Rio แอนิเมชั่นเบาสมองดูสบายว่าด้วยนกมาคอว์สีน้ำเงินนามว่าบลู กับการผจญภัยครั้งใหญ่ของมันครับ เพราะมันน่ะถูกเลี้ยงโดยมนุษย์มาตลอด แต่ก็มีอันต้องผจญภัยในโลกกว้าง เพื่อหนีให้พ้นจากการตามล่าของคนไม่ดี และหาทางกลับสู่มือเจ้าของให้ได้
ในที่สุดก็ดูจนจบครบ 7 ซีซั่นครับ และพอดูจบก็บอกได้เลยว่า PaR เรื่องนี้กลายมาเป็นซีรี่ส์ที่ผมรักจนได้ เพราะมันสนุกเพลิน ฮาได้เรื่อยๆ แต่ที่เกินคาดก็คือความกินใจ อีกทั้งอารมณ์ Feel Good ที่สอดแทรกลงมาแบบพอเหมาะพอดี
Wrong Turn 4: Bloody Beginnings คือภาคบีกินนิ่งครับ ย้อนเล่าเหตุการณ์ในปี 1974 ว่าพวกมนุษย์กินคนเคยอยู่ในความดูแลของแพทย์ที่สถานบำบัดอาการทางจิตเกลนวิลล์ (เวสต์ เวอร์จิเนีย) มาก่อน ทีนี้ก็เกิดเหตุไม่คาดฝันเมื่อพวกนั้นหลุดมาได้
จุดเด่นของ Immortals คืองานภาพที่ออกมาเจ๋งดีครับ สวยงาม คม ดูศิลป์ เรียกว่าเป็นงานที่ตั้งใจเจริญรอยตามความสำเร็จของหนังย้อนยุคภาพสวยแบบ 300 นั่นเอง
Hick เป็นหนังดราม่าผสมตลกร้ายที่มีน้องหนูผู้น่ารักและเล่นหนังเก่งอย่าง Chloë Grace Moretz นำแสดงครับ
รู้สึกว่าระยะหลังๆ หนังรักดูจะเข้าโรงน้อยลงนะครับ ไม่ว่าจะรักหวานๆ รักขำๆ หรือรักขมๆ ก็ตาม เรียกว่ามีน้อยจนผมต้องไปพึ่งพาดูหนังหวานๆ จาก Hallmark กันเลยล่ะ
ผมอยากดูนะครับตอนเห็นตัวอย่าง คิดว่าถ้าจับประเด็นมาเล่นดีๆ หนังจะทั้งตลกและแทรกแง่คิดได้อย่างน่าสนใจเชียวล่ะ
รักมันใหญ่มาก ก็เป็นหนังแนวรักแบบ 4 in 1 นั่นแหละครับ ซึ่งสรุปคร่าวๆ ได้ตรงนี้เลยว่าทำออกมาได้ไม่เลว ดูได้เพลินๆ ตามมาตรฐานหนังแนวนี้น่ะนะครับ
เกือบจะไปดูหนังเรื่องนี้ในโรงก็ด้วยพลังแห่งเพลง “กินตับ” แท้ๆ ยอมรับจริงๆ ว่าเพลงกินตับนี่มันส์ ฮา จังหวะเข้าท่ามาก แล้วการตัดต่อ MV เพลงนี้ก็เด็ด ซึ่งผมว่าเพลงนี้ช่วยประชาสัมพันธ์หนังจีวรบินได้แบบเกินร้อยเลยล่ะครับ
ผมเป็นคนแปลกอยู่อย่างครับ นั่นคือ เวลาดูหนังการ์ตูนแนวผจญภัยทีไร อดไม่ได้ที่จะเกิดคำถามว่า “ทำไมไม่ทำเป็นเวอร์ชั่นคนแสดงจริงล่ะ?” เพราะยังไงความรู้สึกและการรับรู้ของคนดูย่อมต่างกัน ไม่ว่าวิทยาการด้านภาพกราฟฟิคจะไปไกลแค่ไหน ทำตัวละคร ภาพเคลื่อนไหวต่างๆ ได้เหมือนจริงเพียงไร แต่ยังไงภาพคนมีเลือดเนื้อแท้ๆ (แม้จะมีสลิงกับเอฟเฟคท์ช่วย) กับภาพคนคอมฯ เนรมิตก็ยังมีช่องว่างห่างกันอยู่พอสมควร