คุณหมอลิซซี่ โบแมน (Nikki Deloach) กับลูกสาวตัวน้อย ควินน์ (Skylar Olivia Flanagan) มีโอกาสได้ผูกมิตรกับชายชรานามว่าวอลเตอร์ (Tom Thon) แล้วก็ให้บังเอิญครับที่ลูกชายของวอลเตอร์นามว่าชาร์ลี (Jeff Hephner) เพิ่งทดลองทำงานเป็นนักบินที่โรงพยาบาลของลิซซี่พอดี

เอาเป็นว่าเล่าความเกี่ยวข้องคร่าวๆ ตามนี้ครับ ที่เหลือผมว่าท่านก็น่าจะเดาได้น่ะนะครับว่าชาร์ลีกับลิซซี่จะเป็นอย่างไรต่อไป

ถือเป็นหนังรัก+ชีวิตที่กลมกล่อมทีเดียวครับ จุดที่ผมชอบคือหนังไม่ได้ตั้งหน้าตั้งตาเอาแต่ให้ชาร์ลีกับลิซซี่จีบกันเพียงอย่างเดียว แต่หนังเลือกจะดำเนินเรื่องแบบหนังชีวิตที่ว่าด้วยสายใยความผูกพันที่แต่ละตัวละครมีต่อกัน ว่าง่ายๆ คือตัวละครอย่างวอลเตอร์หรือควินน์หรือตัวละครสมทบอื่นๆ ต่างก็มีบทบาทในเรื่องพอสมควร และความรักระหว่างชาร์ลีและลิซซี่ก็ก่อตัวขึ้นท่ามกลางโยงใยของแต่ละตัวละครเหล่านี้ ทำให้หนังดูมีอะไรมากกว่าจะเป็นแค่หนังรัก Hallmark ธรรมดาๆ

ตัวละครในเรื่องก็มีปมของตัวเองครับ อย่างชาร์ลีที่ดูเป็นนักบินความมั่นใจล้น, ลิซซี่ที่ดูเป็นคุณหมอระเบียบเป๊ะ และวอลเตอร์ที่มีปมเกี่ยวกับภรรยา แต่ละคนล้วนมีเรื่องราวของตัวเอง และหนังก็ให้พื้นที่แต่ละปมในระดับที่พอเหมาะ ซึ่งก็ต้องขอชมมือเขียนบท Eric Brooks ที่ลงรายละเอียดตัวละครได้ดี และผู้กำกับ Steven R. Monroe ที่คุมจังหวะจะโคนของหนังได้อย่างน่าพอใจ

พอค้นไปค้นมาก็พบว่าผมดูหนังของผู้กำกับคนนี้ไปหลายเรื่องอยู่ครับ ไม่ว่าจะหนังสยองอย่าง It Waits และ I Spit on Your Grave 2 ภาค (ฉบับรีเมค), หนังไซไฟเกรดบีอย่าง Ice Twisters และ Mongolian Death Worm และหนังรัก Hallmark ที่ผมชอบอย่าง Pumpkin Pie Wars, The Perfect Catch และ A Harvest Wedding และสำหรับเรื่องนี้ผมก็ชอบไม่น้อยหน้า 3 เรื่องนั้นครับ

ดูแล้วแฮปปี้ครับบอกได้เลย ดาราแสดงกันดี จังหวะหนังพอเหมาะพอดีคำ ดูแล้วสัมผัสได้ถึงความรักที่ไม่ใช่แค่เรื่องรักของหนุ่มสาว แต่ยังเป็นความรักระหว่างพ่อลูก แม่ลูก และความรักในอาชีพ

สองดาวครึ่งครับ

(7/10)