พอรู้ครับว่า Robert Eggers เป็นผู้กำกับที่เก่ง เพียงแค่นึกไม่ถึงว่าพี่เขาจะสามารถรีเมค Nosferatu ออกมาได้ถึงเครื่องขนาดนี้
Nosferatu (2024) นอสเฟอราตู
Kraven the Hunter (2024) เครเว่น เดอะ ฮันเตอร์
ดูเรื่องนี้ท่ามกลางความไม่คาดหวังครับ เพราะหนังโดนบ่นมาเยอะแล้ว ก็กะดูไปตามหน้าที่ ครั้นพอดูแล้วก็บังเกิดความรู้สึกหนึ่งขึ้นมา นั่นคือ “ผมอยากนอน” ครับ
The Fall Guy (2024) สตันท์แมนคนจริง
ดูเรื่องนี้แล้วความรู้สึกแยกออกเป็น 2 ส่วนครับ ส่วนแรกคือส่วนที่ชอบหนังแอ็คชั่น ที่พอดูแล้วก็รู้สึกว่าฉากแอ็คชั่นดูจะไม่มากอย่างที่คิด แล้วก็ไม่ได้รู้สึกว้าวอะไรนอกจากฉากที่พระเอกตีกับคนในผับหลังโดนยาเข้าไป
Bullet Train (2022) ระห่ำด่วน ขบวนนักฆ่า
หนังแนวฝนตกขี้หมูไหลนี่การจะทำให้ออกมาดีได้นี่ก็ไม่ง่ายเหมือนกันนะครับ เพราะถ้าเล่าไม่ดีก็จะกลายเป็นออกมามั่ว ดูแล้วมึนแทนที่จะมันส์ หรือไม่ก็จะไม่น่าสนใจแบบตลอดรอดฝั่ง ดูพอได้แค่ตอนแรกๆ แต่พอผ่านไปสักพักกราฟก็อาจจะนิ่งและตกลงในที่สุด
The King’s Man (2021) กำเนิดโคตรพยัคฆ์คิงส์แมน
มีคำกล่าวว่า มหาสมุทรอันกว้างใหญ่ ก็คือหยดน้ำเล็กๆ มากมายมารวมตัวกัน
Godzilla (2014) ก็อตซิลล่า
Godzilla ฉบับล่าสุด อาจไม่สะใจคอหนังที่มุ่งหมายฉากแอ็กชันมันส์เร้าใจตื่นเต้น (แบบฉบับปี 1998)
Kick-Ass 2 (2013) เกรียนโคตรมหาประลัย 2
สิ่งที่ยังทำให้ Kick-Ass 2 ดูสนุก ยกให้การแสดงจี๊ดๆ ของ Chloë Grace Moretz ที่นอกจากจะแซ่บในคราบฮิทเกิร์ลแล้ว คราวนี้ยังพกเอาความน่ารักมาละลายใจหนุ่มๆ ในคราบนักเรียนสาวใสอีกต่างหาก
Nocturnal Animals (2016) คืนทมิฬ
ระยะหลังมานั่งนึกๆ ว่าหนังแบบไหนที่จะโดนใจเราหลังดูจบ ก็ตระหนักได้ว่ามีอยู่ 2 จำพวกใหญ่ๆ ครับ ได้แก่ พวกแรก “ดีต่อใจ” ที่ดูแล้วอิ่มเอมเปรมปรีดิ์ ดูแล้วได้สารอาหารทางใจไปใช้ในการดำเนินชีวิตต่อ รวมถึงได้แง่คิดดีๆ ไว้ใช้เป็นทางออกยามชีวิตเกิดปัญหา
The Wall (2017)
ผมเชื่อเสมอครับว่าหนังสักเรื่องจะเด็ดไหม มันมีอะไรมากกว่าเรื่องของทุน หรือเรื่องของความยิ่งใหญ่ เพราะบางเรื่องตัวละครน้อยๆ สถานที่จำกัดก็สามารถเป็นหนังที่ดูสนุก ออกรส น่าจดจำได้มากกว่าหนังใหญ่โตโอฬารบางเรื่องเสียอีก
Avengers: Age of Ultron (2015) อเวนเจอร์ส มหาศึกอัลตรอนถล่มโลก
7 เหตุผลที่ผมชอบ Avengers: Age of Altron