หนังต้นตำรับว่าด้วยการล้างแค้นสไตล์พระเอกหนวดหิน Charles Bronson กับบท พอล เคอร์ซีย์ วิศวกรหนุ่มที่ต้องสูญเสียภรรยา (Hope Lange) ไปเพราะพวกชั่ว 3 คนบุกเข้ามาปล้นถึงในบ้าน แล้วมันยังข่มขืนลูกสาวจนเธอแทบเสียสติไม่เป็นผู้เป็นคน
Face/Off ถือเป็นหนังบู๊สาดกระสุนที่เด็ดสุดของ John Woo ในสมัยที่เขาโกฮอลลีวู้ดครับ (อันที่จริงนับจากปี 1997 มาถึงตอนนี้ พี่ท่านก็ไม่ได้แตะหนังแอ็กชันยิงกันแบบนี้อีกเลย)
10 สิ่งที่นึกออก เมื่อพูดถึง Gattaca
สำหรับผม ผู้กำกับที่ทำหนังแนวลึกลับประเภทตัวเอกต้องไขปมปริศนาเพียงลำพัง แล้วออกมาสนุกแทบทุกเรื่องนั้น ต้องยกให้ Roman Polanski มาเป็นอันดับแรกครับ
นี่เลยครับ ต้นตำรับหนังพลังจิตระเบิดหัวคนตู้มๆ เล่นเอาคนดูสยองกันไปพักหนึ่งเลยล่ะ เพราะมันตูมจริง เห็นจะๆ เลือดเลิดเนื้อเน้อะเลอะเทอะไปหมด ขณะที่ผมเล่านี่ถ้าใครฟังแล้วยังรับไม่ได้ก็อย่าดูเลยครับหนังเรื่องนี้ นี่ถือเป็นแบบทดสอบอย่างหนึ่งนะ ถ้าอ่านแล้วยังรับไม่ไหว อย่าดูหนังเลยครับ สงสารสภาพจิตตัวเอง
นี่ก็เข้าข่ายหนังที่ผมไม่ได้สนใจอะไรก่อนดู แต่พอได้ดูเท่านั้นแหละ ถึงแก่ความมันส์
ตามปกติหนังที่มีข่าวลือว่าผู้กำกับกับนักแสดงไม่กินเส้นกันมักจะออกมาไม่ใคร่จะลงตัวอย่างที่เขาว่า เพราะจังหวะหนังจะขาดความกลมกล่อมไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง ยิ่งหนังอันไหนที่นักแสดงเกิดมีอิทธิพลจนสามารถถีบผู้กำกับออกจากเก้าอี้แล้วเอาหนังมาตัดต่อเอง กรณีหลังนี่ยิ่งไปกันใหญ่เลยครับ เละเทะไปหลายเรื่องแล้ว… แต่กับ Payback คงเป็นข้อยกเว้นหนึ่ง
หนังเรื่องนี้ก็ถือโอกาสดูมันผ่านทางช่อง Star Movies ไปเมื่อกลางวันนี่เองครับ เล็งมานานจนชักจะนานเกินไป แผ่นเผิ่นก็ไม่คิดจะออกมาให้ดูกันเลย ทั้งๆ ที่ฟอร์มหนังก็น่าดูออก เอาแค่ Edward Norton มานำแสดงก็น่าดูพออยู่แล้ว อีกทั้งถ้าจะว่าไป หนังมันเข้าฉายระยะไม่ใกล้ไม่ไกลจาก The Prestige ซะอีก แนวมายากลเหมือนกัน ก็อยากรู้ลึกๆ ว่าเรื่องไหนมันจะกินขาดกว่า
ผมจำกัดความหนังเรื่องนี้ได้สองคำสั้นๆ เลยว่า “น่า ดู!”
ผมทึ่งพอสมควรตอนรู้ว่านี่คืองานกำกับคั่นเวลาของ Robert Zemeckis
หมื่นทิพ's Review 