เรื่องราวบทที่ 3 ของนักสืบสาวจำเป็น เฮลี่ย์ ดีน (Kellie Martin) ที่ไม่รู้ว่าคดีมันพุ่งมาหาเธอ หรือเธอเป็นฝ่ายพุ่งไปหาคดีมากกว่ากันแน่น่ะนะครับ (แต่ส่วนใหญ่ นักสืบสาวแบบเธอ ต่อให้อยู่เฉยๆ คดีก็พร้อมแวะมาหาอยู่แล้ว 555)
อีกหนึ่งหนังแอ็กชันสืบสวนสายฮาที่ภาคแรกทำออกมากลมกล่อมกำลังดี จนบอกได้เลยครับว่าหนังดูเพลินมาก แต่ก็ต้องบอกก่อนว่ามันไม่ได้แอ็กชันระเบิด Leathal Weapon และไม่ได้เอาฮาหนักๆ แบบ Rush Hour
ปกติผมจะไม่ค่อยตื่นเต้นกับหนังที่ทำเงินถล่มทลายในประเทศจีนน่ะนะครับ เพราะหลายเรื่องโกยเงินเยอะ แต่ไม่ถูกจริตกับผมจริงๆ โดยเฉพาะสารพัดหนังแฟนตาซีและหนังตลกยุคหลังๆ… แต่กับเรื่องนี้ ผมยกให้เลยครับ
บอกตรงๆ เลยคือผมไม่นึกว่ามันจะมีภาคต่ออกมาอีกนะเนี่ย… ถึงจุดนี้ผมเชื่อว่าหลายคนคงงงว่านี่มันมีภาคแรกออกมาก่อนด้วยหรือ คำตอบก็คือ มีครับ
การกลับมาหนที่ 7 ของฆาตกรผีแค้นฝังหุ่นนามว่าชัคกี้ครับ ก็บอกตรงๆ ครับว่ารอดูอยู่เหมือนกัน เพราะภาคที่แล้ว (Curse of Chucky) หนังสามารถฟื้นฟูศรัทธาให้ผมขึ้นมาได้ในระดับหนึ่ง แต่ก็มีเผื่อในไว้ตามระเบียบครับ
สารภาพตามตรงว่าไม่ได้เป็นแฟนพันธุ์แท้หนังชุดนี้ครับ คือก็ตามดูทุกภาคนั่นแหละ แต่อาจไม่ได้ถูกจริตโดนใจอะไรขนาดนั้น ชื่อหุ่นในเรื่องก็จำได้แค่ อ็อปติมัส, บัมเบิลบี แล้วก็เมกาตรอนเท่านั้น (ยอมรับว่างงทุกทีเวลาหุ่นหลายๆ ตัวมาตีกัน ไม่รู้ใครเป็นใคร)
ผมรู้จักสเมิร์ฟครั้งแรกก็สมัยเด็กๆ เลยครับ จำได้ดูทางช่อง 3 ตัวการ์ตูนมันน่ารักดี รูปร่างเล็กๆ ตัวสีฟ้าๆ และจะว่าไปเนื้อหาการ์ตูนมันก็อ่อนโยนน่ารักตามสไตล์ ส่วนตัวร้ายอย่างการ์กาเมลก็ลงสูตรสำเร็จแบบบรูตัสแห่ง Popeye (ที่ไม่มีทางชนะพวกสเมิร์ฟได้เลย)
สำหรับผมแล้ว หนังรีเมคหรือรีบูทนั้น ที่จัดว่ามีดีเข้าเป้าจริงๆ ถือว่ามีไม่มากครับ และแทบจะไม่ต้องพูดถึงภาคต่อเลย เพราะไม่รู้กี่เรื่องต่อกี่เรื่องที่แค่ทำภาคแรกก็จอดแบบไม่ต้องแจวแล้ว หรือต่อให้ได้ไปต่อก็ตาม ก็ไม่แน่ว่าจะยืนยาวได้ถึง 3 ภาค
ระหว่างดูเรื่องนี้มันมีอะไรหลายอย่างผุดขึ้นมาในหัวครับ ดังนั้นสิ่งที่ผมเขียนนี่อาจจะเกี่ยวกับหนังแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น นอกนั้นก็เป็นสารพัดห้วงความคิดที่โผล่มา… ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะเรียกว่าดูแล้วเกิดความคิดหรือดูแล้วใจลอยไปคิดเรื่องอื่นกันแน่
นี่อาจไม่ใช่หนังที่มีชื่อเสียงในบ้านเราน่ะนะครับ แต่ก็ถือว่าเป็นที่รู้จักพอประมาณในหมู่นักดูหนังสยองขวัญเพราะมีการทำออกมาหลายฉบับเหมือนกัน และเรื่องราวก็น่าจะเข้ากับวัฒนธรรมช่วงวันฮาโลวีนของหนุ่มสาวอเมริกันมากกว่า
หมื่นทิพ's Review 