รีวิวหนัง/ภาพยนตร์

Summer Love (2016)

15874771_1469175876446542_227643456633038739_o

ระยะหลังๆ นี่ Rachael Leigh Cook (ขวัญใจวัยรุ่นยุคที่เกิดทัน She’s All That) หันมาเอาดีกับการแสดงหนังและซีรี่ส์ทีวีเป็นหลักครับ ซึ่งโดยส่วนตัวผมว่าโอเคนะ แม้จะไม่ได้เล่นหนังใหญ่ แต่ก็ยังมีหนังทีวีออกมาให้แฟนๆ ได้ติดตามกัน

สำหรับเรื่องนี้ก็มีพล็อตประมาณเรื่อง The Intern และ The Internship ตัวเอกคือ มายา ซัลลิแวน (Cook) แม่ม่ายวัยสาวที่ต้องหางานทำเพื่อเลี้ยงตนเองและลูกสาว แล้วเธอก็ไปทดลองงานที่บริษัทไอทีแห่งหนึ่งครับ

แน่นอนว่าเธอไม่ได้เชี่ยวเรื่องไอที อินเตอร์เน็ต หรือเทคโนโลยีเท่ากับคนรุ่นใหม่ ทำให้เธอออกแนวป้านิดๆ สำหรับที่ทำงานครับ แต่ด้วยความมุ่งมั่นและความพยายามก็ทำให้เธอได้ใจเพื่อนร่วมงานรุ่นน้องทั้งหลาย

ขณะเดียวกัน เธอก็ได้พบกับผู้บริหารหนุ่ม 2 คน 2 สไตล์ คนแรกคือวิลล์ มาร์ติน (Travis Milne) หนุ่มร่าเริงออกแนวกะล่อน ส่วนคนที่ 2 คือ โคลิน ฟิทซ์เจอรัลด์ (Lucas Bryant) หนุ่มมาดเข้มทรงเสน่ห์ แล้วสุดท้ายหนุ่มคนไหนจะได้ใจเธอไป คำตอบอยู่ในหนังครับ

หนังก็เป็นแนวโรแมนติกเบาสมองสไตล์ Hallmark ครับ ดูได้แบบสบายๆ จบแบบแฮปปี้ เรียกว่าถ้าจะดูเอาความ Feel Good ล่ะก็ เรื่องนี้และหนังรักทั้งหลายของ Hallmark สามารถตอบโจทย์เหล่านั้นได้อย่างดีเลยล่ะครับ (จริงๆ เหตุผลหลักที่ผมชอบดูหนังของค่ายนี้ก็เพราะแบบนี้ล่ะครับ สบายใจดี ^_^)

Cook แสดงได้ดีครับ เธอยังคงน่ารักในแบบของเธอ มีเสน่ห์แบบที่ทำให้หลายคนรู้สึกหลงรักเหมือนตอนเล่น She’s All That เพียงแต่หน้าตาอาจสูงวัยขึ้นตามอายุ (อายุเธอจริงๆ ตอนนี้คือ 38 ปีครับ เป็นคุณแม่ลูก 2 แล้วด้วย) แต่นั่นก็ทำให้เธอเหมาะกับบทครับ

เธอเป็นเหมือนคนรุ่น Pre-Google ที่อาจทำอะไรป้าๆ เปิ่นๆ ให้คนรุ่นใหม่หัวเราะเยาะบ้าง แต่ข้อดีประการหนึ่งของเธอคือความอดทนและความพยายามที่ไม่เป็นสองรองใคร และเธอก็ใช้สิ่งนี้นี่แหละครับช่วยในการทำงาน อีกทั้งใช้ความจริงใจกับประสบการณ์ที่ผ่านโลกมาในระดับหนึ่ง มาสร้างมิตรไมตรีกับคนรอบตัว

ยอมรับว่าระหว่างดูมันก็ชวนให้นึกถึงคน Gen เราน่ะนะครับ (ใช่ครับ ผมก็ Gen พอๆ กับเธอนั่นแหละ) ยุคที่เราโตมาเป็นยุคนี่เทคโนโลยีเริ่มมา แต่ก็ยังไม่ได้ล้ำจนก่อให้เกิดความสะดวกสบายเท่าสมัยนี้ (ยังไม่ถึงขั้น One Click ก็จบเรื่อง) เราเลยต้องใช้เทคโนโลยีเท่าที่มีมา Adapt เข้ากับความพยายามในตัวเรา

และที่ลืมไม่ได้คือการ “ถาม” สิ่งที่อยากรู้จากคนรอบตัว เพราะสมัยนั้นอากู๋ Google ยังไม่ใช่พ่อเราครับ หากอยากรู้ ต้องถามจากคนด้วยกันเป็นหลักนี่แหละ ซึ่งการทำแบบนั้นก็พลอยทำให้เราได้มิตร ได้เพื่อน ได้พี่ได้น้องและได้คนรู้จักมากขึ้นตามลำดับ

ตัวหนังอาจไม่ได้ลึกซึ้งหรือเอาประเด็นนี้มาเล่นแบบหนักๆ แต่ก็ถือว่าจับประเด็นได้ไม่เลวครับ อีกทั้งตัวหนังเองก็ทำออกมาดูสนุกดี ดาราคนอื่นๆ อย่าง Bryant (พระเอกซีรี่ส์ Haven) ก็เหมาะกับบทนิ่งๆ แบบนี้ครับ เพิ่มอารมณ์อบอุ่นให้กับหนังได้ไม่น้อยทีเดียว

พวกฉากหรือโลเกชั่นก็ดูสบายๆ ตามสไตล์หนัง Hallmark ครับ ฉากไหนต้องการอารมณ์อบอุ่น มันก็จะออกมาอบอุ่น หรือฉากไหนจะให้ออกมาหวานๆ มันก็จะออกมาหวานได้แบบไม่เลี่ยนเกิน พวกเรื่องบรรยากาศของหนังโรแมนติกของค่ายนี้นี่ไว้ใจได้เสมอครับ

สรุปว่าหนังเรื่องนี้ดูแล้วมีความสุขดีครับ มันอาจไม่ได้มีอะไรเยอะ หรือไม่ได้มีความแน่นมากที่ The Intern แต่ก็ถือเป็นหนังสไตล์เดียวกันที่ทำให้คน Gen ก่อนได้มองย้อนถึงข้อดีที่ Gen เรามีได้อย่างน่าสนใจครับ

สองดาวกว่าๆ ครับ

Star21

(6.5/10)

Advertisements