การกลับมาอีกครั้งของศาสตราจารย์ตุ๊ต๊ะ เชอร์แมน คลัมพ์ (Eddie Murphy) ที่หนนี้เขายังโดนบัดดี้ เลิฟ (Murphy เช่นกัน) ตามหลอกหลอนในระดับจิตใต้สำนึก เขาเลยอยากจะสกัดดีเอ็นเอของบัดดี้ออกจากร่างกายให้หมดเพื่อจบปัญหา
หลายวันที่ผ่านมาผมเจองานหนักพอสมควรครับ หนักมากพอที่จะทำให้สมองล้าไปเลย และพอมีโอกาสได้พัก ผมก็เลือกที่จะดูหนังเรื่องนี้ หนังเบาสมองที่ทำให้ผมสนุกสนานเมื่อตอนวัยรุ่น แม้การมาดูรอบล่าสุดนี้ ผมอาจไม่ได้สนุกกับมันเท่าตอนดูรอบแรก แต่ผมก็พูดได้เต็มปาก ว่ามันทำให้ผมมีความสุขทีเดียว
เรื่องเกิดในยุค 30 ครับ เรย์ฟอร์ด กิ๊บสัน (Eddie Murphy) และ คล้อด แบงค์ส (Martin Lawrence) มีเหตุให้ได้มาเจอกันและตกเป็นผู้ต้องหาในคดีฆาตกรรม (ที่พวกเขาไม่ได้ก่อ) จนต้องมาติดคุกแบบยาวๆ ร่วมกันหลายสิบปี
ผมว่าภาคนี้โอเลยครับ เป็นการกลับมาที่น่าพอใจของเอ็กเซล โฟลี่ย์ (Eddie Murphy) ดูสนุก เพลินได้เรื่อยๆ มีบรรยากาศเก่าๆ ตัวละครเก่าๆ เพลงเก่าๆ ดนตรีเก่าๆ มาชวนให้รำลึกถึงวันวาน ถ้าถามว่าชอบนี่ผมจัดให้ภาคนี้อร่อยรองจากภาคแรกเลย
ภาคนี้เชร็คตกหลุมพรางของรัมเพอร์สติลส์กินจอมเจ้าเล่ห์ครับ ทำให้เส้นชีวิตของเขาต้องเปลี่ยนไป กลายเป็นว่าเขาไม่ได้เป็นเพื่อนกับเจ้าลาด็องกี้ ไม่ได้ครองรักกับฟิโอน่า ทำให้เชร็คต้องหาทางแก้ไขเพื่อให้ทุกสิ่งกลับคืนมาเหมือนเดิม
ภาคนี้เชร็คต้องรับสืบทอดเป็นพระราชา แต่เขาไม่อยากเป็นครับ เลยต้องออกเดินทางไปตามหาชายหนุ่มนามว่าอาร์ตี้ให้มาเป็นพระราชาแทน และขณะเดียวกันเชร็คกำลังจะมีลูกครับ พี่เขาเลยว้าวุ่นสับสนที่กำลังจะได้เป็นพ่อคน และไหนจะต้องรับมือการกลับมาขอเจ้าชายชาร์มมิ่งจอมพยาบาทอีก
ภาคแรกผมเฉยครับ แต่ภาคนี้ผมชอบนะ สนุกดี ฮาดี เรื่องราวก็ถือว่าน่าติดตามดี แต่ก็ยอมรับล่ะว่าองค์ประกอบบางอย่างก็อาจจะไม่แข็งแกร่งหรือดูแน่นเท่าภาคแรก
ผมเชื่อว่าทุกคนคงมีหนังบางเรื่องที่คนส่วนใหญ่เขาชอบกัน แต่เรานั้นดูยังไง๊ยังไงก็เฉยๆ หรืออาจไม่ชอบไปเลยก็มี ซึ่งก็ถือเป็นเรื่องธรรมดาครับ อย่างผมนี่ก็มี เรื่อง Shrek นี่แหละ
เอา The Haunted Mansion มาดูอีกรอบก่อนดูฉบับใหม่ครับ ซึ่งผมเคยดูเรื่องนี้แค่รอบเดียวเมื่อตอนออกแผ่นใหม่ๆ พอนับเวลาก็ตกใจอยู่เหมือนกันครับ เพราะมัน 20 ปีล่วงมาแล้ว… โอ้ว หนังเรื่องนี้ 2 ทศวรรษมาแล้วหรือนี่
Dreamgirls เป็นหนังเพลงที่ผมโปรดและเอามาเปิดบ่อยมากครับ โดยเฉลี่ยคงปีละ 2 หน