ภาคแรกทำผมประทับใจไว้เยอะครับ ดังนั้นก่อนดู Pitch Perfect 2 ผมก็แอบคาดหวังเป็นธรรมดา ไหนจะโกยเงินถล่มทลายซะขนาดนั้น (แต่โดยส่วนตัวคิดว่าที่ภาคนี้ทำเงินอย่างใหญ่ ก็เพราะบุญเก่าที่ภาคแรกสะสมไว้ส่วนหนึ่ง)
เว้ากันซื่อๆ เลยว่าที่ตามดู Insidious: Chapter 3 ก็เพราะอยากเห็นป้า Lin Shaye กลับมารับบทหมอผีเอลลิสนี่แหละ
Poltergeist ภาคต้นฉบับ ผมถือว่าเป็นหนังบ้านผีสิงที่ทำออกมาได้กลมกล่อมมากเรื่องหนึ่ง
Tales of Halloween หนังสยองแนวหลายเรื่องสั้น in 1 ครับ ซึ่งหนังก็จับเอาเรื่องสั้นมาใส่รวมกันถึง 10 เรื่องทีเดียว
อันว่าผีห่าอโยธยานั้น ตัวข้าพเจ้าเองก็คำนวณเป็นแม่นมั่นว่าตัวหนังก็คงไม่มีอะไรมากมายนัก หรือความสนุกเองก็อาจไม่ได้มากมายสักเท่าใด ครั้นพอได้รับชมเข้าจริงๆ แล้ว ก็พบว่าการคำนวณของข้าพเจ้านี้ หาได้ผิดเพี้ยนไปจากที่คาดไม่ (555)
Hot Tub Time Machine 2 เป็นภาคต่อที่ดาราหลักๆ มากันครบ ยกเว้น John Cusack ที่ไม่ได้มาร่วมจอด้วย (จริงๆ เขามาโผล่รับเชิญเล็กๆ แต่ฉากนั้นถูกตัดออกไป)
ว่ากันง่ายๆ เลยน่ะนะครับ ผมดูเศียรสยอง เพราะอยากรู้ว่ามันจะเป็นยังไง จริงๆ ก็สนใจตั้งแต่สมัยเป็นโปรเจคท์สยองสองบรรทัดน่ะครับ และผมก็ชอบอยู่แล้วหนังสยองน่ะ ก็เลยลองลิ้มจัดดูสักหน่อย
แม่เบี้ย 2015 นี่ส่งผลต่อตัวผมมากกว่าที่คิดครับ
ถ้าว่ากันถึงแนวคิดและพล็อตหลักแล้วผมว่าน่าสนใจนะ มันคือการเอาเรื่องของนักสืบออนไลน์ หรือแฮ็คเกอร์สายขาว (White Hat) มาผูกขึ้นเป็นเรื่องราว โดยให้ตัวเอกไล่สืบหาคนผ่านเน็ต ซึ่งตัวเอกที่ว่าก็คือโจ (จิรายุ ละอองมณี) นั่นเองครับ
สารภาพว่าทุกวันนี้ตอนเปิดอาบัติดูทีไร ผมยังขำไม่เลิกเมื่อชื่อหนังขึ้นไตเติ้ลว่า “อาปัติ” และทุกวันนี้เวลาเจอเพื่อนทีไร ก็อดไม่ได้ที่จะหยิบเรื่องนี้มาพูดแบบฮาๆ
หมื่นทิพ's Review 