คนทำขนมปัง มาร์แต็ง จูแบร์ (Fabrice Luchini) พบว่ามีสามีภรรยาคู่ใหม่เพิ่งย้ายมาอยู่ใกล้ๆ สามีคือชาร์ลี โบเวอรี (Jason Flemyng) ส่วนคนเป็นภรรยาคือเจมม่า (Gemma Arterton) ซึ่งนั่นทำให้มาร์แต็งรู้สึกว่ามันก็บังเอิญดีที่ชื่อของเพื่อนบ้านมันชวนให้นึกถึงวรรณกรรมเรื่องดังอย่าง Madame Bovary

และเมื่อเวลาผ่านไป สิ่งที่มาร์แต็งกลัวก็เริ่มจะก่อตัวครับ เขากลัวว่าเจมม่าจะมีบทลงเอยแบบเดียวกับเรื่องราวในวรรณกรรมเล่มนั้น…

Madame Bovary คือวรรณกรรมอมตะของ Gustave Flaubert เนื้อหาว่าด้วยผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว แต่เธอกลับรู้สึกไม่พอใจในชีวิตที่มี ก่อนที่จะไปพัวพันกับชายอื่น จนในที่สุดชีวิตก็ลงเอยด้วยโศกนาฏกรรม และสำหรับหนังเรื่องนี้ก็ดัดแปลงจากนิยายภาพของ Posy Simmonds ซึ่งก็มีการอิงเรื่องราวแบบคู่ขนานกับ Madame Bovary อีกที

เป็นอีกเรื่องที่ผมชอบครับ โอเค มันไม่สมบูรณ์แบบ หลายอย่างยังดีได้อีก แต่สิ่งที่ชนะใจผมได้อย่างรุนแรงคือการแสดงที่สุดยอดของ Arterton ผมต้องขอใช้คำว่าสุดยอดเลยครับ เพราะเธอยอดเยี่ยมมากจริงๆ เธอถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกของเจมม่าออกมาได้แบบน่าปรบมือ คือแต่ละฉากนี่ท่านจะเห็นเลยครับว่าเธออยู่ในห้วงอารมณ์แบบไหน แววตาเธอมีหลายเฉด รอยยิ้มเธอมีหลายระดับ มันจะมีรายละเอียดสื่อให้เราเห็นเสมอว่าในใจเธอกำลังคิดอะไร

อย่างตอนต้นๆ ที่เธอเพิ่งย้ายเข้ามา แววตาท่าทางเธอก็ยังดูร่าเริง มีความสุข (แต่ยังสุขไม่มาก) ครั้นพอเวลาผ่านไปเราจะเห็นได้ครับว่ารอยยิ้มเธอยังมีแต่เจื่อนลง แววตาเธอยังดูสุข แต่เรารู้สึกได้ว่าเธอสุขน้อยกว่าตอนต้นๆ – แต่พอถึงตอนที่เธอได้พบกับแอร์เว่ (Niels Schneider) เราจะเห็นเลยว่าแววตาของเธอกลับมามีชีวิตชีวา สีหน้าดูมีความสุขและซุกซนแบบที่ซ่อนไว้ไม่อยู่ (จนไม่แปลกใจที่ใครๆ จะรับรู้ถึงความรู้สึกนี้)

ซีนที่ติดตาผมที่สุดต้องยกให้ตอนท้าย เมื่อตัวละครหนึ่งพยายามจะมารื้อฟื้นความสัมพันธ์กับเธอ แต่พอผมเห็นแววตาเธอแค่ไม่กี่วินาที – เป็นแววตาในขณะที่เธอพูดคำว่า “แล้ว?” – ผมรับรู้ได้เลยว่าเธอนั้นตัดสินใจอย่างไร และครั้งนี้เธอเด็ดเดี่ยวกับการตัดสินใจนั้นขนาดไหน

Arterton ได้ใจผมมากครับ เรื่องนี้เธอครองจริงๆ ในขณะที่ Luchini เองก็ใช่ย่อย รายนี้ก็สามารถสื่ออารมณ์แบบซ่อนอารมณ์ไว้ได้เฉียบไม่ใช่น้อย คือบางซีนเราดูแล้วจะรู้เลยครับว่าเขากำลังคิดแบบไหน แต่ก็ไม่แปลกใจหากคนรอบตัวจะไม่สัมผัสถึงห้วงอารมณ์นั้น เพราะสีหน้าของเขาโดยทั่วไปจะดูเป็นคนคิดมากอยู่แล้ว แต่เขาจะสามารถแผ่รัศมีอารมณ์นั้นๆ มาให้เรารับรู้ได้

และอาจเพราะเวอร์ชั่นที่ผมได้ดูนี่ พี่จักรกฤษณ์ หาญวิชัยมาให้เสียงด้วยน่ะครับ อารมณ์และความอินเลยยิ่งมา ขนาดภรรยาผมยังเอยขึ้นมาเลยว่า “การพากย์ตัวละครนี้ต้องทำมากกว่าแค่อ่านบทจากกระดาษ เพราะภายใต้น้ำเสียงจะต้องเจืออะไรบางอย่างเอาไว้เสมอ”

ดาราคือดีเลยครับ ส่วนการเล่าเรื่องก็ถือว่าน่าสนใจ อาจมีช่วงเรื่อยช้าบ้างแต่ก็ไม่ใช่ปัญหา โดยรวมถือว่าผู้กำกับ Anne Fontaine คุมหนังเรื่องนี้ได้อยู่มือครับ และอีกอย่างคือรู้สึกว่าโทนหนังมีความเป็นสากล ไม่ได้ดูเป็นฝรังเศสแบบจ๋าๆ และอีกอย่างคือผมว่าหนังดูง่ายครับ หลายอย่างถือว่าสื่อออกมาได้ดีจนคนดูอย่างเราๆ รับรู้ได้ไม่ยากเย็น

ผมชอบที่งานภาพของหนังเน้นความสวยแบบเรียบง่าย เน้นถ่ายทอดบรรยากาศของโลเคชั่นเป็นหลัก กล่าวคือไม่ได้ตั้งกล้องจัดมุมอะไรมาก แต่เน้นถ่ายให้สัมผัสได้เหมือนเราไปเดินเล่นอยู่ในสถานที่นั้น ซึ่งเป็นฝีมือของ Christophe Beaucarne ตากล้องมือเกาที่คร่ำหวอดในวงการหนังเมืองน้ำหอมมากว่า 30 ปี ผลงานที่หลายคนน่าจะเคยผ่านตาก็อย่าง Mr. Nobody, Beauty and the Beast (ที่ Lea Seydoux แสดงเป็นเบลล์) และ From the Land of the Moon (นำแสดงโดย Marion Cotillard)

ดนตรีของ Bruno Coulais (The Crimson Rivers, The Chorus, Coraline, Song of the Sea) ก็ยังคงไว้ใจได้เสมอ ส่วนตัวผมมองว่าเขาโดดเด่นมากในการใช้ท่วงทำนองดนตรีมาขับเน้นอารมณ์ เป็นเหมือนเล่นคลอเป็นฉากหลัง แต่จะไม่โฉ่งฉางเกินหน้าตัวหนัง และที่ลืมไม่ได้อีกอย่างคือ Soundtrack เพราะๆ ที่หนังเลือกใช้ได้อย่างเหมาะเหม็ง

หนังเรื่องนี้ก็มีสาระสำคัญเฉกเช่นเดียวกับหนังและวรรณกรรมอีกหลายๆ เรื่องครับ ผมจะไม่มานั่งบอกว่าการนอกใจคือผิด การคบชู้คือแย่ เพราะเรื่องพวกนี้มันคือพื้นฐานที่แม้แต่เด็กก็น่าจะตอบได้ว่าอะไรเป็นอะไร แต่สิ่งหนึ่งที่อยากบอกก็คือ ทุกการกระทำจะมีผลตามมาเสมอ ฉะนั้นพึงพิจารณาเลือกสิ่งที่จะกระทำให้ดีๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการกระทำอะไรก็ตามที่เราทำไปตามอารมณ์ ก่อนจะทำก็ดึงตัวเองสักนิด ถอยออกมามองสักหน่อย อย่าปล่อยให้อารมณ์เป็นเจ้าเรือนอยู่ร่ำไป

ของแบบนี้ทำแบบไหนบ่อยๆ แนวโน้มพฤติกรรมของเราก็จะเทไปทางนั้น – ถ้าดึงสติตัวเองบ่อยๆ ก็จะดึงสติได้เก่งขึ้นๆ แต่ถ้าเน้นปล่อยปรื๊ดๆ แบบไม่มีเบรคอยู่เป็นนิจ มันก็จะยิ่งปรื๊ดง่ายขึ้น และง่ายขึ้น… จนกว่าจะไปเจอตอแบบจังๆ นั่นแหละครับ สติถึงจะกลับมา

สองดาวครึ่งครับ

(7/10)