ต่ออีกสักเรื่องกับหนังสยองของไทยที่ผมเพิ่งได้ชมไป (นานแล้วนะเนี่ย) กับล่า ท้า ผี ที่นำพาเอาเหล่า AF มานำแสดง ไม่ว่าจะ น้ำตาล ศุภัทรศิริ ปฐมนุพงษ์, อ๊อฟ ปองศักดิ์ รัตนพงษ์ หรือ ซีแนม สุนทร ฯลฯ
ต่ออีกสักเรื่องกับหนังสยองของไทยที่ผมเพิ่งได้ชมไป (นานแล้วนะเนี่ย) กับล่า ท้า ผี ที่นำพาเอาเหล่า AF มานำแสดง ไม่ว่าจะ น้ำตาล ศุภัทรศิริ ปฐมนุพงษ์, อ๊อฟ ปองศักดิ์ รัตนพงษ์ หรือ ซีแนม สุนทร ฯลฯ
เรื่องนี้คงเขียนไม่เยอะแยะแต่ประการใดนะครับ เพราะดูเมื่อนานมาแล้ว และก็สารภาพเลยว่าไม่ได้ประทับใจอะไรมาก ทั้งๆ ที่ตัวอย่างทำให้ผมรู้สึกสนใจมากนะครับ เพราะหนังญี่ปุ่นมันมักจะมีอะไรซึ้งๆ แฝงอยู่เสมอ แล้วนี่มาทำหนังแนวภัยพิบัติ มันต้องมีการเสียสละ และความผูกพันดีๆ อย่างไม่ต้องสงสัยแน่นอน
ผมเป็นคนหนึ่งที่หลงรักเสน่ห์หนังเบาสมองสไตล์ลุง Woody Allen เข้าอย่างจังเบ่อเร่อ
หนังเรื่องนี้ก็ถือโอกาสดูมันผ่านทางช่อง Star Movies ไปเมื่อกลางวันนี่เองครับ เล็งมานานจนชักจะนานเกินไป แผ่นเผิ่นก็ไม่คิดจะออกมาให้ดูกันเลย ทั้งๆ ที่ฟอร์มหนังก็น่าดูออก เอาแค่ Edward Norton มานำแสดงก็น่าดูพออยู่แล้ว อีกทั้งถ้าจะว่าไป หนังมันเข้าฉายระยะไม่ใกล้ไม่ไกลจาก The Prestige ซะอีก แนวมายากลเหมือนกัน ก็อยากรู้ลึกๆ ว่าเรื่องไหนมันจะกินขาดกว่า
ลองว่าคนทำหนังแอ็กชันมันส์ๆ ลีลาเด็ดๆ อย่าง Kurt Wimmer (จาก Equilibrium) ประกาศว่าจะเอากระบวนท่าบู๊สไตล์ Gun kata ที่เขาคิดขึ้นมาสานต่อในหนังเรื่องนี้ ความอยากดูขอผมก็เพิ่มขึ้นหลายจุด
ตอนหนังเรื่องนี้เข้าเนี่ย มาเงียบมากครับ จากเมืองมะกันนี่เงียบมาก รายได้แค่ $36.8 ล้าน ดูนิ่งพิกล มาเมืองไทยก็เข้าไม่นานอีกเช่นเคย ทั้งๆ ที่ดาราระดับ Bruce Willis ลงมาเล่นนำ ซ้ำยังได้ Richard Donner ผู้กำกับแห่ง Lethal Weapon ทั้ง 4 ภาค และ Superman ภาคแรกกับ Conspiracy Theory กับ The Omen ต้นฉบับอีก ก็เลยคิดว่าสงสัยหนังเรื่องนี้จะเข้าอีหรอบขาลงของพวกเขาจริงๆ ซะล่ะมั้ง
พีท แกร์ริสัน (Michael Douglas) ตำรวจลับมือพระกาฬที่เคยเอาตัวเข้าขวางลูกกระสุนให้ประธานาธิบดีมาแล้ว กลับตกเป็นผู้ต้องสงสัยวางแผนลอบสังหาร บอลเลนไทน์ (David Rasche) ปธน. คนปัจจุบัน แต่พีทไม่ได้ทำอย่างแน่นอน เขาเลยต้องหลับหนีการตามล่าจากทางการ นำโดย เดวิด เบรกคินริดจ์ (Kiefer Sutherland) เจ้าหน้าที่ FBI เพื่อนเก่าของพีทที่เคยมีเรื่องผิดใจกันมาก่อน
เรื่องก่อนเพิ่งบอกว่าโอเคไปหยดๆ มาเรื่องนี้นี่เข้ากรุไปได้เลยครับ
ผมดูท่าจะเริ่มว่างมากอีกแล้วครับ ไล่ระดมดูหนังมันจนหมดร้านอีกแล้ว พอไม่รู้จะดูอะไรเหลือบไปเห็นหนังพี่ Steven Seagal แกตั้งตระหง่านอยู่เป็นลำไส้ (ยิ่งกว่าเป็นตับอีกครับ มันเยอะเหลือเกิน) ก็เลยแวะหยิบมาเยี่ยมเยียนเสียหน่อย ดูสิว่าแกทำหนังเข้าท่าขึ้นบ้างไหม
หนังได้รางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยมไปท่ามกลางความมึนของใครหลายคน ผมเองก็มึนครับ อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้เน้อะว่ามั้ย