ผมข้ามการดูภาคนี้ไปด้วยความมึนครับ คือนึกว่าดูไปแล้ว แต่พอมาขยี้ตาดูชื่อชัดๆ อีกทีก็เพิ่งตระหนักว่ายังไม่ได้ดูนี่หน่า

ที่ผมดูไปน่ะคือภาค Degeneration แต่ภาคนี้คือ Damnation – แล้วชื่อไทยยังใกล้ๆ กันอีก ภาคนั้นชื่อ “สงครามปลุกพันธุ์ไวรัสมฤตยู” พอมาภาคนี้ “สงครามดับพันธุ์ไวรัส” อ่านผ่านๆ ก็เลยงงๆ คิดว่าดูไปแล้วน่ะครับ 555 แต่ไม่เป็นไรครับ ยังไม่ได้ดูก็จัดซะให้ครบๆ

ภาคนี้ตัวนำก็คือเจ้าหน้าที่พิเศษ ลีออน เอส. เคนเนดี้ที่ถูกตามตัวไปปฏิบัติภารกิจที่สาธารณรัฐสลาฟตะวันออก ประมาณว่าที่นั่นฝ่ายรัฐบาลกับฝ่ายต่อต้านกำลังรบกันอยู่ แล้วทีนี้ก็มีข่าวลือออกมาว่ากลางสนามรบนั้นมีตัวประหลาดมาปรากฏตัวทำร้ายผู้คนด้วย ลีออนเลยลงสนามเพื่อสืบหาความจริง แล้วก็แน่นอนครับว่าสุดท้ายเขาก็จะได้เจอความจริงสมใจ พร้อมทั้งสัตว์ประหลาดสุดร้ายกาจอีกเพียบคอยไล่งับเขาด้วย

ก็ถือว่าสนุกใช้ได้นะครับ งานภาพถือว่าโอเค หลายฉากทำได้ดีโดยเฉพาะฉากในโบสถ์กับฉากโถงทางเดินตอนท้ายๆ ส่วนเนื้อเรื่องก็เรื่อยๆ ครับ ตอนต้นช่วงเกริ่นก็จะช้าหน่อย พอเดินเรื่องไปพอรู้จักตัวละครมากขึ้นเรื่องก็จะค่อยๆ ขมวดปม แล้วอะไรมันส์ๆ ก็จะเริ่มไหลมาเทมาตามลำดับ ว่าง่ายๆ เลยคือหากท่านไม่คาดหวังเนื้อหาที่ซับซ้อนแน่นหนัก แต่ดูเอามันส์ ดูเสพความบันเทิงผสมสยองตามสไตล์ ผมว่าภาคนี้ตอบโจทย์ใช้ได้อยู่ครับ

แต่ยอมรับว่าระหว่างดูนี่ผมก็แอบนิสัยเสียนะ คือบางฉากก็จะเดานั่นเดานี่ อย่างฉากแพทเทิร์นแสนคุ้นเคยประมาณว่า จะมีเจ้าลิกเกอร์จำนวน 1 ตัวถ้วนโผล่มา แล้วทหารก็จะระดมยิงจนมันตายไป แล้วเรื่องก็ทำท่าว่าจะสงบ แต่ที่ไหนได้ซักพักครับ แค่พักเดียวเท่านั้นแหละ จะมีเจ้าลิกเกอร์แห่กันมาเป็น 10 แล้วก็เขมือบฆ่าทหารจนหมด ซึ่งมุกนี้ก็มีการเอาไปใช้อีกในตอนท้าย ที่ลีออนต้องเจอกับพี่บิ๊กเบิ้มไทแรนท์ที่ปราบยากๆ น่ะครับ ปรากฏว่าพอปราบตัวแรกได้ ผมก็กะแล้วว่าเดี๋ยวมันจะต้องมีไทแรนท์ตัวใหม่โผล่มา และต้องมามากกว่า 1 ตัวแน่นอน แล้วมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ – ไปๆ มาๆ เริ่มดูเอาฮาแล้วครับ 555

โดยรวมผมว่าสนุกใช้ได้สำหรับแอนิเมชั่นตระกูลผีชีวะครับ พอๆ กับภาค Degeneration และผมว่าน่าพอใจมากกว่าภาค Vendetta ด้วย

ระหว่างดูนี่ผมรู้สึกถูกชะตากับตัวละครที่ชื่อเจดีนะครับ ตอนแรกพี่แกก็ดูกวนๆ สักหน่อย แต่พอได้มาเข้าคู่กับลีออนสักพักก็รู้สึกว่าหมอนี่ใช้ได้เหมือนกัน แต่ก็เดาไว้อยู่แล้วล่ะครับว่าชะตากรรมของเขาจะลงเอยอย่างไรในหนังแบบนี้

ในแง่หนึ่งหนังก็สะท้อนความจริงของสงครามให้เราตระหนักน่ะครับ ว่าไม่ว่าฝ่ายไหนก็ตาม จะรบเพราะอะไรก็ตาม แต่พอถึงจุดหนึ่งเมื่อต่างฝ่ายต่างมุ่งหมายชัยชนะ ก็มีโอกาสมากครับที่พวกเขาจะลืมจุดหมายตั้งต้นเมื่อแรกเริ่ม และมีโอกาสมากอีกเช่นกันที่พวกเขาจะโดนด้านมืดเข้าครอบงำ ยอมจับมือกับปีศาจเพื่อที่จะได้เป็นฝ่ายมีชัย แล้วต่างฝ่ายต่างก็จะเสียหายกันหนักขึ้นและหนักขึ้นจนในที่สุดแล้วกว่าสงครามจะยุติ มันอาจไม่มีฝ่ายใดที่เรียกว่า “ชนะ” ได้อย่างเต็มปากครับ แต่จะมีแค่ฝ่ายไหน “เสียมาก” หรือ “เสียน้อย” มากกว่ากันเท่านั้นแหละ

อีกส่วนที่ชอบคือหนังจบลงแบบมีความหวังครับ ซึ่งก็เข้าท่านะ หลังจากเจออะไรโหดๆ มาค่อนเรื่องแล้ว ตอนจบจบแบบสวยๆ ให้ความหวังกันสักหน่อยก็ไม่เลวเหมือนกัน

สองดาวกว่าๆ ครับ

(6.5/10)