ตอนที่ 3 ของหนังชุด Cloverfield ที่ผมว่าจะดูๆๆๆ แล้วก็ “จะ” อยู่นั่นน่ะครับ รู้ตัวอีกที 8 ปีผ่านไปถึงเพิ่งจะมาได้ดู
The Cloverfield Paradox (2018) เดอะ โคลเวอร์ฟิลด์ พาราด็อกซ์
The Doorman (2020)
อาลี กอร์สกี้ (Ruby Rose) นาวิกฯ สาวผู้มีอดีตอันเจ็บปวดได้เดินทางกลับมานิวยอร์ก มาทำงานเป็นพนักงานเปิดประตูดูแลโรงแรม แต่แล้วก็มีผู้ร้ายกลุ่มใหญ่ นำโดย วิคเตอร์ ดูบัวร์ (Jean Reno) ที่มาเพื่อค้นหาของมีค่าที่ซ่อนอยู่ในตึกนี้ อาลีเลยต้องออกโรงปกป้องครอบครัวของเธอที่อาศัยอยู่ที่นั่น
Sisu (2022) สิสู้…เฒ่ามหากาฬ
เวลาเลือกดูหนังได้ถูกเรื่องนี่มันจะกระหยิ่มยิ้มย่องในใจครับ คือมันจะไม่ใช่แค่สนุกกับหนังเท่านั้น แต่มันจะรู้สึกดีประมาณว่าเวลาแต่ละนาทีที่เรากำลังใช้ไปนี่มันคุ้มค่าซะนี่กระไร
Hercules (2014) เฮอร์คิวลีส
เท่าที่นึกออกปีที่แล้วมี Hercules ออกมา 3 ฉบับ เริ่มจากฉบับ The Legend of Hercules ของ Renny Harlin ที่พยายามจะเดินตามรอย 300 แต่เหมือนแค่สไตล์ภาพครับ ในแง่รสชาติถือว่าธรรมดา
The Martian (2015) เดอะ มาร์เชี่ยน กู้ตาย 140 ล้านไมล์
The Martian ไม่ใช่หนังแอ็กชันเร้าระทึกครับ ต้องบอกก่อนเลยเพื่อปรับความคาดหวัง แล้วมันก็ไม่ใช่หนังไซไฟล้ำจินตนาการแบบ Interstellar ด้วย
Pioneer (2013)
Pioneer อาจทำให้ใครหลายคนคิดว่ามันจะเป็นหนังแนวระทึกใต้น้ำ แล้วก็ไปเจอสิ่งลึกลับแบบ The Abyss แต่ความจริงแล้วไม่ใช่เลยครับ มันคือหนังแนวระทึกขวัญใต้น้ำที่เน้นไปทางดราม่าเสียมากกว่า
Last Knights (2015) ล่าล้างทรชน
พอมาลองนึกๆ ดูแล้ว ผมว่าผมจำ Clive Owen ได้แบบแม่นๆ จากบทอาร์เธอร์ใน King Arthur ครับ แล้วหลังจากนั้นเขาก็ห่างหายจากบทอัศวินทำนองนี้ไปเลย จนกระทั่งมาถึงเรื่องนี่นี่แหละ