“จงอย่ายอมให้ผี “หลอก”” คือคำจำกัดความของสาระสำคัญที่ผมได้จากหนังเรื่องนี้ครับ
“จงอย่ายอมให้ผี “หลอก”” คือคำจำกัดความของสาระสำคัญที่ผมได้จากหนังเรื่องนี้ครับ
เป็นหนังไซไฟฟอร์มเล็กที่ไม่เลวครับ เรื่องของจอห์น (Donny Boaz) ชายหนุ่มที่มีภรรยาน่ารักและชีวิตเป็นสุข แต่แล้วจู่ๆ เขากลับพบว่าตัวเองกลายเป็นร็อคเกอร์หนุ่ม แล้วสักพักเขาก็พบว่าตัวเองไปอยู่ในสถานะอื่นอีก
หนังสยองขวัญปนเรื่องลึกลับที่ดูน่าสนใจขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อมีชื่อของ Scott Speedman (Underworld), Julia Stiles (Jason Bourne 3 ภาคแรก) และ Stephen Rea (V for Vendetta) มานำแสดง
หนังเรื่องนี้เงียบมากและวืดอย่างแรงครับ ซึ่งหลังจากลองชมแล้วก็ตระหนักเลยว่าทำไมหนังถึงวืดได้ขนาดนี้ เพราะมันไม่มีอะไรให้ติดตามสักเท่าไรครับ
สิ่งแรกที่ต้องบอกกันคือนี่ไม่ใช่หนังแนวแอ็กชันเอามันส์ประเภทเอเลี่ยนบุกโลกแล้วก่อภัยพิบัติครับ ดังนั้นใครอยากดูเพราะฉากทำลายล้างสะใจๆ ล่ะก็ อย่าลืมลดความคาดหวังไว้ก่อนนะครับ
Pierce Brosnan หลังออกจากความเป็นเจมส์ บอนด์แล้ว ก็ยังไม่มีหนังที่เรียกว่าเด่นหรือดังแบบเต็มๆ และส่วนใหญ่พี่ท่านจะเด่นในฐานะบทสมทบ เช่นจากเรื่อง Mamma Mia!, The Ghost Writer และ The World’s End ในขณะที่หนังนำเดี่ยวส่วนใหญ่จะยังไม่ค่อยเข้าเป้าเท่าที่ควร
Annabelle เอาเรื่องราวของตุ๊กตาผีแห่ง The Conjuring มาย้อนเล่าครับ
ถือเป็นหนังผีที่ทำออกมาได้ถูกใจในรอบหลายปี (เท่าที่จำได้ ที่ถูกใจล่าสุดก็น่าจะเป็น Insidious… รู้สึกผู้กำกับจะคนเดียวกับเรื่องนี้นะเนี่ย 555)
จิม นอร์แมน (Tim Matheson) ครูหนุ่มที่ตัดสินใจกลับมาเป็นครูในเมืองบ้านเกิด ซึ่งใจจริงเขาก็ไม่อยากจะมาหรอกครับ เพราะที่แห่งนี้เขาเคยมีอดีตที่แสนเลวร้าย นั่นคือเห็นพี่ชายถูกฆ่าต่อหน้าโดยแก๊งอันธพาลประจำเมือง และในเวลาต่อมาเจ้าพวกนั้นก็ประสบอุบัติเหตุตายไปเช่นกัน
ยอมรับว่าตอนหนังออกฉายที่อเมริกาเล่นเอาผมอึ้ง เพราะหนังไต่อันดับขึ้นที่ 1 Box Office ประจำสัปดาห์ได้ ก็คาดไม่ถึงครับว่าด้วยฟอร์มหนังมันจะไต่กระไดไปถึงนั้นได้ แม้จะกำกับโดยลุง John Carpenter คนทำหนังสยองที่ดังจาก Halloween, The Fog และ The Thing แต่ลุงท่านก็อยู่ในช่วงขาลงมาตั้งนานแล้ว เห็นได้ขึ้นอันดับแบบนี้ก็อดดีใจด้วยไม่ได้ แม้จะเปิดตัวแค่ 9 ล้านก็เถอะ (ประมาณว่าช่วงนั้นมันฮาโลวีนครับ ไม่มีหนังสยองอะไรเข้าท่าเรื่องนี้เลยเข้าวิน)