หลันหลัน (หลินไต้, Lin Dai) นักเต้นสาวที่ได้ย้ายมาอยู่ในคณะของมาดามหม่า (เกาเป่าชู่, Kao Pao Shu) แล้วเธอก้ได้เจอกับ หม่าอิง (เฉินโฮ่ว, Peter Chen Hou) ลูกชายของมาดามที่ต่างคนต่างก็ไม่ถูกชะตากันตั้งแต่แรกเห็น แต่ท่านก็คงพอเดาได้น่ะนะครับว่าสุดท้ายแล้วพวกเขาจะเป็นอย่างไรต่อไป

สมทบด้วย ฟ่านลี่ (Fanny Fan) ในบทเหมยเหมย เพื่อนนักเต้นของหลันหลัน, ติงหนิง (Ding Ling) เป็นหลี่เอ๋อ นักเต้นสาวตัวชูโรงคนเก่าของมาดามหม่า, ไม่จี๊ (Mak Gei) เป็นเซี่ยเซี่ย ที่สุดท้ายก็ได้ลงเอยกับเหมยเหมย และหนังกำกับโดย เถาฉิน (Doe Ching) ครับ

อีกหนึ่งผลงานที่มีชื่อเสียงของหลินไต้ ก็เป็นหนังเพลงแบบตะวันตกครับ มีฉากเต้นรำโชว์กันอยู่หลายฉาก ซึ่งถือว่าทำได้ดี เวทีทำได้สวย เพลงก็เพราะ จริงๆ คือเพราะยันดนตรีประกอบครับ ดูแล้วก็ทำให้หวนนึกถึงยุคสมัยที่หนังเพลงรุ่งเรืองเฟื่องฟู สมัยนั้นทั้งตะวันตกและตะวันออกพากันทำหนังเพลงโชว์ฉากยิ่งใหญ่กันออกมามากมาย ครั้นมาถึงตอนนี้ยุคสมัยเหล่านั้นได้ผ่านพ้นไปแล้ว ก็เหลือไว้เป็นเพียงความทรงจำให้คนรุ่นก่อนระลึกถึง แล้วก็ยังดีครับที่คนรุ่นใหม่ก็ยังสามารถสัมผัสบรรยากาศเหล่านี้ได้จากหนังเก่าๆ ที่มีการรีมาสเตอร์แล้วก็ยังมีคนนำมาฉายให้ได้ดูกัน

ผมไม่เถียงครับว่าหนังเก่าๆ บางทีก็เชย และไม่ใช่หนังเก่าทุกเรื่องจะสนุก (เช่นเดียวกับหนังใหม่ๆ ก็ไม่ได้สนุกทุกเรื่อง) แต่ผมว่าผลงานหนังในแต่ละยุคสมัยต่างก็มีเสน่ห์และอัตลักษณ์ในแบบของตนเอง ซึ่งบางครั้งแม้คนรุ่นใหม่จะพยายามเดินตามรอยทำหนังแบบเก่าออกมาแค่ไหน แต่องค์ประกอบบางอย่างมันก็สร้างกันไม่ได้ มันคืออะไรที่มากับยุคสมัย มันคืออะไรที่หากผ่านแล้วก็ผ่านเลย ไม่หวนคืนย้อนมา ก็คงเหมือนเวลาที่เหมือนวารี ไหลไปเรื่อยๆ มิอาจย้อนกลับ

แต่ก็ไม่แน่ครับ สักวันหนึ่งช่วงเวลาแห่งหนังเพลงอาจกลับมาอีกก็ได้ เพราะแม้วารีจะไหลไปไม่ไหลกลับ แต่มันกลับชาติมาเกิดผ่านการระเหยแล้วโปรยลงมาสู่ผืนดินใหม่ๆ ได้อยู่

การดูหนังเรื่องนี้จะทำให้ท่านพอเข้าใจได้ครับว่าทำไมหลินไต้ถึงเป็นดารายอดนิยมในยุคนั้น เพราะเธอมีเสน่ห์ มีความน่ารัก เล่นได้หลากหลาย ส่วนตัวหนังพล้อตก็ถือว่าพิมพ์นิยมสไตล์พ่อแง่แม่งอน ซึ่งผมเฉยๆ กับเนื้อเรื่องส่วนนี้ครับ แต่ผมจะเทน้ำหนักไปชอบสารพัดฉากการแสดงบนเวทีมากกว่า ซึ่งในหนังก็มีฉากเหล่านั้นคั่นสลับเป็นพักๆ ก็ทำให้ผมเพลินดีเหมือนกัน แต่กระนั้นก็ต้องยอมรับอย่างหนึ่งครับว่า งานฉากงานสร้างอะไรเหล่านี้ ทางของฟากตะวันตกจะจัดเต็มยิ่งใหญ่ให้เยอะและอลังการถึงเครื่องกว่าพอสมควร

ก็เป็นหนังที่เหมาะให้คนรุ่นเก่าได้ลองรำลึกถึง ส่วนคนรุ่นใหม่ก็ลองสัมผัสให้ได้รู้ว่านี่แหละคือหนังที่ได้รับความนิยมเมื่อกว่า 60 ปีมาแล้ว

สองดาวกว่าๆ ครับ

(6.5/10)