้ครับ แต่การเล่าเรื่องมันชืดและช้าไปนิด นี่ขนาดหนังยาวไม่ถึง 80 นาทีนะครับ แต่ผมยังรู้สึกว่ามันอืดอาดเลย ยอมรับเลยว่าระหว่างดูก็ใช้ความอดทนตามสมควร จนบางช่วงไม่ไหวก็ต้องกรอเดินหน้ากันบ้าง แต่ถึงขนาดกรอแล้วบางจังหวะก็ยังอืดช้าอยู่ดี

อย่างซีนหนึ่งที่ตัวละครคู่สามีภรรยาทะเลาะกันบนรถ บอกตรงๆ ว่าหลายจังหวะมันดูช้าเกิน คือผมก็เข้าใจว่าเขาอาจพยายามทำซีนอารมณ์ให้มันเกิดความอึดอัดน่ะนะครับ ยามที่ทั้งสองตัวละครไม่พูดกันเลยน่ะ แต่อารมณ์มันไม่ได้ การแสดงก็ไม่เท่าไหร่ มันกลายเป็นเหมือนต่างคนต่างรอบทให้อีกฝ่ายหนึ่งพูด มากกว่าจะเป็นการทะเลาะกันจนพูดไม่ออก รู้สึกแบบนั้นจริงๆ ครับ

ในแง่ความสยองผมว่าก็ไม่ค่อยเท่าไหร่ อารมณ์หลอนแต่ละฉากก็ไม่มาก มันจะน่ากลัวหน่อยก็ตอนผีโผล่น่ะครับ พวกนั้นผมว่าใช้ได้อยู่ แต่ปริมาณมันน้อย และระหว่างทางมันก็ไม่ได้หลอน ไม่ได้ชวนติดตามนัก มันเลยกลายเป็นน่าเบื่อไป

ถ้าถามว่าชอบตรงไหนสุด ผมว่าผมชอบตรงตอนเปิดกับตอนปิดเรื่องน่ะครับ ที่คุณลุงคนขับรถต้องอธิบายว่าทำไมเขาถึงต้องจอดทุกป้าย ผมว่าเรื่องในส่วนนี้มาแบบง่ายๆ ไม่มีอะไรซับซ้อนยากเย็น แต่หลอนแบบได้ผล

ก็ถือว่าผ่านมาแล้วก็ผ่านไปครับเรื่องนี้ ยังไม่โดนเท่าไหร่

ดาวครึ่งครับ

(5/10)