สงซู่ซู่ (จิงลี่, Ching Li) สูญเสียคนรักที่เป็นนักบินไปเมื่อ 3 เดือนก่อน ความบอบช้ำครั้งนั้นส่งผลต่อเธออย่างรุนแรงจนเธอมีอาการแปรปรวนทางจิต และเธอก็ยังไม่ชอบหมอ ไม่อยากรับการรักษาจากหมอด้วย
แต่พอดีหมอหนุ่มนาม หลีอี้เฟย (หยางฝาน, Yang Fang) เพิ่งกลับจากออสเตรเลีย เขาได้รับการไหว้วานจากชิวตงหว่าง (หวงจงซุน, Huang Chung Hsin) ผู้อำนวยการโรงพยาบาล เพื่อนของพ่อซู่ซู่ให้ช่วยรักษาเธอ แต่ท่านก็คงพอจะเดาได้น่ะนะครับ ว่าพอดูแลกันไปสักพักอี้เฟยกับซู่ซู่ก็เริ่มมีใจให้กันจนได้
สมทบด้วย จางเพ่ยซัน (Chang Pei Shan) เป็นหวงเทียนฟู่ รุ่นพี่ของอี้เฟย, พานอิ๋งจือ (Pan Yin Tze) เป็นชิวปินปินลูกของ ผอ. ชิวที่ใครๆ ก็มองว่าเธอกับอี้เฟยจะได้แต่งงานกัน, โอวหยางชาเฟย (Ouyang Sha Fe) เป็นคุณนายชิว, จิงเหมี่ยว (Ching Miao) พ่อตัวจริงของจิงลี่มารับบทเป็นสงเจี้ยนฟาง พ่อของซู่ซู่, หม่าไห่หลุน (Helen Ma) เป็นเลขาหน้าห้อง ผอ. ชิว, เจียวเจียว (Chiao Chiao) มารับเชิญเป็นนักร้องไนต์คลับและหนังกำกับโดยเถาฉิน (Doe Ching) ครับ
ก็เป็นหนังรักบนความปวดร้าวและคราบน้ำตาน่ะนะครับ อารมณ์ของหนังเลยอาจจะไม่ได้สดชื่นครื้นเครงสักเท่าไหร่ ดังนั้นใครอยากดูหนังรักเบาๆ ก็คงไม่ใช่เรื่องนี้ครับ
ส่วนในความเป็นหนังรักดราม่านั้นก็ถือว่าใช้ได้อยู่ครับ ที่แน่ๆ เลยคือดาราแสดงกันได้ดี จิงลี่ กับการแสดงนำครั้งแรกถือว่าไม่เลว เธอถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกสับสนได้เข้าท่าอยู่ เพียงแต่ตัวบทนั้นอาจยังไม่ลึกซึ้งมากนัก หนังก็เลยอาจจะทำให้เรารู้สึกอารมณ์หม่นหมองตามตัวละครไปได้บ้าง แต่ยังไม่ถึงขั้นอินแบบจัดๆ
อีกอย่างคือรู้สึกว่าบทบางจุดก็ดูจะยัดเยียดหาเรื่องมาให้คู่พระนางของเราแบบจงใจ (หรืออาจจะเรียกว่า “น้ำเน่า”) มากไปหน่อย อย่างตัวชิวปินปินเองก็เหมือนตั้งใจใส่มาเป็นนางร้าย ทั้งที่จริงๆ เธอไม่ได้ชอบอี้เฟยด้วยซ้ำ มันเลยทำให้หนังดูปั้นแต่งไปบ้าง และจริงๆ หนังน่าจะเน้นตรงความเข้าใจระหว่างพระนางที่ก่อตัวมากกว่า ถ้าได้แบบนั้นคงทำให้คนดูเห็นอกเห็นใจพระนางได้มากขึ้น
และบางช่วงบางตอนบทก็เขียนออกมาได้ไม่น่าเชื่ออย่างแรง อย่างตอนท้ายที่อี้เฟยพยายามจะอธิบายเรื่องราวเกี่ยวกับคนรักเก่าของซู่ซู่ให้เธอฟัง ตอนที่เขาบอกว่าขอตัวไปที่โรงพยาบาลก่อนแล้วจะแวะมาเจอเธอ ผมก็นึกว่าเขาจะแค่เอาหลักฐานมาโชว์ว่าจริงๆ แล้วคนรักเก่าไม่ซื่อกับเธอ แต่พี่ท่านเล่นพาคนไข้ (ที่มีอาการคลุ้มคลั่งเป็นนิจ) ออกจากโรงพยาบาลมากลางดึกเพื่อให้มาคุยกับซู่ซู่ จนเกิดเรื่องเกิดราวตามมา – ผมนี่อึ้งเลยครับ คือไม่นึกว่าพี่จะทำแบบนั้น แค่เอาหลักฐานมาก็พอ จะเอาคนป่วยอาการคลั่งมาด้วยทำไม แล้วยังมาแบบไม่มีคนคอยคุมด้วย ทั้งที่พี่เป็นหมอนะ ไม่ประเมินประมาณให้ดีๆ ก่อนหรือ แล้วนี่ทางโรงพยาบาลให้พี่เอาคนไข้ออกมายามดึกได้ง่ายๆ แบบนี้เลยหรือ – คือยอมรับเลยว่าแอบขำฉากนี้เหมือนกัน
โดยสรุปแล้วก็เป็นหนังรักรันทดที่ดูได้อยู่ครับ เรื่องบทนี่ผมว่ายังไม่แจ๋วนัก แต่ยังดีที่ดาราพอได้ และได้เพลงเพราะๆ มาช่วยไว้ อีกอย่างก็ต้องยกให้วิวสวยๆ ด้วยครับ อย่างฉากที่ซู่ซู่ไปรำลึกอดีตบนยอดเขานั่น บรรยากาศดี ดูโล่งโปร่งสบายจริงๆ
สองดาวหน่อยๆ ครับ
(6/10)












