เสิ่นชาง (หวังจง, Wang Chung) เด็กหนุ่มในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่มีเรื่องกับคนอื่นไม่เว้นแต่ละวัน ทีนี้หลันเจิ้นเสียง (ถงหลิน, Tung Lin) หัวหน้าแก๊งแถวนั้นเกิดสนใจฝีมือของเขาขึ้นมา เลยชวนมาทำงานประเภทเทาๆ ที่เงินดีเงินไว แต่จะเป็นอย่างไรหากงานของเขากำลังจะสร้างความเดือดร้อนให้พ่อของตนเอง (หลูตี๋, Lu Ti)

สมทบด้วย หลี่ลี่ลี่ (Lily Li) ในบทอาหลาน สาวน้อยที่ใส่ใจในตัวเสิ่นชาง, ฟ่านเหมยเซิง (Fan Mei Sheng) เป็นต้าสง ลูกน้องของเฮียหลัน, Betty Pei Ti เป็นแฟนนี่ สาวของเฮียหลัน ตัวหนังนั้นเขียนบทโดย เหง่ยคัง (Ni Kuang) และกำกับโดย จางเชอะ (Chang Cheh) กับกุ้ยจื้อหง (Kuei Chih Hung) ครับ

ตอนแรกผมนึกว่าหนังจะหนักไปทางบู๊ แต่ไปๆ มาๆ หนังมีส่วนผสมระหว่างดราม่ากับแอ็คชั่นในระดับที่พอๆ กันครับ ซึ่งถ้าว่ากันถึงฉากบ฿แล้วก็ถือว่ามันส์ใช่เล่น โดยลีลาบู๊ในเรื่องนี่มันจะออกแนว “สู้เพื่อชีวิต” ประมาณว่าโดนคนรุมคนมาหาเรื่องก็เลยต้องสู้และซัดกันไป ดังนั้นในเชิงกระบวนท่าหรือความเท่ห์หนังจะไม่เน้นสักเท่าไหร่ แต่ถ้าถามว่ามันส์ไหม ผมว่าก็มันส์เอาเรื่องอยู่ครับ

ส่วนในเชิงดราม่า หนังก็จัดว่ามีความเป็นหนัง Coming of Age อยู่เหมือนกัน เพราะชีวิตของเสิ่นชางกำลังอยู่บนทางแยกน่ะครับ ว่าเขาจะเลือกงานประเภทที่ต้องเหนื่อยต้องทุ่มเทถึงจะได้ค่าตอบแทนแบบพ่อของเขา หรือจะเลือกงานประเภทเงินมาง่าย แต่ก็เสี่ยงคุกเสี่ยงตาราง โดยเมื่อเราดูจนจบแล้วก็ตระหนักได้ครับว่าหนังออกแนวเป็นอุทาหรณ์สอนใจคน ให้เราเห็นว่าการเลือกเส้นทางสายแก๊งสายอันธพาลนั้นมันจะนำชีวิตไปสู่อะไร

หนังถือว่าเวิร์คในระดับน่าพอใจเลยครับ ดูสนุกดี เพลินดี เพียงแต่มันอาจจะไม่ได้บันเทิงมากมายนักเพราะก็อย่างที่บอกว่าหนังทำออกมาในเชิงสอนใจ ไม่ได้เน้นความมันส์หรือความสะใจเป็นหลัก แต่เน้นถ่ายทอดให้เราเห็นว่าเส้นทางสายมืดนั้น เดินเข้าแล้วออกยาก แล้วบางครั้งก็ยังจะนำพาผู้ที่ก้าวเข้าไปรวมถึงคนรอบตัวให้ตกอยู่ในสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออก จะทำสิ่งถูกก็อันตรายต่อชีวิต แต่จะทำผิดต่อไปก็ชักจะไม่อยากแล้ว ทางหนึ่งก็น่าเห็นใจครับ แต่อีกทางหนึ่งหนังก็สะท้อนให้เราเห็นถึงผลของการกระทำ ผลของการเลือกอยู่เหมือนกัน

ผมมองว่าหนังเรื่องนี้อยู่ในข่ายน่าดูครับ แต่ก็ต้องตั้งหลักให้ถูกก่อนว่า หนังมันไม่ได้เน้นบันเทิงเป็นหลัก ไม่ได้ออกแนวฮีโร่กังฟูบู๊เท่ห์ๆ ปราบคนชั่ว แต่มันคือหนังดราม่าแอ็คชั่นที่สะท้อนทางเลือกของชีวิตคน ซึ่งในทางหนึ่งด้วยความที่เสิ่นชางนั้นถือเป็นคนชั้นล่างของสังคม หนังก็เหมือนจะสะท้อนให้เราเห็นน่ะครับ ว่าบางครั้งสภาพแวดล้อมมันก็มีผลต่อการนำพาชีวิตคนไปสู่เส้นทางนั้นๆ แน่นอนว่าหลายคนมองว่าคนเรามีทางเลือกเสมอ แต่พอผ่านชีวิตมาพอสมควรก็ทำให้ตระหนักครับ ว่ามันจะมีบางคนบางกลุ่มที่ “ทางเลือก” ใช่จะได้มาง่ายๆ ซึ่งประเด็นนี้พูดได้ยาวครับ เพราะมันต้องปรับแก้กันที่โครงสร้างและอะไรอีกหลายอย่างในสังคม และต้องได้รับความร่วมมือจากทุกๆ ภาคส่วนด้วย ไม่งั้นการเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้นได้ยาก

สรุปคือผมมองว่าหนังเรื่องนี้มีดีครับ อาจไม่ได้สนุกแบบบันเทิงมันส์ๆ แต่ก็ควรค่าแก่การรับชม – ยกเว้นไม่ชอบหนังแนวนี้ที่มีเนื้อหาแบบนี้จริงๆ ก็ว่ากันไปครับ

สองดาวครึ่งครับ

(7/10)