บางครั้งการดูหนังด้วยความเข้าใจ มันก็ให้ความรู้สึกที่ดีเหมือนกันนะครับ ^_^
บางครั้งการดูหนังด้วยความเข้าใจ มันก็ให้ความรู้สึกที่ดีเหมือนกันนะครับ ^_^
Chip ‘n Dale: Rescue Rangers เป็นหนึ่งในหนังที่ผมขำหนักมากในปีนี้ครับ คงเพราะหนังถูกเส้นผมพอดี สารพัดมุกในหนังมันเข้าเป้าเรียกรอยยิ้มและเสียงหัวเราะจากผมได้แบบเป็นกอบเป็นกำ
จะว่าไปแล้ว Interceptor ก็คือหนังที่เอาสูตรสำเร็จสไตล์ Die Hard มาปรุงใหม่อีกรอบครับ (ซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นรอบที่เท่าไรแล้ว) นั่นคือมีผู้ก่อการร้ายอะไรสักอย่าง บุกยึดอะไรสักอย่าง เพื่อทำอะไรสักอย่าง (ที่ไม่เป็นผลดีต่อผู้คน) แล้วก็จะต้องมีตัวเอกเก่งๆ สักคนหาทางทำอะไรสักอย่าง เพื่อต่อสู้ขัดขวางไม่ให้พวกมันทำได้ดั่งใจ
A Perfect Pairing ถือเป็นหนังรักโรแมนติกที่ดูได้เพลินๆ ดีครับ รสชาติกลมกล่อมพอเหมาะ อาจไม่ได้ยอดเยี่ยมมากมาย แต่จัดว่าตอบโจทย์สำหรับหนังแนวนี้ได้ดีโอเคพอสมควร
ทันทีที่ End Credits ของ Scream ภาคนี้โผล่ขึ้นมา ผมก็ค่อยๆ ถามตัวเองว่า “เราชอบภาคนี้ไหมเนี่ย?”
The Lost City เรื่องนี้ตั้งใจจะดูเพื่อผ่อนคลายเลยครับ ไม่คาดหวังอะไรมาก ขอเพียงดูสนุกเพลินก็พอ แล้วผลที่ได้ก็ตามนั้นครับ
ความรู้สึกที่ผมมีต่อ Uncharted อยู่ในระดับไล่ๆ กับ Tomb Raider เวอร์ชั่น Alicia Vikander และอาจจะมากกว่า Tomb Raider เวอร์ชั่น Angelina Jolie ทั้ง 2 ภาคอยู่สักหน่อย… ว่าง่ายๆ คือดูได้เรื่อยๆ แต่ยังไม่โดนใจแบบเต็มๆ น่ะครับ
อะไรที่ควรมี อะไรที่ควรเป็นสำหรับหนังภาคต่อนี่ Sonic the Hedgehog 2 จัดมาให้หมดครับ
ตามดูกันต่อครับ สำหรับหนังแห่งจักรวาลโลกเวทมนตร์ นี่ก็ถึงภาค 3 แล้ว มาได้ครึ่งทาง (จากที่วางแผนไว้ว่าจะทำ 5 ภาค) และนี่คือความรู้สึกที่ผมมีต่อ Fantastic Beasts: The Secrets of Dumbledore ครับ
รู้ไหมครับว่าทุกครั้งเมื่อบทความผมมีคำว่า “นี่คืองานกำกับที่ดีที่สุดของ…” ผมจะรู้สึกดีทุกครั้ง เพราะมันแปลว่าผมเจอหนังเด็ดๆ ของผู้กำกับคนนั้นแล้ว และผู้กำกับคนนั้นก็ได้สำแดงฝีมือฝากไว้ในวงการแล้ว