Anthology Movies/Series

The House That Dripped Blood (1971) (Amicus Anthology #3)

house_that_dripped_blood_poster_02

มาอีกแล้วครับ สำหรับหนังสั้นสยอง 4 เรื่องรวมไว้ในหนังเรื่องเดียว นี่คืองานลำดับถัดมาของหนังชุดเรื่องสั้นสยองของค่าย Amicus ค่ายหนังอังกฤษที่ขยันทำหนังสยองเรื่องสั้นมาหลายเรื่องมากช่วงยุค 60 – 70

ผมได้พูดถึง Dr. Terror’s House of Horrors (1965) และ Torture Garden (1967) ไปแล้วนะครับ ซึ่งก็สนุกสนานและระทึกใช้ได้ พอมาถึงเรื่องนี้ ต้องขอบอกเลยว่าเยี่ยมเหนือชั้นยิ่งกว่าสองอันก่อนนั่นซะอีก!

คราวนี้จับเอาเรื่องราวที่เกิดขึ้นภายในบ้านหลังหนึ่งครับ เป็นบ้านอาถรรพ์ก็ว่าได้ เพราะใครก็ตามที่เข้าไปพักต้องมีอันเจอเรื่องสยองทุกครั้งไป

ล่าสุดนักแสดงชื่อดังนามว่า พอล เฮนเดอร์สัน (Jon Pertwee) ได้เข้าไปพัก แต่แล้วก็หายตัวไปอย่างลึกลับ ทำให้สก็อตแลนด์ยาร์ดต้องส่งเจ้าหน้าที่ฮอลโลเวย์ (John Bennett) มาสืบหาความจริง

เมื่อฮอลโลเวย์มาถึงก็แวะไปยังสถานีตำรวจท้องที่เพื่อรวบรวมข้อมูล แล้วก็ต้องเจอกับเรื่องเล่าแปลกประหลาดที่นายตำรวจท้องถิ่นเล่าให้ฟัง ว่าบ้านหลังที่พอลเข้าไปพักนั่นเกิดเรื่องมาหลายครั้งแล้ว .. เรื่องมีดังต่อไปนี้

ตอนที่ 1 Method for Murder
ชาร์ลส ฮิลเยอร์ (Denholm Elliott) นักแต่งนิยายชื่อดังที่มาพักบ้านหลังนี้พร้อมภรรยา (Joanna Dunham) เพื่อสร้างสรรค์ผลงานนิยายแนวระทึกขวัญเรื่องใหม่ ว่าด้วยฆาตกรโรคจิตที่ชาร์ลสได้วาดภาพไว้ และตั้งชื่อมันว่า โดมินิค ซึ่งชาร์ลสหมายมั่นจะแต่งเรื่องให้คนชื่นชอบ เป็นที่นิยม โดยการเขียนให้โดมินิคฉลาดแล้วโหดเหี้ยมแบบเกินบรรยาย แต่แล้วเรื่องแปลกๆ ก็เกิด เพราะโดมินิค (Tom Adams) ดันปรากฏตัวขึ้นมาหลอกหลอนเขาจริงๆ!

ตอนที่ 2 Waxworks
ฟิลลิป เกรย์สัน (Peter Cushing) ได้ย้ายเข้ามาในบ้านเป็นคนถัดมา ระหว่างนั้นเขาก็เดินเที่ยวในเมือง และได้พบกับพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งที่รวมหุ่นสยองๆ ไว้มากมาย และหนึ่งในนั้นเขาได้เเจอกับหุ่นผู้หญิงที่เลอโฉมจนเขาหลงใหล และเขาแน่ใจว่าในอดีตเขาต้องเคยเห็นเธอที่ไหนมาก่อน เมื่อเขามาพร้อมเพื่อน (Joss Ackland) เพื่อนก็รู้สึกเหมือนเขาเช่นกัน … แล้วเธอเป็นใคร!

เมื่อฮอลโลเวย์ฟังไปสองเรื่องก็เห็นว่ามันช่วงเหลวไหลสิ้นดี เลยเดินทางไปหานายหน้าค้าบ้านหลังนี้เพื่อสืบสวน ปรากฏว่าเขาก็เจอเรื่องเล่าพิสดารเกี่ยวกับบ้านหลังนั้นอีก

house-that-dripped-blood-1971-voodoo-doll-jane-ann-norton-nyree-dawn-porter-chloe-franks

ตอนที่ 3 Sweets to the Sweet
จอห์น รี๊ด (Christopher Lee) ย้ายเขามาในบ้านพร้อมลูกสาว (Chloe Franks) เพื่อเริ่มชีวิตใหม่ พร้อมทั้งจ้าง แอนน์ นอร์ตัน (Nyree Dawn Porter) พี่เลี้ยงสาวให้มาดูแลลูก แอนน์สังเกตได้ว่าลูกสาวของเขาดูเงียบๆ เหงาๆ เธอจึงตัดสินใจหาของเล่นมาให้ … แต่เธอหารู้ไม่ว่าเธอกำลังคิดผิดอย่างมหันต์!

ตอนที่ 4 The Cloak
และนายหน้าก็เล่าให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้นกับพอล เมื่อพอลย้ายเข้ามาในบ้านพร้อมกับคาร์ล่า (Ingrid Pitt) เมียเก็บของเขา เขาก็เริ่มทำงานแสดงทันที และเขาก็ได้พบกับชุดคลุมลึกลับ ที่ทำให้เขากลายเป็น .. แวมไพร์!

แน่นอนครับ ฮอลโลเวย์ไม่เชื่อเรื่องบ้าพวกนี้ เลยตัดสินใจเข้าไปในบ้านเพื่อหาความจริง … แล้วเขาก็ได้พบมัน!

บอกได้เลยครับว่าของเขาแรงจริง แม้หนังจะเก่ากว่า 40 ปีแล้ว แต่ก็ยังดูร่วมสมัย คลาสสิกอย่างมาก หนังชุดของ Amicus เรื่องก่อนผมว่ามันก็ดีแต่ก็ยังไม่สุดยอด บางช่วงก็อืด บางครั้งก็ยังหักมุมไม่เยอะ แต่เรื่องนี้ถือว่ามาพร้อมความเด็ดครับ น่าติดตามมาก ตอนแรกนี่ชวนลุ้นมากๆ ลึกลับ ตื่นเต้น มาตอนสองก็ออกแนวหลอนครับ ยิ่งตอนที่ตัวเอกเดินเข้าไปในพิพิธภัณฑ์บอกตามตรง เป็นผมล่ะวิ่งออกมาแล้วครับ น่ากลัวมากอ้ะ ตอนที่สามก็ไม่ได้สยองมากมาย แต่ลึกลับ ทิ้งปริศนาได้อย่างดีเยี่ยม ก่อนจะสรุปแบบที่แม้จะไม่เกินคาดเดา แต่ก็สยองพอดู ก่อนจะปิดท้ายด้วยตอนสุดท้ายที่ไม่น่ากลัวนักครับ แต่ตอนจบเล่นเอาเหวอไปเลย

หนังเรื่องนี้จัดว่าลงตัวครับ น่าติดตาม สยองดี ตื่นเต้นใช้ได้ ดาราก็มือชั้นไหนแล้วล่ะครับ ไม่ว่าจะ Lee, Cushing, Elliott, Ackland และ Pitt ระดับคลาสสิกแห่งอังกฤษทั้งนั้น แสดงได้ยอดเยี่ยมหายห่วง ส่วนคนเขียนบทแต่ละตอนก็เจ้าเดิมครับ Robert Bloch ผู้ประพันธ์ Psycho แล้วก็เขียนบท Torture Garden ด้วย ขอปรบมือในความยอดเยี่ยมเลยครับ เขียนได้ดีน่ะครับ สนุกจริงๆ

ดูหนังสยองเก่าแก่แบบนี้แล้วมันรู้สึกได้เลยนะครับ ว่าถ้าคนทำเขามือแม่นจริง จะมีเลือดหรือไม่ จะเห็นศพสยองหรือเปล่าก็ไม่สำคัญ เพราะมันสยองถึงหัวใจได้ทั้งนั้น

htdb5

ผมว่าเทคนิคอย่างหนึ่งของหนังสยองเก่าๆ คือการหลอนความรู้สึกคนดูด้วยการเล่าเรื่อง ด้วยภาพ ด้วยมุมกล้อง คือตอนดูๆ ไปเราจะเกิดอารมณ์หลอกตัวเองครับ ม้นไม่เหมือนหนังสมัยใหม่ที่ชอบมีอะไรโผล่มาให้คนดูตกใจนะครับ ประเภทค่อยๆ ย่องแล้วก็เจออะไรโผล่มาแฮ่ ตุ้งแช่ๆ หนังสมัยเก่ามันจะไม่เน้นอย่างนั้น เขาจะสยองแบบวางฉาก วางภาพ วางเรื่องให้เหมือนจริงแล้วหยอดบรรยากาศแปลกๆ ลงไป

ไม่ต้องมีเลือด ไม่ต้องแขนขาดก็ผวาได้ นี่แหละที่เรียกว่าหวาดผวาแบบธรรมชาติ เพราะมันเร้าจนเรากลัวถึงภายในน่ะครับ แต่มีข้อแม้ว่าคุณต้องดูแบบค่อยๆ ซึมไปกับหนังนะครับ ไม่ใช่ดูไป Fast Forward ไป หรือดูไปทำอย่างอื่นไป อันนั้นอาจไม่อินครับ

หนังชุดเรื่องสั้นสยองของ Amicus นี่ก็แปลกดีเหมือนกัน ตามปกติหนังสยองถ้ายิ่งดูมากก็จะยิ่งชิน แต่กับหนังค่ายนี้ ไหงยิ่งดูแล้วมันยิ่งอยากดูอีกก็ไม่รู้

ถือว่าเป็นหนังสยองเรื่องสั้นที่ไม่ผิดหวังครับ น่ากลัวแบบคลาสสิก ไม่หนักเลือด ไม่หนักเครื่อง แต่หนักแน่นทางอารมณ์

แต่ถ้าคุณเป็นคนไม่เห็นเลือดแล้วเซ็ง เรื่องนี้อาจไม่ถูกเส้นนะครับ

… แต่ … เอาน่า ถ้ามีโอกาสลองดูก็ดูเถอะครับ ไม่อยากให้พลาดโอกาส คุณอาจเจอหนังสยองที่ชอบโดยไม่ต้องเชือดโหดๆ ก็ได้

แค่ฉากหนึ่งเห็นขวานเงื้อขึ้นจะฟัน แล้วปล่อยให้คนดูไปจินตนาการเองว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วฉากต่อมาก็เห็นหัวคนวางอยู่ในถาด … แค่นี้ก็เสียวสันหลังเข้าไส้

ถ้าคุณเป็นคอหนังสยองเรื่องสั้น ขอแนะนำ เรื่องนี้ทันทีครับ

เกือบสามดาวครับ

Star22

(7.5/10)

Advertisements