ก่อนดู Last Seen Alive ผมนึกถึงหนัง 3 เรื่องขึ้นมาในหัวพร้อมๆ กัน อันได้แก่ Spoorloos, The Vanishing (อันนี้รีเมคจาก Spoorloos อีกที) และ Breakdown แต่ละเรื่องล้วนมีเนื้อหาว่าด้วยสามีวิ่งพล่านตามหาภรรยาที่หายตัวไประหว่างเดินทางไปที่ไหนสักแห่ง
สิ่งแรกที่ต้องบอกก่อนเลยก็คือ Mr. Harrigan’s Phone ไม่ใช่หนังสยองขวัญนะครับ แม้หน้าหนังจะชวนให้คิดไปแบบนั้นก็ตาม เพราะเอาเข้าจริงหนังมาในแนวชีวิตผสม Coming of age ที่มีฉากหลังเป็นหนังลึกลับระทึกขวัญ
สิ่งแรกที่ต้องบอกก่อนเลยก็คือ ที่ผมกำลังจะพูดเกี่ยวกับหนัง Look Both Ways นี้ ผมไม่มีความเป็นกลางครับ เพราะผมตกหลุมรักหนังเรื่องนี้เข้าแบบจังเบ้อเร่อเลยล่ะ
Purple Hearts ถือเป็นหนังรักแนวสู้ชีวิตครับ กล่าวคือไม่ได้รักกันแบบหวานจ๋าน่ารักน่าหยิก หรือเน้นวิวสวยๆ แบบเรื่องอื่นๆ แต่นี่เป็นหนังรักผสมดราม่าที่ถือว่าทำออกมาได้เข้าท่าเรื่องหนึ่ง
Day Shift เป็นหนังดูง่าย เล่าง่าย เขียนง่ายครับ สรุปสั้นๆ ว่าเป็นหนังแอ็กชันล่าแวมไพร์ที่ดูได้เพลินๆ เอามันส์เป็นหลัก จัดว่าโอเคตามมาตรฐานของหนัง Netflix น่ะครับ
Prey ถือเป็นอีกหนึ่งตัวอย่างของหนังที่เดินเรื่องแบบง่ายๆ ไม่ซับซ้อน ลูกเล่นไม่ไฮโซ คอนเซปต์ไม่ใหญ่โต ไม่ทะเยอทะยานสร้างจักรวาลหรือภาคต่อ แต่ทำออกมาได้สนุกดูเพลิน ชวนติดตามไปจนจบได้
The Gray Man อาจไม่ถึงขั้นสุดมันส์ แต่ก็สนุกดีนะครับ ดูเพลินตอบโจทย์บันเทิงได้ไม่เลว
ถ้าดูจากผลลัพธ์แล้ว Morbius ถือเป็นหนังซูเปอร์ฮีโร่ที่เดินตามสูตรจนออกมาธรรมดามากๆ ครับ ชนิดที่หนังซูเปอร์ฮีโร่อย่าง Superman ภาคแรกที่เก่ากว่า 40 ปีมาแล้วยังดูมีอะไรมากกว่า
นั่งดู Stranger Things ปี 4 จบตั้งแต่เย็นวันศุกร์ที่ลงสตรีม 2 ตอนสุดท้ายครับ ตอนแรกกะดูจบแล้วจะร่ายเลยแบบที่ทำทุกปี แต่พอดูจบปีนี้แล้วก็บังเกิดความรู้สึกหลากหลายผสมอยู่ในใจ จนผมตัดสินใจทิ้งความรู้สึกไว้หนึ่งคืน ให้ความคิดตกตะกอนเรียงตัวว่าตกลงแล้วผมรู้สึกอย่างไรกับซีซั่นนี้บ้าง
สำหรับผมแล้ว การได้เห็นลุง Rowan Atkinson มาทำท่ายึกยักยึกยือพร้อมด้วยสารพัดพฤติกรรมเพี้ยน แค่นี้ก็ได้รอยยิ้ม+ความผ่อนคลายแล้วครับ
หมื่นทิพ's Review 