2 นักฟุตบอลดาวรุ่ง อาฟะ (โจวเหวินฟะ, Chow Yun Fat) ผู้รักษาประตู และโรเบอร์โต (Kenny Bee) เกิดมีปัญหากับภรรยาครับ ทีนี้ด้วยความเมาพวกเขาเลยตกลงที่จะแลกกันฆ่าเมียซะ แล้วเรื่องมันจะไปยังไงต่อล่ะเนี่ย
สมทบด้วย หวังจู่เสียน (Joey Wang) เป็นเสี่ยวเสียน ภรรยาของอาฟะ, เหมยเยี่ยนฟาง (Anita Mui) เป็นอาฟาง ภรรยาของโรเบอร์โต, เฉินขุ้ยอัน (Shing Fui On) เป็นเพื่อนร่วมทีมฟุตบอล, อู๋หม่า (Wu Ma) เป็นคนเฝ้าห้องน้ำ ส่วนคนกำกับก็คือ Kenny Bee นี่แหละครับ
หนังแนวขายขำที่ชงเรื่องด้วย “ความเข้าใจผิด” เป็นหลักครับ ประมาณว่าอาฟะเข้าใจผิดว่าเมียนอกใจ หรือพอเรื่องดำเนินไปสักพักโรเบอร์โตก็เข้าใจผิดคิดว่าเมียตาย ไหนจะการที่อาฟะเข้าใจผิดคิดว่าโรเบอร์โตจะจีบเมียเขาอีก ฯลฯ เนี่ยครับ มันคือหนังตลกที่เล่นกับความเข้าใจผิดเป็นหลัก ทีนี้ก็ขึ้นอยู่กับท่านล่ะครับว่าชอบหนังพล็อตประมาณนี้ไหม
ถ้าว่าจากใจผมว่าหนังยังไม่ฮาเท่าไหร่ คือผมก็เข้าใจนะว่าดารานำน่ะเขาก็พยายามเล่นกันเต็มที่นั่นแหละ ในแง่ฝีมือแสดงนี่ผมว่าไม่มีปัญหา แต่พล็อตมันไม่มีอะไรเลยครับ หนังมันเลยดูไร้แก่นสาร ดูแล้วมันไม่ดึงดูดให้อยากดูต่อ มันรู้สึกแต่ว่า “เมื่อไหร่พวกพี่จะเลิกบ้าและมีสติกันสักทีครับเนี่ย” 5555 คือแทนที่มันจะฮาแต่มันออกแนวน่ารำคาญมากกว่า
และเอาจริงๆ ผมว่าพวกพี่สามีนั่นแหละครับที่มีปัญหา อาฟะก็หึงแบบไร้สติ ส่วนโรเบอร์โตก็ไม่รู้จักโตสักที จนเมียต้องบ่นเช้าบ่นเย็น และที่บ่นนี่คือไม่ได้บ่นไปเรื่อย แต่บ่นเพื่อให้โรเบอร์โตเปลี่ยนตัวเองให้ดีขึ้นสักที ไปๆ มาๆ ผมเลยเห็นใจพวกเมียๆ มากกว่าครับ

ส่วนตัวผมว่าสาระมันก็มีนั่นแหละครับ อย่างแรกเลยคือหนังสอนให้เรามีสติ ก่อนจะโกรธหรือไม่พอใจใครในเรื่องอะไร มันต้องสืบสาวราวเรื่องให้ดีก่อน อย่าตีขลุมสรุปเอาเองเพียงจากสิ่งที่เห็นหรือได้ยิน ถ้าสงสัยก็หาคำตอบแบบเป็นขั้นเป็นตอน จะสังเกตจะสืบจะอะไรก็ว่าไป แต่อย่าด่วนสรุปด้วยอารมณ์
อย่างต่อมาก็คือ การที่คนในชีวิตเราทำการบ่นเรานั้น เราก็ต้องแยกแยะนะครับ หากเป็นการบ่นแบบไม่มีแก่นสาร บ่นไปเรื่อยแบบไม่มีประเด็น หรือบ่นเรื่องชาวบ้านเงี้ย มันก็เรื่องหนึ่ง อันนี้เราจะเดินหนี บอกให้เขาหยุด หรือจะวางเฉยก็สุดแท้แต่กันไป แต่หากการบ่นนั้นมันมีเหตุผล เช่น อีกฝ่ายบ่นพฤติกรรมที่ไม่ดีของเรา นิสัยแย่ๆ ที่เราทำจริงๆ แบบนั้นน่ะเราก็ต้องเอาคำบ่นนั้นมากลั่นกรอง กรองให้เหลือแต่สาระ – ว่าง่ายๆ คือพวกคำบ่นที่ไม่สำราญหูก็ไม่ต้องเอามาเป็นอารมณ์ ให้กรองเฉพาะกากใยที่มีประโยชน์ก็พอ – แล้วเราก็มาคิดใคร่ครวญดีๆ ว่าเราเป็นแบบนั้นจริงไหม และถ้าเรามีพฤติกรรมที่ไม่ดีจริง เราก็ควรทำอะไรสักอย่างเพื่อลดพฤติกรรมนั้น เพื่อยกระดับให้ตัวเองดีขึ้น
บางทีที่คนบ่นใครสักคนก็เพราะอึดอัดน่ะครับ และบางทีเจ้าตัวที่โดนบ่นก็ไม่รู้ตัวจริงๆ ว่าตัวเองน่ะมีพฤติกรรมที่ควรเปลี่ยนแปลง อันนี้ก็ต้องนั่งจับเข่าคุยกัน ทั้งสองฝ่ายก็ต้องเปิดใจ พยายามเข้าใจมุมมองของอีกฝ่าย แล้วก็ค่อยๆ หาจุดลงตัว
พวกนี้มันเป็นเรื่องธรรมดาของการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันน่ะครับ ทั้งสามีภรรยา พ่อแม่ลูก พี่น้องเพื่อนฝูง ญาติมิตร เพื่อนร่วมงาน หรือกระทั่งคนแถวบ้าน ทั้งหมดนี้มันก็ล้วนต้องปรับตัวเข้าหากัน ต้องหาจุดพอดีให้เจอ ไม่งั้นก็อยู่ไปทุกข์ไป แต่ผมก็เข้าใจแหละครับว่าคนที่ไม่รับรู้และไม่ยอมเปลี่ยนมันก็มี หรือฝ่ายที่ออกตัวบ่นอาจเป็นฝ่ายที่เยอะเสียเอง กรณีแบบนี้ก็มี ผมถึงบอกน่ะครับว่ามันต้องเปิดใจและมองในกันให้กว้างๆ มันถือเป็นเรื่องเล็กๆ ระดับชาติอยู่เหมือนกันนะประเด็นเนี้ย
ครับ ก็สรุปว่าในแง่ความสนุก ผมว่ายังไม่เท่าไหร่ มีเรื่องอื่นที่ขำกว่านี้เยอะ ส่วนสาระก็ถือว่าพอเอามาคิดต่อยอดได้ แต่ถ้าถามว่าต้องดูไหม ก็ขอตอบว่าไม่ขนาดนั้น และหนังเรื่องนี้ก็เลยเป็นงานกำกับหนังใหญ่เรื่องแรกและเรื่องเดียวของ Kenny Bee ไปครับ
ไม่ถึงสองดาวครับ
(5.5/10)
Categories: Movie Reviews, Chinese/Hong Kong/Taiwan Movies, Comedy, Romance












