เรื่องราวของแมรี่ ฮอร์ตัน (Piper Laurie) หญิงม่ายวัย 40 กับทิม เมลวิลล์ (Mel Gibson) หนุ่มวัย 20 ที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา (จึงทำให้มีนิสัยคล้ายเด็ก) ตอนแรกแมรี่ก็จ้างทิมให้ทำงานบ้าน แต่เมื่อเวลาผ่านไปสายใยของพวกเขาก็ค่อยๆ ก่อตัว

ไม่นึกไม่ฝันว่าจะได้ดูครับ กับงานแสดงชิ้นแรกๆ ของป๋า Mel และเรื่องนี้เขาก็แสดงได้ดีทีเดียวครับ ดูแล้วเชื่อว่าเขาเป็นคนใสซื่อ ไร้เดียงสา จนไม่แปลกใจที่เขาจะคว้ารางวัลดารานำชายจากเวที Australian Film Institute แววตาของเขาดูอ่อนโยนและใสมากจริงๆ ครับ ส่วน Laurie ก็แสดงได้ดีไม่น้อยหน้า ผมชอบเวลาที่เธอต้องแสดงอารมณ์ประมาณว่า เธอรู้สึกดีๆ กับเด็กหนุ่มคนนี้ แต่ขณะเดียวกันเธอก็รู้ว่าเขามีความบกพร่อง เธอเลยต้องชั่งใจอยู่นานเพราะในทางหนึ่งมันก็เหมือนเธอกำลังจะเอาเปรียบเด็กหนุ่มคนนี้ ซึ่งการแสดงดีๆ ของเธอถือว่าช่วยเสริมอารมณ์ให้หนังได้ไม่เลว

แต่ถ้าจะให้พูดถึงพลังระดับบิ๊กเบิ้มของหนังนี่ต้องยกให้การแสดงของ Alwyn Kurts ในบทพ่อของทิม รายนี้คือนักแสดงเก่าแก่ของออสเตรเลียครับ และการแสดงของเขาในเรื่องก็ถือได้ว่าเป็นชั้นครู สารภาพเลยว่าระหว่างดูนี่ผมชอบท่าทางของท่านนะ ท่านดูใจดี จริงใจ และที่สำคัญคือเปิดเผย ดังนั้นพอถึงฉากที่มาพร้อมโทนเศร้าๆ การแสดงของ Kurts ก็ทำให้เราซึมไปได้ไม่น้อยเหมือนกัน – และเขาก็ได้รางวัลดาราสมทบชายยอดเยี่ยมไปจากเวที Australian Film Institute อีกคน

ยังไม่หมดครับ รายนี้มาน้อย แต่แสดงดีจนผมก็อึ้ง กับ Pat Evison ผู้รับบทแม่ของทิม ตอนแรกผมก็คิดว่าบทของเธอจะน้อย ซึ่งก็น้อยจริงๆ นั่นแหละครับ แต่กลายเป็นว่าเธอค่อยๆ ขโมยซีนและขโมยใจคนดูได้ทีละนิด จนพอถึงฉากสำคัญนี่ก็ทำเอาผมใจตกไปที่ตาตุ่มน่ะครับ (ใครดูแล้วจะรู้) และการแสดงดีๆ ของเธอก็คู่ควรกับรางวัลดาราสมทบหญิงยอดเยี่ยม (Australian Film Institute) เป็นที่สุด

หนังเรียบง่ายครับ และมันอาจยังไม่ถึงขั้นดีเลิศ แต่มันก็ดีพอที่จะทำให้ผมดูได้เรื่อยๆ จนจบ และทำให้ผมรู้สึก Feel Good สุขใจยามได้ดู และอีกหนึ่งแรงที่ทำให้หนังมีความละมุนก็คือดนตรีประกอบของ Eric Jupp ที่ถือว่าไม่เลวเลย มาพร้อมเมโลดี้ง่ายๆ แต่สื่ออารมณ์ในแต่ละฉากอย่างได้ผล

นี่คืองานกำกับชิ้นแรกและชิ้นเดียวของ Michael Pate ดาราชาวออสเตรเลียที่คร่ำหวอดในวงการอีกคน ก็ต้องว่ากันตรงๆ ครับ ว่างานชิ้นนี้อาจไม่ได้สุดยอด แต่ก็ถือว่าไม่เลวที่จะลิ้มลอง อย่างน้อยก็ต้องชมสายตาของ Pate ที่ตัดสินใจเลือกป๋า Mel มาแสดง โดยตอนนั้นป๋า Mel เพิ่งแสดง Mad Max เสร็จครับ และเรื่องนั้นยังอยู่ในขั้นตอน Post Production อยู่เลย แต่ Pate ก็ตาถึงไปดึงตัวป๋า Mel มา เช่นเดียวกับ Laurie ที่ Pate ชอบการแสดงของเธอใน Ruby ก็เลยทาบทามมาแสดงเช่นกัน

โดยรวมผมว่าหนังเหมาะสำหรับคนที่อยากดูการแสดงยุคแรกๆ ของป๋า Mel ครับ แล้วผมก็อยากให้ตามมาดูการแสดงยอดๆ ของ Kurts และ Evison ด้วย แต่ก็ต้องบอกไว้ก่อนครับว่าหนังถือว่าเรื่อยๆ มีช่วงอืดช้าบ้าง ยังไม่ถึงขั้นกลมกล่อมลงตัวหรือน่าติดตามแบบเต็มๆ แต่ส่วนตัวผมนี่ผมว่าหนังมีความน่าดูพอสมควร – สำหรับคอดราม่านะครับ ถ้าต้องการอะไรหวือหวาล่ะก็ ไม่ใช่เรื่องนี้แน่นอน

สองดาวกว่าๆ ครับ

(6.5/10)