โหยวชู่เหวิน (ติงเพ่ย, Betty Ting Pei) เดินทางมาตามหาน้องสาวที่หายตัวไป ตอนแรกเธอถูกคนไม่ดีลวนลาม ก่อนที่ หวังเต๋อเฉิง (หยางฝาน, Yang Fang) จะมาช่วยเอาไว้ และพาเธอไปพักที่หอพักแห่งหนึ่ง แล้วก็ตามสืบหาน้องสาวของเธอก็ดำเนินไป

สมทบด้วย โอวหยางชาเฟย (Ouyang Sha Fei) เป็นคุณนายเฉิน เจ้าของหอพักสุดเฮี๊ยบ, Barry Chan เป็นทอมมี่ ลูกของคุณนายเฉิน, เซี่ยผิง (Teresa Ha, Ha Ping) เป็นลูลู่, หลี่ลี่ลี่ (Lily Li) เป็นเจนนี่ ลูกสาวของลูลู่, กัวม่านน่า (Kuo Man No) เป็นเบ็ตตี้, หลี่เผิงเฟย (Li Peng Fei) เป็นจอร์จ เฉิน เจ้าของไนต์คลับจอมเพลย์บอย และหนังกำกับโดย Umetsugu Inoue ครับ

ก็เป็นหนังเบาสมองที่ผสมเรื่องวุ่นๆ ในหอพัก รวมเข้ากับการตามสืบหาน้องสาวที่ไม่ได้สืบแบบตามปมลึกลับ แต่สืบโดยตามร่องรอยแบบเฮฮาเคล้าเสียงเพลง ซึ่งในแง่เนื้อหาผมว่าไม่มีอะไรครับ ถ้าท่านจะดูเอาเรื่องล่ะก็ หนังเรื่องนี้ก็ไม่ค่อยมีอะไรให้ดูหรอก เพราะมันจะเน้นการจีบกัน เน้นการตบตีกันของสาวๆ ที่ชอบป๋าคนเดียวกัน สลับกับการร้องเพลง ซึ่งถ้าท่านชอบแนวนี้ก็คงดูได้เรื่อยๆ ส่วนผมนั้นอาจไม่แนวเท่าไหร่ แต่ผมก็ว่าหนังมันก็ดูได้ไม่ถึงกับรู้สึกแย่อะไร

ยอมรับว่าผมพอเดาอะไรหลายๆ อย่างได้ตั้งแต่ต้นเรื่อง อย่างตัวตนของจอร์จ เฉินเป็นต้น คงเพราะหนังมันลงสูตรน่ะครับ เลยเดาได้แบบไม่ยากเย็น แล้วผมก็ยังแอบขำนะ กับการที่หนังมาพร้อมบทพูดสูตรสำเร็จของคนเจ้าชู้อย่างเช่น “ผมรักคุณคนเดียวจริงๆ นะจ้ะ” หรือ “ผมไม่เคยรู้จักรักแท้เลย จนกระทั่งผมได้มาพบคุณ” มันเหมือนเป็นบทพูดประจำคาแรคเตอร์แบบนี้ในยุคสมัยก่อน และที่แอบขำก็อาจเพราะมันรู้สึกได้น่ะครับ ว่าพี่พร้อมจะพูดแบบนี้กับผู้หญิงไปเรื่อยนั่นแหละ 5555

แต่ผมก็เชื่อว่าหนังแนวนี้สไตล์นี้ก็คงมีกลุ่มลูกค้าอยู่น่ะนะครับ เอาเป็นว่าถ้าท่านชอบก็ลองดูได้ ส่วนใครที่ไม่ทาง จะผ่านเลยไปก็ไม่ว่ากัน

สองดาวครับ

(6/10)