ทั้งชื่อฝรั่งชื่อไทยทำให้ผมเข้าใจไปว่าหนังจะเกี่ยวกับจักรกลมรณะที่ไล่ฆ่าคน แต่หนังกลายเป็นแนวกังฟูซะงั้น

ผมว่าหนังน่าจะได้แรงบันดาลใจจากหนังกังฟูหรือไม่ก็หนัง Bruce Lee น่ะครับ พล็อตว่าด้วยมาดามลี (Mari Honjo) เจ้าแม่วายร้ายที่ใช้เซรั่มพิเศษฉีดใส่ 3 มือสังหาร แล้วก็ใช้พวกเขาออกตระเวนไล่ฆ่าคนที่เป็นศัตรูของเธอ – ทีนี้ใครล่ะที่จะหยุดพวกมันได้

อย่างแรกที่ฮาแบบไม่ตั้งใจคือเจ๊มาดามลีครับ คือผมหนักใจทรงผมเจ๊มากเลย เห็นแล้วนึกถึงเจ๊แต๋วแห่งหอแต๋วแตก ทั้งความใหญ่ความฟูนี่ใกล้ทรงผมสิงห์บุรีของเจ๊แกมาก ผมก็ไม่รู้น่ะนะครับว่าคนออกแบบทรงเขาคิดว่าทรงผมแบบนี้มันดูทรงอำนาจและน่าเกรงขามหรืออย่างไร แต่เขาคงไม่นึกน่ะครับว่าหลายสิบปีต่อมาทรงผมนี้จะกลายเป็นความฮาไปแทน

ส่วนหนังก็ว่าด้วยมือสังหารไปไล่ฆ่าคนจริงๆ นั่นแหละครับ ซึ่งก็จะมีความเป็นหนังกังฟูอยู่บ้าง ลีลาก็ถือว่าพอไหวสำหรับหนังอเมริกันในยุคนั้น – แน่นอนว่าเทียบกับลีลาฝั่งฮ่องกงยังไม่ได้หรอก – แต่พล็อตมันดูไม่มีอะไรน่ะครับ เนื้อเรื่องมันดูโล่งๆ และโครงสร้างนี่ก็คล้ายๆ นะครับ คล้ายจะสร้างแบบให้มีหลายภาค ประมาณว่าเจ๊มาดามลีนี่เป็นเหมือนสมุนแถวหน้า ประมาณ ดร. โนในหนังเจมส์ บอนด์น่ะครับ ที่จะมีหัวหน้าใหญ่ซ่อนอยู่เบื้องหลังอีกที – แต่ก็ไม่เจอภาคต่อแต่อย่างใดครับ

หนักใจทรงผมเจ๊แกแล้ว ยังมาหนักใจความแข็งของนักแสดงอีกต่อหนึ่ง คือการแสดงค่อนข้างแข็งครับ หลายฉากดูสะดุดทางอารมณ์เลยแหละ หรือฉากตอนที่ 3 มือสังหารไปสังหารหมู่ที่โรงฝึกแห่งหนึ่ง ดูแล้วรู้สึกว่าทำออกมาแค่พอผ่านจริงๆ หลายช่วงเลยครับที่ดูไม่เนียน ประมาณว่าอาวุธยังไม่ทันจะถึงตัวอีกฝ่ายเลย พี่ก็ล้มซะแล้ว

ยอมรับว่าดูเรื่องนี้แบบเอาฮาครับ คือถ้าดูจริงจังนี่น่าจะหนักใจ แต่ถ้าดูเอาฮาผมว่าพอได้เลยนะ หลายอย่างมันดูไม่เนียนหรือดูเกินๆ ล้นๆ จนอดขำไม่ได้จริงๆ

ผมคงไม่ต้องบอกล่ะนะครับ ว่าเรื่องนี้ผมแนะนำให้ท่านดูกันไหม 5555 – แต่มีให้ดูที่ Youtube นะครับ

ดาวเดียวเถอะครับ

(4/10)