เลียม (Jeff Fahey) หนุ่มผู้สูญเสียคนรักที่ชื่อแพรีส (Carrie Genzel) ไป เขายังคงเศร้า แต่กระนั้นเขาก็พยายามจะเริ่มชีวิตใหม่โดยการคบหากับลอร่า (Ami Dolenz)

แต่แล้ววันหนึ่งเขาก้ได้พบกับเทคโนโลยีโลกเหมือนจริงที่ทำให้เขาได้พบเจอกับแพรีสอีกครั้ง แต่จะเป็นอย่างไรหากกลายเป็นว่าเขาอาจติดอยู่ที่นั่นไปตลอดกาล

หนังกำกับโดย Paul Ziller ที่ผมเคยมีโอกาสได้ดูผลงานของเขาอย่าง Bloodfist IV: Die Trying และ Back in Action โดยระยะหลังๆ เขาก็ผันตัวมากำกับหนังรอมคอมของ Hallmark ซึ่งผมคงจะไปตามหาดูอีกทีเพราะได้ข่าวว่าบางเรื่องทำออกมาได้โอเค

แต่กับเรื่องนี้ถือว่าธรรมดาครับ จริงๆ คือออกแนวน่าเบื่อเลย ทั้งที่จริงๆ พล็อตน่ะน่าสนใจครับ และถือว่ามาก่อนกาลพอตัวเพราะว่าด้วยโลกเสมือนจริงและประเด็นที่ว่าคนเราอาจจะติดใจโลกแห่งนั้นจนไม่อยากกลับออกมา แต่บทกลับไม่มีอะไรดึงดูด การเล่าเรื่องก็ไม่ชวนติดตาม แม้ดาราอย่าง Fahey และ Dolenz จะเล่นได้ดีตามมาตรฐานก็ตาม

บอกตามตรงว่าผมดูเรื่องนี้เพราะ Dolenz ครับ เธอถือเป็นดาราที่ผมชอบพอสมควรในยุค 90 – แล้วก็ตามสูตรครับ ผมชอบใครมากๆ ทีไรเธอจะไม่ดังทุกที – และผมเพิ่งมารู้ทีหลังว่าผู้สร้างพยายามจะให้เธอแสดงบทเปลือยด้วย แต่เธอไม่ยอมครับ ใครจะว่ายังไงเธอก็ยืนกรานว่าไม่ยอม อันนี้ก็เข้าใจทีมงานนะที่อยากให้หนังมีฉากทำนองนั้นเพื่อเรียกแขก แต่ไม่ว่าจะอย่างไรนักแสดงก็มีสิทธิ์ที่จะเลือกครับว่าเธอจะเล่นบทแบบนั้นไหม – และสงสัยคงเพราะแบบนั้นแหละ บทเธอเลยดูน้อยๆ ยังไงพิกล

หนังยังมีอีกชื่อว่า Addicted to Love ครับ ก็ต้องบอกไว้ก่อนเผื่อใครไปเจอ แล้วจะได้ไม่สับสนกับหนังรอมคอมที่ Meg Ryan แสดงด้วย เพราะก็ใช้ชื่อนี้เหมือนกัน

ดาวกว่าๆ ครับ

(4.5/10)