ผมเคยคิดนะว่าหนังสัตว์โลกน่ารักพันธุ์ผสมที่ขยันทำกันออกมาทางทีวีน่ะ ยิ่งทำมันจะยิ่งน่าสนใจ มันจะมีอะไรเข้าๆ ท่าเพิ่ม มีลูกเล่นก็จะชวนดูขึ้น หรือไม่ก็มีอะไรบ้าๆ แหวกๆ ขนใส่ลงหาสนอง Need แฟนๆ
ระหว่างดูไปผมก็คิดไปน่ะนะครับ ว่าทำไมหนังว่าด้วนฉลามกลายพันธุ์มันถึงเยอะจัง ก็คิดได้หลายแง่ครับ แง่หนึ่งคงเพราะฉลามมันน่ากลัวสุดและดู “ดุ” ที่สุดในทะเลแล้ว
บอกตรงๆ ว่าดูจากชื่อชั้นดาราแล้ว มันดึงดูดให้คนรุ่นผมเอามาดูจริงๆ นะ แม้จะรู้อยู่เลาๆ ว่ามันมีแนวโน้มจะเป็นหนังเกรดบีที่ไม่มีอะไรให้จดจำก็เถอะ
เบอร์ตัน (David Anders) และ วิคกี้ (Kandyse McClure) คู่รักที่เกิดขับรถหลงทาง เลยพยายามเข้าไปยังเมืองที่ใกล้ที่สุดเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่สิ่งที่พวกเขาพบกลับเป็นเมืองเล็กๆ ที่ชื่อ แกทลิน และที่แห่งนี้เต็มไปด้วยเด็กที่พร้อมจะจับพวกเขามาบูชายัญในทุ่งข้าวโพดได้ทุกเวลา!
ค้างคามานาน ก็ขอรีวิวให้หมดชุดเลยนะครับ กับ Chidren of the Corn เด็กนรกแห่งทุ่งข้าวโพด ซึ่งนี่ก็เป็นภาค 7 แล้วนะครับ
ดูหนังเรื่องนี้แล้วแอบอึ้ง พร้อมตะลึงทางอารมณ์ เพราะไม่นึกว่าหนังมันจะเป็นอะไรแบบนี้น่ะครับ… ถ้าให้พูดตรงๆ คือหนังดูน่าสนใจในเบื้องต้น แต่กลับกลายเป็นอะไรที่เละในตอนกลางและตอนท้าย
ยังจำ Verne Troyer กันได้ไหมครับ? บอกชื่อจริงไปหลายคนอาจไม่รู้ แต่ถ้าบอกว่าพี่คนนี้แหละที่แสดงเป็น “มินิมี” ในหนัง Austin Powers ล่ะก็ หลายคนน่าจะถึงบางอ้อกันบ้าง
ภาพหน้าปกนี่เห็นพี่ Danny Trejo ขึ้นนำหน้าสุดประหนึ่งตัวนำ แต่ก็กะแล้วล่ะครับว่าพี่แกไม่ใข่ตัวนำหรอก น่าจะเป็นประมาณบทสมทบ แต่พอดีพี่แกดังสุด เลยได้รับเกียรติให้ไปยืนแถวหน้า กวักมือเรียกผู้ชม
สัปดาห์ที่ผ่านมาผมเจอหนังฉลามสไตล์เกรดบี (อาจจะค่อนไปทางซีด้วย) แบบนี้ไป 5 เรื่องครับ รู้สึกสะใจผสมกระอักอยู่เหมือนกัน มันมาหลายแบบมากเหลือเกิน
เห็นชื่อตอนแรกก็คิดว่ามันคือการรีเมคหรือเปล่า แต่เท่าที่จำได้ก็คือมันยังไม่เคยเป็นโปรเจคท์ที่มีการสร้างกันแบบเป็นเรื่องเป็นราวเลย (มีแต่ข่าวลือว่า “จะทำๆ”)
หมื่นทิพ's Review 