เชล (Tom Berenger) คือทหารรับจ้างที่กลับมาอยู่บ้านหลังจบงาน แล้วเขาก็พบว่าเจน (Diane Venora) แฟนสาวของเขาที่เป็นครูกำลังถูกปองร้าย เขาเลยตัดสินใจปลอมตัวเป็นครูชื่อสมิธแทรกซึมเข้าไปในโรงเรียนเพื่อสืบหาความจริง
เป็นการยำเอาหนังแอ็คชั่นเข้ากับหนังสไตล์คุณครูปราบลูกศิษย์ดื้อครับ ซึ่งรวมๆ ผมว่าก็ใช้ได้ ดูได้เพลินๆ เพียงแต่ความกลมกล่อมอาจยังไม่มาก หนังยังจับเอาส่วนผสมของ 2 แนวที่ว่ามากวนเข้าด้ยกันยังไม่ลงตัวเท่าไหร่ มีอะไรขาดๆ เกินๆ อยู่หลายอย่าง
อย่างแรกคือฉากแอ็คชั่นที่ยังไม่ค่อยสะใจนัก หนังปูพื้นไว้จนผมแอบคาดหวังว่าเชลคือทหารรับจ้างมือดี ผมก็เลยแอบหวังว่าตอนบู๊น่าจะสนุก แต่จากลีลาของ Berenger แล้ว ตอนออกหมัดหรือต่อยเตะยังดูไม่คล่องแคล่วเท่าไหร่ ความสะใจเลยยังไม่เยอะดังคาด
แต่ส่วนที่ผมว่าทำได้ดีกว่าที่คิดคือเรื่องในโซนของครูกับลูกศิษย์ ที่ตามสูตรแล้วเชลก็ต้องไปเจอกับศิษย์แสบๆ มาลองของก่อน แล้วจากนั้นเขาก็จะปล่อยของปราบลูกศิษย์ให้เลิกเฮี้ยว ซึ่งผมว่าหนังเล่าส่วนนี้ได้ดี ผมชอบฉากที่เชลเล่าให้นักเรียนในห้องฟังว่า จริงๆ แล้วเขาก็เคยเข้าแก๊งอันธพาลตั้งแต่อายุ 12 แต่พอรู้อะไรเป็นอะไรเขาก็เลิกข้องแวะ จากนั้นเขาก็ถามเด็กในห้องว่า การเข้าแก๊งมันดีอย่างไร ซึ่งเด็กๆ ในห้องก็ตอบมาว่าดีอย่างนั้นอย่างนี้ ได้มีพรรคพวก ได้มีเงินใช้ มีคำตอบดีๆ มากมายออกมาจากปากพวกเขา
แล้วเชลก็ถามต่อว่า “ในหมู่พวกเธอนี่ใครไม่ลูกแล้วบ้าง?” ก็มีเด็กในห้องยกมือกันอยู่หลายคน เชลเลยถามต่อว่า “แล้วเธอคนไหนอยากให้ลูกไปเข้าแก๊งบ้าง?” กลายเป็นว่าไม่มีคนยกมือเลยแม้แต่คนเดียว
เชลถามว่า “เมื่อกี้เพิ่งบอกว่าการเข้าแก๊งมันดีไม่ใช่เหรอ?” แล้วก็มีนักเรียนหญิงคนหนึ่งตอบมาว่า “พอพูดถึงลูกแล้ว มันก็คิดอีกอย่างค่ะครู”
ฉากนี้มาแบบง่ายๆ แต่ได้ใจครับ เพราะมันทำให้เราเชื่อเลยว่าเชลสามารถเชื่อมตัวเองเข้ากับเด็กๆ ได้ ถือเป็นฉากที่น่าจดจำมากๆ ฉากหนึ่งในหนังเลย แต่ก็น่าเสียดายครับที่หนังไม่ได้ไปในเวย์นั้น คือไม่เน้นประเด็นครูกับลูกศิษย์ แต่ช่วงหลังๆ จะเทไปที่เรื่องการปราบคนชั่วเป็นหลักแทน

และจริงๆ พาร์ตสู้กับคนชั่วผมว่าก็ไม่เลวนะ เขียนโครงเรื่องออกมาใช้ได้ เพียงแต่การนำเสนอมันยังไม่สุด มันขาดๆ เกินๆ อย่างที่บอก ที่ว่าขาดคือฉากแอ็คชั่นที่ไม่ค่อยจะมันส์สะใจนัก โดยเฉพาะช่วงท้ายที่เชลกับพวกต้องรบกับพวกผู้ร้ายแบบเต็มรูปแบบ ฉากนี้เอาจริงๆ ก็ไม่แย่ครับ เพียงแต่มันยังไม่ตื่นเต้นเร้าใจแบบที่ควรจะเป็น คือจริงๆ ผมว่าเชลกับพวกควรแสดงฝีมือมากกว่านี้ พวกเขาควรจะเก๋าน่ะครับว่างั้นเถอะ แต่กลายเป็นว่าทักษะและฝีมือของแต่ละคนกลับยังไม่โดดเด่นแบบที่หนังโฆษณาไว้ตั้งแต่ต้น จุดนี้แหละที่รู้สึกว่ามันขาด
และส่วนที่มันเกินคือดีกรีความรุนแรงในเรื่องที่มันออกจะไม่สมดุล คือจริงๆ ถ้าฉากบู๊มันสะใจซะอย่างน่ะ ผมคงไม่มีปัญหา อารมณ์ประมาณเหมือนหนัง Rambo ที่แม้จะมีความรุนแรงมากมาย แต่ถ้าฉากแอ็คชั่นมันทำถึง มันก็จะสอดรับกับความรุนแรงตรงหน้าได้ แต่นี่กลายเป็นว่าฉากบู๊ตรงหน้ากับลีลาการสู้กันของตัวละครมันยังไม่แรงขนาดนั้นน่ะ แต่ผลลัพธ์ดันรุนแรงไปซะไกลเลย มันเลยรู้สึกไม่สมส่วนกัน จุดนี้ผมเลยมองว่ามันดูเกินจนอะไรๆ มันไม่สบกัน
หนังกำกับโดย Robert Mandel แห่ง F/X และ School Ties ซึ่งกับเรื่องนี้ก็บอกได้ว่ายังไม่สนุกเพลินเท่า 2 เรื่องนั้นครับ แต่กระนั้นมันก็ไม่แย่นะ คือดูเอาเพลินน่ะผมว่าได้อยู่ แต่มันเสียดายน่ะครับ เพราะผมว่าการเล่าเรื่องจริงๆ ก็ไม่แย่นะ บทก็ถือว่าพอได้ แต่การนำเสนอมันยังไม่กลมกล่อม และที่อยากให้เติมอีกมากๆ คือแอ็คชั่นครับ ถ้าตัวเอกลีลาดีกว่านี้หน่อยผมว่าหนังจะสนุกขึ้นอีกเยอะเลย
งานดนตรีในเรื่องก็ถือว่าใช้ได้ครับ ฟังแล้วรู้เลยว่าผลงานของ Gary Chang (Under Siege) แน่นอน พวกดนตรีที่มาพร้อมเครื่องเคาะแบบเนี้ย เป็นเอกลักษณ์ของพี่เขาเลยล่ะ
หนังทำเงินไปราวๆ $14 ล้าน ซึ่งแม้จะไม่มีการเปิดเผยทุกสร้างที่แน่ชัด แต่ผมก็เชื่อว่าหนังน่าจะกำไรครับ อย่างน้อยก็ตอนออกวีดีโอล่ะ เพราะในเวลาต่อมามีการทำภาคต่อแบบลงม้วนอีก 3 ภาค ก็แสดงว่ามันต้องฮิตพอตัวแหละ
สรุปว่าดูได้เพลินๆ ครับ ผมว่าหนังมาถูกทางแล้วล่ะ แต่ถ้าลดนั่นนิดเพิ่มนี่หน่อยหนังคงลงตัวกว่านี้
สองดาวหน่อยๆ ครับ
(6/10)
Categories: Movie Reviews, Action, Crime, Drama, Thriller












