ผมรักหนังเรื่องนี้เข้าเต็มๆ เลยครับ ^_^
ผมรักหนังเรื่องนี้เข้าเต็มๆ เลยครับ ^_^
ผมมีความสุขกับการดู Laggies มากกว่าที่คิดครับ สารภาพว่าตอนแรกไม่ได้สนใจมากมาย ครั้นพอดูแล้วก็รู้สึกเพลินกับหนังมากพอสมควรเลยล่ะ
ยามยังไม่ประสีประสาในคำว่า “ชีวิตคู่” เรามักคิดเสมอครับว่าความรักจะมีแต่สิ่งสวยงาม และหากเรามีใครสักคนเคียงข้างแล้ว มันจะเป็นเหมือนเส้นชัย ที่จะทำให้ทุกนาทีนับแต่นั้น มีแต่ความสุข
เวลามีดารามาลองกำกับหนังนั้น ผมมักขยันหามาดูครับ จะว่าเป็นการตามไปให้กำลังใจก็คงได้ แต่จะว่าไปแล้ว ก็มีดาราอยู่น้อยคนเหลือเกินครับที่จะสามารถผันตัวมาทำหนังแล้วประสบความสำเร็จเข้าเป้าได้
ท่านใดชอบหนัง Feel Good ปรุงน้อยแต่อร่อยพอเหมาะ (คือไม่ถึงขั้น Feel Real แต่ก็ไม่ได้ปรุงแต่งใส่สีอะไรมาก) และผสมด้วยเรื่องราวของเสียงเพลงล่ะก็ ผมขอแนะนำเรื่อง La famille Bélier ให้ลองไปลิ้มกันได้เลยครับ ^_^
Paper Towns อาจไม่ใช่หนังที่สมบูรณ์แบบอะไรมากมายนะครับ แต่มันโดนใจผม เพราะมันมาพร้อมพล็อตแบบที่เข้าทางผมอย่างแรง นั่นคือหนังว่าด้วยการผจญภัยเล็กๆ ในหนึ่งค่ำคืนของหนุ่มสาว (คล้ายๆ Before Sunrise หรือ Before We Go แต่ไมเ่หมือนซะทีเดียว) ผสมเข้ากับประเด็นเกี่ยวกับเพื่อนกลุ่มหนึ่งที่เดินทางไปทำอะไรสักอย่างด้วยกัน (แบบ Stand By Me)
**ที่ผมเขียนนี้ไม่เชิงเป็นรีวิว แต่ออกแนวรำพึงมากกว่า และน่าจะสปอยล์สำหรับใครหลายๆ คน หากไม่อยากทราบก็ข้ามบทรำพึงนี้โลดเลยนะครับ (5555) แต่หากอยากรู้ว่าหนังเรื่องนี้น่าดูไหม… ลองเหลือบดูดาวที่ผมให้ก็แล้วกันครับ ^_^ **
ผมตกหลุมรัก Before Sunrise ตั้งแต่ตอนดูรอบแรกเมื่อ 17 ปีก่อน ^_^
Hector and the Search for Happiness เป็นหนังที่น่าสนใจดีครับ เรื่องราวว่าด้วยเฮคเตอร์ (Simon Pegg) จิตแพทย์หนุ่มที่น่าจะมีชีวิตอันแสนสุข เพราะงานที่ทำก็ประสบความสำเร็จ มีคนมาให้บำบัดไม่ขาดสาย อีกทั้งยังได้แต่งงานกับสาวสวยสุดเก่งอย่างคลาร่า (Rosamund Pike) อีกด้วย
Danny Collins จัดเป็นเหล้าเก่าในขวดเก่าครับ แต่เผอิญว่าเหล้าที่ว่านี่เป็นเหล้าดี รสอร่อย และเสริมสมุนไพรอีกต่างหาก ผมเลยเพลินในการลองลิ้มเหล้าเก่าที่ว่านี่ไปตั้งแต่ต้นจนจบ