วันศุกร์ที่ 13 มกราคม ปี 2012 เรือคอสตา คอนคอร์เดีย ชนเข้ากับโขดหินและส่งผลให้เรืออัปปางครับ คนบนเรือกว่า 4,000 ชีวิตจึงต้องหาทางเอาชีวิตรอดให้ทัน ก่อนเรือจะจม

จำไม่ได้เหมือนกันครับว่าผมเคยได้ยินข่าวเรื่องนี้ไหม และการดูสารคดีนี้เลยเป็นการทำความเข้าใจเหตุการณ์ทั้งหมดโดยที่ผมไม่รู้รายละเอียดมาก่อน ซึ่งในแง่การนำเสนอก็ถือว่าเรื่อยๆ ครับ ไม่ได้เน้นความตื่นเต้นหรือหวือหวาอะไร แต่จะเน้นนำเสนอข้อมูลไม่ว่าจะปากคำของผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ แล้วตอนท้ายก็จะมีการสัมภาษณ์คนที่คอยติดตามว่าสุดท้ายแล้วในแง่คดีความนั้นจบลงอย่างไร เพราะเหตุการณ์ลักษณะนี้ย่อมต้องมีการสืบหาคนที่มีส่วนในการรับผิดชอบ ซึ่งเราก็จะได้ทราบกันว่าใครบ้างที่ได้รับโทษ และมันมีปัจจัยใดบ้างที่ส่งผลให้เกิดเรื่องนี้

ผมนั้นยอมรับครับว่าไม่เคยคิดจะเดินทางไปเที่ยวในลักษณะล่องเรือสำราญแบบนี้เลย เรื่องรสนิยมก็ส่วนหนึ่ง แต่อีกส่วนก็คงเพราะความระแวงน่ะครับ กลัวเหตุการณ์แบบไททานิคจะมาซ้ำรอย ซึ่งกับเหตุการณ์ครั้งนี้ก็มีคนเอาไปเปรียบกับไททานิคเหมือนกัน

จริงๆ แว่บแรกที่ผมรับรู้เรื่องย่อ ผมก็คิดนะ ว่าเหตุมันคงไม่รุนแรงเท่าไททานิคหรอก ลองว่าเทคโนโลยีไปได้ไกลตั้งขนาดนี้ แต่กลายเป็นว่าในที่สุดก็ยังมีผู้เสียชีวิต ซึ่งหนึ่งในปัญหาที่เกิดก็คือ เรือชูชีพไม่พอครับ พอได้ยินประเด็นนี้นี่คือ…แบบ…เดจาวูน่ะ มันเหมือนไททานิคเลยนี่หน่า มันเหมือนกับว่าเวลาผ่านไปเป็นร้อยปี แต่เหตุเดิมแบบเดิมก็ยังเกิดซ้ำ และเมื่อมาพิจารณามูลเหตุ ก็เป็นอีกครั้งที่หนึ่งในปัจจัยใหญ่ที่ทำให้เกิดเรื่อง ก็คือ มนุษย์ นั่นแหละ

ไม่ว่าจะความประมาท ขาดประสบการณ์ ขาดความรับผิดชอบ หรือข้อจำกัดใดๆ ก็ตาม แต่ที่สุดแล้วต่อให้เทคโนโลยีในโลกจะล้ำหน้าไปขนาดไหน แต่หากมนุษย์ผู้ใช้และควบคุมเกิดความประมาทแม้เพียงนิด เหตุสลดแบบนี้ก็ยังคงเกิดขึ้นได้อยู่ดี

ตอนฟังผู้ประสบเหตุเล่านี่บอกตรงๆ ว่าเห็นใจครับ และคิดเลยว่าถ้าเป็นเรานี่จะเป็นอย่างไรท่ามกลางสถานการณ์แบบนั้น มันคือฝันร้ายขนานแท้สมชื่อเรื่องครับ

ผมอยากให้สารคดีนี้เตือนใจเราครับ เตือนให้เรามีสติและอย่าประมาท เพราะเอาเข้าจริงๆ แล้วทุกวันนี้ก็มีข่าวอุบัติเหตุเกิดขึ้นอยู่เสมอ และบ้านเรานี่ก็ติดอันดับต้นๆ อีกต่างหาก – ผมว่าฤกษ์งามยามดีที่สุดที่จะยันต์กันภัยให้ตัวเองคือ “เดี๋ยวนี้” ครับ ตั้งมั่นตั้งแต่ตอนนี้เลยว่าจะไม่ประมาท จะไม่ขาดสติ เมาก็อย่าขับ ง่วงก็พัก

ผมเข้าใจนะว่ามันยังมีปัญหาเชิงโครงสร้างที่เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ให้เราแก้ไขอีกเยอะ แต่อันนี้นี่เริ่มได้ทันทีเดี๋ยวนี้โดยไม่ต้องผ่านมติจากใครนอกจากตัวเราเอง

โดยสรุป ถ้ามองกันที่ตัวสารคดีก็ถือว่านำเสนอได้โอเค ยังไม่ถึงขั้นจับจิตจับใจเราได้แบบเต็มๆ ส่วนแในแง่ของสาระนั้นก็เป็นอะไรที่มาพร้อมกับเหตุการณ์น่ะครับ เหตุการณ์ลักษณะนี้เหมาะแก่การถอดบทเรียนเสมอ – แต่ถ้าไม่เกิดเหตุแบบนี้อีกเลยได้ จะดีที่สุดครับ

สองดาวกว่าๆ ครับ

(6.5/10)