ในเมืองอิปสวิช มีวัยรุ่น 4 คนที่เป็นทายาทของ 4 ตระกูลที่มีพลังเวทย์มนต์ ซึ่งพวกเขาก็สนุกกับการใช้อำนาจนี้ และกำลังรอคอยให้ตนเองอายุถึง 18 ปี เพราะตำนานว่าไว้ว่าพลังเวทย์ของพวกเขาจะมีอานุภาพสูงสุดเมื่ออายุครบ 18 ปี
ม้อด การ์เรตต์ (Chloë Grace Moretz) นักบินหญิงแห่งกองทัพที่จำต้องโดยสารเครื่องบินลำหนึ่งไปพร้อมกับพัสดุหนึ่งชิ้น แต่กลายเป็นว่าบนเครื่องเธอต้องเผชิญกับการถูกเหยียดหยามเนื่องด้วยความที่เธอเป็นเพศหญิง แต่ยิ่งกว่านั้นคือดูเหมือนจะมีตัวประหลาดอะไรสักอย่างจ้องจะสร้างหายนะให้เครื่องบินล้ำนั้นอยู่ จนบอกได้ว่าการบินหนนี้ของเธอ ดูท่าว่าจะอันตรายกว่าที่คิด
ภาคแรกโกยกำไรลัลล้า ได้มา $62 ล้านจากทั่วโลก (ทุนแค่ $5.3 ล้าน) ดังนั้นภาคต่อต้องมาครับ โดยผู้กำกับคนเดิม Johannes Roberts กลับมาทำร่วมกับ Ernest Riera ที่ร่วมเขียนบทเหมือนเดิม
เรื่องนี้มีดีคืองานถ่ายภาพที่สวยเอาเรื่องครับ โดยฉากหลังตามเนื้อหาจะเป็นยุคหิน เราก็จะได้เห็นที่ราบ ป่าเขา หรือชะง่อนหินต่างๆ ซึ่งคนชอบดูงานภาพอย่างผมก็โอเคในจุดนี้อยู่พอประมาณ อันนี้เป็นฝีมือของ Ben Fordesman ซึ่งผมว่างานภาพนี่แหละคือจุดที่เด่นสุด
สรุปพล็อตง่ายๆ เลยก็คือ มีการระบาดของทีไวรัสเกิดขึ้นในเมืองซานฟรานซิสโกครับ ส่งผลให้ ลีออน เคนเนดี้, จิลล์ วาเลนไทน์, คริส และแคลร์ เรดฟิลด์ และรีเบคค้า แชมเบอร์สต้องผนึกกำลังกันยับยั้งภัยพิบัติครั้งนี้
อีกหนึ่งหนังที่ความยาวไม่มาก แต่ความระทึกความลุ้นจัดว่ามาเรื่อยๆ อาจไม่ถึงกับสุดยอดแต่ก็ไม่ผิดหวังครับ
หนังมีความตั้งใจจะเป็นตอนต่อจากภาคต้นฉบับเมื่อปี 1992 ครับ ซึ่งผลที่ออกมาก็ถือว่าโอเคอยู่
ภาคต่อที่ห่างจากภาคแรกถึง 10 ปี ซึ่งจริงๆ แล้วหลังจากภาคแรกดังก็เกือบๆ จะมีเวอร์ชั่นซีรี่ส์ตามออกมาครับ โดยเปลี่ยนนักแสดงยกชุด แต่พอทำตอนไพลอตออกมาแล้วกลับไม่ได้ไปต่อ ต้องรอจนกระทั่งทีมงานชุดเดิมกลับมาทำต่อเป็นเวอร์ชั่นหนังนี่แหละ
มาอีกหนึ่งแล้วครับ สำหรับเรื่องราวลำดับที่ 7 ของหนังชุดนี้ ซึ่งก็แบ่งเป็น 6 เรื่องสั้นครับ โดยมีตอนหลักที่จะเล่าคั่นแต่ละตอน บวกกับอีก 5 ตอนสั้น ซึ่งก็มีดังนี้
ผมข้ามการดูภาคนี้ไปด้วยความมึนครับ คือนึกว่าดูไปแล้ว แต่พอมาขยี้ตาดูชื่อชัดๆ อีกทีก็เพิ่งตระหนักว่ายังไม่ได้ดูนี่หน่า
หมื่นทิพ's Review 