ภาคแรกของหนังกังฟูระดับตำนานครับ
ภาคแรกของหนังกังฟูระดับตำนานครับ
ยอมรับว่านึกเรื่องที่จะพูดเกี่ยวกับ องค์บาก 3 ไม่ค่อยออกครับ อันที่จริงก็ยังไม่ถึงกับประทับใจเท่าภาคแรก แต่หนังก็มีจุดที่รู้สึกว่าโอเคอยู่หลายอย่าง
ผมดู องค์บาก 2 รอบแรกบนรถทัวร์ครับ ยอมรับว่าขณะดูรู้สึกว่าหนังออกมาโอกว่าที่คิด (อย่างน้อยก็โอกว่าที่ได้ยินคำร่ำลือมา)
“นี่ไง… ที่ที่ผมเจอพี่จา พนมเป็นครั้งแรก” นั่นคืออารมณ์ตอนดู องค์บาก รอบล่าสุดครับ
ผมเชื่อเสมอครับว่าหนังที่มันมีดีและโดนใจเรานั้น มันจะมีพลังมาเตะตาเตะใจเราเสมอ แม้บางทีเราจะแค่เปิดมันเป็นเพื่อนระหว่างทำงานแบบไม่ตั้งใจดูก็ตามทีเถอะ แต่ถ้ามันดีจริงโดนจริง มันจะส่งคลื่นพลังบางอย่างมาดึงดูดเราให้หันไปดู (และสุดท้ายการงานก็ไม่เป็นอันทำ 555)
Man of Tai Chi เป็นงานกำกับของ Keanu Reeves ซึ่งผมมองว่าเป็นงานชิมลางครับ คือไม่คาดหวังแต่แรกแล้วว่ามันจะต้องเจ๋งเด็ดอะไร แค่ออกมาให้พอดูได้เรื่อยๆ ก็นับว่าโอเคแล้วล่ะ
โหดตัดโหด หรือ The Killer บทนิยามแห่งความมันส์สไตล์ John Woo ที่คอหนังแอ็กชันยากจะปฏิเสธได้ครับ มันส์มาก ลงตัวมาก สนุกมาก เข้มข้นมาก
ผลงานแอ็กชัน+ชีวิต+ตลกนิดๆ โดย John Woo ครับ ซึ่งแฟนๆ ขาประจำดูแล้วอาจรู้สึกว่าหนังมันไม่ค่อย Woo สักเท่าไร เพราะอะไรต่อมิอะไรมันดูเบา ไม่เข้มข้นหนักเครื่องเหมือนหนังเรื่องอื่นๆ ซึ่งจริงๆ มันก็มีสาเหตุครับ และเหตุที่ว่าก็มาจากเรื่องเงินๆ ทองๆ นั่นเอง
ยกให้ Rurouni Kenshin: The Legend Ends เป็นหนังที่มีฉากดวลดาบ “โคตรมันส์ที่สุด” ในรอบ 12 ปีที่ผ่านมา!!!
หลังจากภาคแรกทำออกมาเวิร์ก ก็ตามดูต่อกับภาค 2 ครับกับ Rurouni Kenshin: Kyoto Inferno ที่ทำออกมาเวิร์กเหมือนกัน